3 Ιανουαρίου 2011

Οικογένεια και Λογοτεχνία

Το λογοτεχνικό βιβλίο ως γέφυρα που συνδέει τους γονείς με τα παιδιά τους

(συγγραφέας-εικονογράφος)

Έχει διαπιστωθεί ότι τα παιδικά βιβλία τα κατανοούν περισσότερο οι ενήλικες παρά τα παιδιά κι αυτό βέβαια οφείλεται στην πιο σαφή αντίληψη που έχουν για το τι είναι πραγματικό και τι φα­ντα­στι­κό. Τα παιδιά όμως τα απολαμβάνουν περισσότερο, γιατί δε νιώθουν την ανάγκη να κά­νουν, σώ­νει και καλά, αυτόν τον διαχωρισμό. Γι’ αυτό και ενθουσιάζονται ή συναρπάζονται με ένα ωραίο βι­βλίο, χωρίς να τα ενδιαφέρει αν κινείται στη σφαίρα του πραγματικού ή του φα­ντα­στι­κού ή γυρο­φέρνει ανάμεσα. Αφήνουν τον εαυτό τους ελεύθερο να κινηθεί μέσα στην ι­στο­ρί­α, χωρίς ενδοια­σμούς και τοποθετήσεις ορίων.

Αλήθεια, τι εμποδίζει τους ενήλικες, και κυρίως τους γονείς, να απολαύσουν ένα παιδικό βι­βλί­ο και να διασκεδάσουν μαζί του; Ποιοι λόγοι τους απομακρύνουν από τον υπέροχο κό­σμο της παιδικής λογοτεχνίας; Όσο και να προβληματίστηκα, κατέληξα στο συμπέρασμα πως τί­πο­τα και κανένας δεν εμποδίζει πραγματικά έναν ενήλικο να διαβάσει ένα παιδικό βιβλίο. Α­ντι­θέ­τως, υπάρχουν χίλιοι δυο λόγοι να το πράξει. Ένας από αυτούς είναι η επανάκτηση της πα­λιάς καλής παιδικής ξεγνοιασιάς που έχουμε όλοι μας ανάγκη.

Όταν κάποιος γίνει γονιός, η ενασχόληση με το παιδικό βιβλίο επιβάλλεται και τα κίνητρα πολ­λα­­πλα­σι­ά­ζο­νται. Η σωστή επιλογή ενός βιβλίου, η φροντίδα για τη διαπαιδαγώγηση, η εκ­παί­δευ­ση και μόρφωση του παιδιού, η ψυχική του ηρεμία, αρμονία και ισορροπία, η ένταξή του στην κοινωνί­α και το ευρύτερο περιβάλλον, η ανάπτυξη σωματικών δεξιοτήτων και πνευ­μα­τι­κών ικανοτήτων εί­ναι μερικοί από τους λόγους που πρέπει ένας γονιός να ασχοληθεί με το βιβλίο που πρόκειται να πέσει στα χέρια του παιδιού του.

Με αφορμή το βιβλίο

Οι περισσότεροι γονείς μπαίνουν στον κόπο να προμηθεύσουν τα παιδιά τους με κάποια βι­βλί­α, δεν μπαίνουν όμως στη διαδικασία να τα αξιοποιήσουν. Γιατί σίγουρα ένα βιβλίο δεν εί­ναι μόνο για ανά­γνωση. Ένα βιβλίο μπορεί να σταθεί αφορμή για πολλές δημιουργικές στιγ­μές, να γίνει κρίκος επα­φής και σύνδεσης μεταξύ γονιών και παιδιών και να κρατήσει ι­σορ­ρο­πί­ες μέσα σε μια οικογένεια.

Ξέρετε πόσες φορές το παιδί απασχολείται με διάφορες σκέψεις και προβληματισμούς κι ε­μείς οι μεγάλοι δεν έχουμε ιδέα; Πόσα ερωτήματα υπάρχουν αναπάντητα στο μυαλό του και τα­ρά­ζουν την ψυχή του κι εμείς ούτε που το παίρνουμε χαμπάρι; Πόσα λάθος μηνύματα παίρ­νει από την ίδια τη ζωή κι αν δε συζητήσουμε μαζί του δε θα το ξέρουμε ποτέ μέχρι να βγουν σε μεταγενέστερο στάδιο στην επιφάνεια;

Όλα αυτά μπορούν να λυθούν απλά με ένα βιβλίο. Ναι. Αν διαθέσουμε τον χρόνο να δια­βά­σου­με παρέα με το παιδί ένα βιβλίο και να το συζητήσουμε, να το αναλύσουμε, να το σχο­λι­ά­σου­με, τότε και θα μάθουμε τι σκέφτεται το παιδί μας και θα επισημάνουμε τις πιθανές ελ­λεί­ψεις που μπορεί να έχει, ώστε να το βοηθήσουμε να λύσει οποιουσδήποτε προ­βλη­μα­τι­σμούς και ανησυχίες. Και το κυρι­ότερο: θα έχουμε μια καλή εικόνα για την πνευματική και ψυχική υ­γεί­α του, κάτι που είναι το μέγι­στο καθήκον κάθε γονιού ή κηδεμόνα. Αυτό πολλές φορές δεν το καταφέρνουμε με απευθείας συζή­τηση, γιατί τα παιδιά συχνά ντρέπονται ή δεν μπο­ρούν εύ­κο­λα να εκφράσουν τους προβληματι­σμούς τους. Συζητούν όμως άνετα κάτι που τα εν­δι­α­φέ­ρει με παραλληλισμούς ή ταυτιζόμενα με κάποιον από τους ήρωες του βιβλίου ή με κά­ποια κατάσταση που μοιάζει με αυτήν που ζουν.

Το θέμα που διαπραγματεύεται ένα βιβλίο, μια παράγραφος, μια πρόταση, μια φράση ή μια ει­κό­να μπορούν να σταθούν αφορμές για να δημιουργήσουμε ένα σημαντικό βαθμό ε­πι­κοι­νω­νί­ας με το παι­δί, ώστε να αναπτύσσεται, βελτιώνεται και προοδεύει ως άνθρωπος και να ο­λο­κλη­ρώ­νε­ται πνευμα­τικά ως προσωπικότητα, η οποία θα ευδοκιμήσει και θα ανθίσει μέ­σα στο περιβάλλον όπου ζει, προ­σφέροντας οπωσδήποτε θετικά στην κοινωνία.

Για να πραγματοποιηθούν όμως και να λειτουργήσουν όλα αυτά, πρέπει την πρωτοβουλία να την πάρουν οι γονείς. Αυτοί θα καθοδηγήσουν τα παιδιά, γιατί αυτά γνωρίζουν μόνο όσα βλέ­πουν, εκεί­να που τους δείχνουμε εμείς οι μεγάλοι. Μας παρακολουθούν από κοντά, μας πα­ρα­τη­ρούν κι αναμ­φισβήτητα μας μιμούνται. Μας αντιγράφουν. Αντιγράφουν όμως μόνο αυ­τά που βλέπουν, γιατί μόνο αυτά ξέρουν.

Ένας τρόπος, λοιπόν, να έρθετε κοντά με τα παιδιά σας, όπως αρμόζει σε μια οικογένεια, εί­ναι να κάνετε εσείς την αρχή. Μαζί με τα παιδιά, χέρι με χέρι, αγκαλιά με ένα βιβλίο, με υ­πο­μο­νή, αγάπη και ενθουσιασμό, όπως ακριβώς κάνατε τότε που τα βοηθούσατε να κά­νουν τα πρώ­τα τους βήματα για να περπατήσουν...

ΠΗΓΗ: Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού Κύπρου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου