1 Σεπτεμβρίου 2010

Σχολεία χωρίς φαντασία

(συγγραφέας παιδικής λογοτεχνίας, καθηγητής Εγκληματολογίας στο πανεπιστήμιο του Ρέντινγκ στην Αγγλία)

Η ενθάρρυνση της δημιουργικότητας και η καλλιέργεια της φαντασίας είναι από τις πλέ­ον πα­ρα­με­λη­μέ­νες πλευρές των σύγχρονων εκπαιδευτικών συστημάτων, τα ο­ποί­α αντί να ε­μπνέ­ουν και να δί­νουν φτερά, συνθλίβουν και καταθλίβουν τα παιδιά με τη δυσανάλογη έμφαση στη συσσώρευση γνώσεων. Είναι κοντόφθαλμο –γράφει ο Τζον Γούτσον– τα σχολεία να πα­ρα­γε­μί­ζουν τα παιδιά σαν γαλοπούλες με στείρες γνώ­σεις, ενώ αφήνουν τη φαντασία τους να λι­μο­κτο­νεί.

Τα παιδιά εισέρχονται στο σχολείο προικισμένα με πλούσια φαντασία και α­πο­φοι­τούν με φα­ντα­σί­ες ατροφικές ή απονεκρωμένες. Όταν επισκέπτομαι σχολεία, με ε­ντυ­πω­σι­ά­ζει η ευ­ρη­μα­τι­κό­τη­τα των νηπίων. Βλέπω λίγα χρόνια αργότερα τα ίδια παι­διά να έχουν χάσει αυτή τη μα­γι­κή σπίθα, κουρα­σμένα και αγχωμένα να φέρονται σαν ρομπότ ή πιόνια.

Μαθαίνουμε να υπηρετούμε την πραγματικότητα, ενώ θα έπρεπε να μαθαίνουμε να την ξε­περ­νά­με. Την πρόοδο δεν την πυροδοτεί η γνώση αλλά η φαντασία.

ΠΗΓΗ: ΤΟ ΒΗΜΑ (28.09.2008)


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: εκπαίδευση

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου