28 Αυγούστου 2011

Η σειρά της γέννησης και η
προσωπικότητα του παιδιού

(ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια Ρh. D.)

Η ηλικιακή σειρά γέννησής μας μέσα στην οικογένεια θεωρείται ένας σημαντικός πα­ρά­γο­ντας που ε­πηρεάζει την ανάπτυξη της προσωπικότητάς μας. Ο Αυστριακός ψυ­χί­α­τρος Άλφρεντ Ά­ντλερ, γνω­στός για το έργο του στον χώρο της με­τα­φροϋ­δι­κής ψυχαναλυτικής σκέψης, πί­στευ­ε ότι η σειρά γέννησης μπορεί να καθορίσει ση­μα­ντι­κά τη δυνατότητα ενός ατόμου να χτί­ζει φιλίες, σχέσεις αγά­πης και να ερ­γά­ζε­ται.
● Τα μοναχοπαίδια είναι συνήθως καλομαθημένα, έχουν όλη την προσοχή και τη φρο­ντί­δα ε­στι­α­σμέ­νη στο πρόσωπό τους, αλλά, ταυτόχρονα, είναι και οι μόνοι δέ­κτες των όποιων αρ­νη­τι­κών οικο­γενειακών βιωμάτων.
● Οι πρωτότοκοι μεγαλώνουν αρχικά ως μοναχοπαίδια, αλλά με τη γέννηση του δεύ­τε­ρου παι­διού αποσύρονται εξ ανάγκης από τον «θρόνο» τους. Αρχικά το παιδί πα­λεύ­ει για να α­να­κτή­σει τη «χα­μένη» του θέση, συχνά π.χ. παλινδρομεί και γίνεται «μω­ρό» ή επαναστατεί και αρ­νεί­ται την υποτα­γή στον γονιό, προκειμένου να λάβει την προσοχή που νιώθει ότι έχει χά­σει. Σύμφωνα με τον Ά­ντλερ, το πρωτότοκο παι­δί είναι πιο προσεκτικό στη ζωή του, πιο μο­να­χι­κό και πιο συντηρητικό α­πό τα υ­πό­λοι­πα μέλη της οικογένειας.
● Οι υστερότοκοι γεννιούνται σε ένα περιβάλλον όπου ήδη οι πρωτότοκοι έχουν θέ­σει ένα πλαί­σι­ο προσδοκιών και έτσι τείνουν να γίνονται ανταγωνιστικοί, σε μια α­γω­νι­ώ­δη προ­σπά­θει­α να προσπε­ράσουν τα μεγαλύτερα αδέρφια τους αλλά και να δι­α­φο­ρο­ποι­η­θούν α­πό αυ­τά. Συχνά υποκύπτουν σε έναν ατέρμονα ανταγωνισμό, ό­που νιώ­θουν ότι ο «αγώνας» πο­τέ δεν είναι αρκετός, με αποτέλε­σμα να χάνουν την ου­σι­α­στι­κή επαφή με το ποιοι πραγματικά εί­ναι.
● Οι βενιαμίν είναι συνήθως εκείνοι που παραμένουν αιωνίως παιδιά και που λαμ­βά­νουν την άπλετη φροντίδα και προστασία από τους γονείς αλλά και τα α­δέρ­φια τους. Άλλωστε, δεν α­πει­λού­νται πο­τέ ότι θα χάσουν τη θέση τους από ένα μι­κρό­τε­ρο αδερφάκι στην οικογένεια. Ω­στό­σο και για εκεί­νους καραδοκούν απειλές, ό­πως για παράδειγμα το γεγονός ότι τείνουν να νιώθουν ουσιαστικά ανί­σχυροι μπροστά στη δύναμη που αντιλαμβάνονται ότι έχουν τα με­γα­λύ­τε­ρα αδέρφια τους.

Αλληλεπίδραση

Τέλος, ας έχουμε κατά νου ότι η προσωπικότητα δεν αποτελεί ένα σύνολο στα­θε­ρών και α­ναλ­λοί­ω­των μέσα στον χρόνο γνωρισμάτων. Από την αρχή της ζωής έ­ως το τέλος η αν­θρώ­πι­νη συμπεριφο­ρά δεν παύει να είναι το αποτέλεσμα της αλ­λη­λε­πί­δρα­σης του ατόμου με το πε­ρι­βάλ­λον του. Βρί­σκεται σε ένα διαρκές δυναμικό γί­γνε­σθαι και αυτό είναι μεγάλη πα­ρη­γο­ριά όποια κι αν είναι η θέση μας μέσα στην οι­κο­γέ­νει­α!

ΠΗΓΗ: ΤΑ ΝΕΑ (31.12.2009)


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: αδέρφια

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου