30 Οκτωβρίου 2010

Το ξύλο βγήκε απ’ τον παράδεισο

(σύμβουλος ψυχικής υγείας, www.understanding-self.gr)

● Υπάρχει κάποιος ασφαλής, γρήγορος και εύκολος τρόπος να απομακρύνω το παιδί μου α­πό μένα, να το κάνω να αισθάνεται ανασφάλεια και να του δημιουργήσω φόβο;
● Υπάρχει κάποιος σίγουρος τρόπος για να εμφυσήσω στο παιδί τη βία και να του καλ­λι­ερ­γή­σω χα­μηλή αυτοεκτίμηση;
● Υπάρχει κάποιος τρόπος που μπορεί να επιφέρει άμεσα αποτελέσματα υπακοής εκ μέ­ρους του παιδιού, παρόλο που μακροπρόθεσμα θα επιφέρει πολλά προβλήματα;
● Υπάρχει κάποιος τρόπος για να διδαχθεί το παιδί τον «νόμο του δυνατότερου»;
● Υπάρχει κάποιος τρόπος που να δείχνει ότι επιφανειακά «έχω το πάνω χέρι» στη σχέση μου με το παιδί αλλά ταυτόχρονα υποσκάπτει αυτή τη σχέση;
● Υπάρχει κάποιος τρόπος για να καλλιεργείται ένας μόνιμος θυμός ανάμεσα σε μένα και στο παι­δί;
● Υπάρχει κάποιος τρόπος να κάνω το παιδί μου λιγότερο έξυπνο απ’ ό,τι είναι;

Φυσικά και υπάρχει: Να του ρίχνω «ένα χέρι ξύλο» κάθε φορά που δε με υπακούει!

Μαθήματα ζωής

Το παιδί μαθαίνει να αντιλαμβάνεται τον εαυτό του από τη μόνη σταθερή πηγή πλη­ρο­φό­ρη­σης που έχει στη διάθεσή του: τους γονείς του. Εάν αυτοί χρησιμοποιούν το ξύλο στη δι­α­παι­δα­γώ­γη­σή του, το μήνυμα που λαμβάνει είναι: «Πραγματικά, πρέπει να μου αξίζει αυτή η συ­μπε­ρι­φο­ρά».

Η σωματική τιμωρία διδάσκει στο παιδί μια σειρά από μαθήματα. Μερικά από αυτά είναι:
● Αυτός που είναι πιο δυνατός επιβάλλεται.
● Η βία φέρνει λύσεις.
● Είναι δικαίωμά μου να χρησιμοποιώ το ξύλο.
● Ο θυμός μου θα εκφράζεται με επιθετικότητα.

Τι πιστεύουν οι γονείς που δέρνουν

Ορισμένοι πιστεύουν πραγματικά ότι το ξύλο «δε βλάπτει». Κάποιοι το χρησιμοποιούν πε­ρι­στα­σι­α­κά και «μόνο σε σοβαρές περιπτώσεις». Άλλοι, ενώ γνωρίζουν ότι είναι βλαπτικό, κα­τα­λή­γουν εκεί μό­νο όταν όλα τα άλλα μέσα δεν έχουν επιφέρει αποτέλεσμα.

Τέλος, υπάρχουν κι εκείνοι που γνωρίζουν ότι ο ρόλος τους, ως φορέας εξουσίας, πρέπει να ε­μπνέ­ει σεβασμό, αγάπη κι εμπιστοσύνη. Αισθάνονται ενοχές όταν καταφεύγουν στο ξύλο, δι­ό­τι αντιλαμ­βάνονται ότι το παιδί μπορεί να υπακούσει, αλλά η υπακοή αυτή θα είναι προϊόν φό­βου και όχι σε­βασμού ή αναγνώρισης των ορίων.

Πώς να αλλάξετε τρόπο διαπαιδαγώγησης

1. Ενημερωθείτε για τις συνέπειες του ξύλου. Μάθετε για τους νέους τρόπους οριοθέτησης των παι­διών (όρια αντί για τιμωρία) και προσπαθήστε να τους εφαρμόσετε.

2. Ξεκουραστείτε, χαλαρώστε, διασκεδάστε. Όταν κάποιος είναι κουρασμένος, καταφεύγει ευ­κο­λό­τε­ρα σε μια συμπεριφορά για την οποία θα μετανιώσει αργότερα. Ένας γονιός είναι πά­νω απ’ όλα άνθρωπος. Οι άνθρωποι χρειάζονται να εκπληρώνουν τις βασικές σωματικές και ψυχολογικές τους ανάγκες. Αν για μεγάλο χρονικό διάστημα αυτές οι ανάγκες δεν εκ­πλη­ρώ­νο­νται, τότε δημι­ουργούνται πολλά και ποικίλα προβλήματα που καθρεφτίζονται στη συ­μπε­ρι­φο­ρά μας.

3. Εξετάστε τη σχέση σας με τον θυμό σας. Τι κάνετε όταν θυμώνετε; Πού διοχετεύετε αυτή την ε­νέργεια; Μήπως τη μεταθέτετε στα παιδιά σας; Τι άλλες επιλογές θα μπορούσατε να βά­λε­τε σε ε­φαρμογή;

4. Μην εκλογικεύετε ή μη μειώνετε την αξία της σωματικής βίας. Το «ήταν μόνο ένα χαστούκι και μάλιστα το χρειαζόταν» μπορεί να οδηγήσει κλιμακωτά και σε άλλες πράξεις «δι­και­ο­λο­γη­μέ­νης» βίας.

5. Ζητήστε βοήθεια. Αν βλέπετε ότι η κατάσταση έχει βγει εκτός ελέγχου, μη διστάσετε να ζη­τή­σε­τε επαγγελματική βοήθεια. Είναι πολλοί οι γονείς που καταφεύγουν σε κάποια πηγή ε­νη­μέ­ρω­σης και στήριξης, ώστε να αλλάξουν δυσλειτουργικές συμπεριφορές.

ΠΗΓΗ: www.infokids.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου