21 Οκτωβρίου 2010

Το γοητευτικό ταξίδι της ανάγνωσης

(φυσικομαθηματικός, τέως πρόεδρος της ΟΛΜΕ)

«Ό,τι δεν έμαθες ως Γιαννάκης δε θα το μάθεις ως Γιάννης» συνηθίζει να αναφέρει έ­νας κα­θη­γη­τής της Εφαρμοσμένης Παιδαγωγικής, προκειμένου να τονίσει τη ση­μα­σί­α των πρώ­των μα­θη­σι­α­κών βημάτων του παιδιού. Πράγματι, η κρίσιμη σχέση του νέου με τη γνώση δεν κα­θο­ρί­ζε­ται στο Λύκειο με τις εισαγωγικές εξετάσεις, αλ­λά νωρίς, τότε που οι μαθητές α­να­κα­λύ­πτουν τον κόσμο των παρα­τηρήσεων και των ερωτήσεων.

Σ’ αυτή την ερωτική σχέση μας με τη γνώση το παιδικό βιβλίο είναι ο τόπος για να θε­με­λι­ώ­σου­με τον κόσμο του στοχασμού μας και των πνευματικών μας α­να­ζη­τή­σε­ων. Αντί να βά­ζου­με τα παιδιά να «βυζαίνουν» την κίβδηλη τηλεοπτική πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, πρέπει να τα μάθουμε να αγαπούν τα βι­βλία. Να τα μάθουμε να χαϊδεύουν τα βι­βλί­α, να τα κρατάνε αγκαλιά, να τα ξε­φυλ­λί­ζουν, να τα ρουφάνε. Να πηγαίνουμε τα παι­διά στα βιβλιοπωλεία για να χαζεύουν τα ε­ξώ­φυλ­λα που πάντα σου χαμογελάνε, να διαλέγουν τους μαγικούς κόσμους της μάθησης. Να βιώνουν στιγμές πολ­λές και ά­φθο­νες, όπου όλη η οικογένεια θα διαβάζει, ο κα­θέ­νας στη γω­νιά του, όπου ο κα­θέ­νας θα κάνει το δικό του πνευματικό και γοητευτικό τα­ξί­δι της α­νά­γνω­σης.

Πρέπει να μάθουμε στα παιδιά την τέχνη της ανάγνωσης, να τα πάμε στα ξέφωτα της αι­σθη­τι­κής απόλαυσης του διαβάσματος, να δέσουμε πολλούς κόμπους στα νή­μα­τα των πα­ρα­μυ­θιών με τα νή­ματα της λογοτεχνίας. Να ξεφυλλίσουμε την α­νά­σα άλ­λων ανθρώπων, μα­κρι­νών και άγνωστων. Να παίξουμε το παιχνίδι της φα­ντα­σί­ας και της δημιουργίας, πλάθοντας τη δική μας πραγματικότητα, σκηνοθετώντας μα­ζί με τους ήρωες τον εαυτό μας και τα όνειρά μας...

Να καλλιεργήσουμε στα παιδιά την αγάπη στα βιβλία, τη λατρεία στη μάθηση, να κρα­τά­νε πά­ντα ένα βιβλίο στο χέρι όπου και να πηγαίνουν. Γιατί μόνο έτσι θα α­νοί­γουν δρόμους στη ζω­ή τους. Για­τί μόνο ο άνθρωπος του βιβλίου είναι α­νε­ξάρ­τη­τος άν­θρω­πος.

Να σκεφτούμε τα άλλα παιδιά στις χώρες της φτώχειας, στις χώρες του πολέμου, που δεν έ­χουν βιβλία για να διαβάσουν. Να διαβάσουμε και γι’ αυτά τα παιδιά, γιατί τα βιβλία θα μας γε­μί­σουν με ευαισθησίες, με συναισθήματα κατανόησης και αλ­λη­λεγ­γύ­ης.

Να πάρουμε τα παιδιά από το χέρι, να πάμε στη «χώρα των θαυμάτων» και να συλ­λα­βί­σου­με μαζί με την Αλίκη μια μικρή, όμορφη αλήθεια: «Διαβάζω ό,τι μου αρέσει. Μου αρέσει ό,τι δια­βά­ζω. Μου αρέσει ο εαυτός μου όταν διαβάζω».

ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ (04.04.2003)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου