30 Αυγούστου 2010

Γεννημένοι αναγνώστες

Ερευνητική ομάδα παιδιάτρων του «Κέντρου για την υγεία των βρεφών» στην Τερ­γέ­στη πεί­στη­κε έ­πειτα από χρόνια μελετών ότι είμαστε «γεννημένοι για να δια­βά­ζου­με». Έκανε μά­λι­στα αυτήν τη φράση σημαία για μια πρωτοβουλία ενημέρωσης σε όλες τις περιφέρειες της Ι­τα­λί­ας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της ιταλικής ε­φη­με­ρί­δας «Ρεπούμπλικα», το Κέντρο, σε συ­νερ­γα­σί­α με την Πολιτιστική Ένωση Παι­δι­ά­τρων και την Ένωση Ιταλικών Βιβλιοθηκών, θα προ­ω­θή­σει την ιδέα της ε­ξοι­κεί­ω­σης των παιδιών με την ανάγνωση, προσπαθώντας πρώτα να πείσει τους γονείς για τις ευεργετικές συ­νέπειες που θα έχει στα παιδιά τους.

Σειρά ερευνών που δημοσιεύτηκαν σε διάφορα επιστημονικά έντυπα από το 1998 δεί­χνουν ό­τι τα βρέφη που συνηθίζουν να τους διαβάζουν οι γονείς τους ιστορίες, α­πό η­λι­κί­ες στις ο­ποί­ες ακόμη δεν μπορούν να κατανοήσουν πλήρως το νόημά τους, έχουν πολύ μεγαλύτερη έ­φε­ση στη μάθηση όταν μεγαλώσουν, μαθαίνουν ευ­κο­λό­τε­ρα να διαβάζουν και να γράφουν σε σχέση με άλλα παιδιά της η­λικίας τους και αποκτούν πολύ πιο πλούσιο λεξιλόγιο. Για να μην έχουν παράπονο και οι γονείς, που καταβάλλουν οπωσδήποτε προσπάθεια, α­πο­ζη­μι­ώ­νο­νται με μια ισχυρότερη και πιο ουσιαστική σχέση με τα παιδιά τους, κάτι που σύμφωνα με τους επιστήμονες α­φο­ρά εξίσου μπαμπάδες και μα­μάδες.

Η ιδέα μπήκε στους επιστήμονες γύρω στο 1993, όταν σε ένα εξειδικευμένο παι­δι­α­τρι­κό νο­σο­κο­μεί­ο της Βοστόνης οι γιατροί αποφάσισαν να οργανώσουν στις αί­θου­σες αναμονής μι­κρές βιβλιοθήκες για παιδιά. Αρχικά απογοητεύτηκαν όταν δι­α­πί­στω­σαν ότι πολύ σύντομα με­γά­λος αριθμός βιβλίων εξαφανιζόταν ως διά μα­γεί­ας, αλλά στη συνέχεια είδαν με άλλο μάτι τη μαζική «κλοπή», παρατη­ρώντας ότι τα βι­βλί­α έκαναν στοίβες πλάι στα κρεβατάκια των μι­κρών ασθενών, οι γονείς των ο­ποί­ων επιδίδονταν μανιωδώς στην ανάγνωση.

Τα πρώτα βήματα της ανάγνωσης

Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι ο έκτος μήνας της ζωής ενός μωρού είναι ι­δα­νι­κός για να αρ­χί­σει η επαφή του με τα πρώτα αναγνώσματα. Συγκεκριμένα:

Σε ηλικία 6-12 μηνών:

● Το μωράκι απλώνει τα χέρια να πιάσει το βιβλίο και να το φέρει στο στόμα του.
● Μπορεί να γυρίσει τις σελίδες με τη βοήθεια κάποιου ενήλικα.
● Παρατηρεί και αναγνωρίζει εικόνες.
● Προσπαθεί να επαναλάβει λεξούλες που διαβάζουν οι γονείς.

Σε ηλικία 12-18 μηνών:

● Κρατάει το βιβλίο ανάμεσα στα χέρια του με μικρή βοήθεια.
● Ξέρει πότε οι σελίδες είναι ανάποδα και μπορεί να τις ξεφυλλίσει, αλλά όχι μία μί­α.
● Ονομάζει απλές εικόνες.

Σε ηλικία 18-24 μηνών:

● Γυρνά με άνεση τις σελίδες μία προς μία.
● Του αρέσει να φέρνει εκείνο στους γονείς το βιβλίο που προτιμά και μπορεί να συ­μπλη­ρώ­σει λε­ξούλες όταν ακούει γνωστές ιστορίες.
● Διηγείται ιστοριούλες που ξέρει καλά με τον δικό του τρόπο.

Σε ηλικία 24-36 μηνών:

● Γυρίζει το βιβλίο μπρος πίσω για να εντοπίσει τα κομμάτια ή τις εικόνες που του α­ρέ­σουν πε­ρισ­σό­τε­ρο.
● Επαναλαμβάνει παπαγαλιστί κομμάτια ή και ολόκληρες ιστορίες.
● Μπορεί να συνδυάσει κείμενο με τις αντίστοιχες εικόνες.
● Διαμαρτύρεται αν κάποιος του διαβάσει λανθασμένα μια γνωστή του ιστορία.

Μετά τα 3 χρόνια:

● Παραμένει συγκεντρωμένο για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
● Του αρέσει να δείχνει με το δάχτυλο όταν κάποιος του διαβάζει.
● Επαναλαμβάνει, ακόμη και με απίστευτη ακρίβεια κάποτε, ιστορίες που έχει α­κού­σει.
● Μαθαίνει να γράφει το όνομά του.

Τα θετικά

1. Ενισχύεται η σχέση ανάμεσα σε γονείς και παιδιά.

2. Καλλιεργείται στα παιδιά η ικανότητα να συγκεντρώνονται και να πα­ρα­κο­λου­θούν άλλους.

3. Όταν το πιτσιρίκι πάει στο σχολείο, θα μάθει πολύ πιο γρήγορα και εύκολα να γρά­φει και να διαβάζει, ενώ θα αναγνωρίζει οπτικά πολλές λέξεις, κάτι που θα το βοη­θή­σει στην ορ­θο­γρα­φί­α.

ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ (12.08.2003) / Κατερίνα Τζαβάρα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου