22 Ιανουαρίου 2011

Παιδική κακοποίηση (5)

Από «Το χαμομηλάκι»

– Συναισθηματική-σεξουαλική κακοποίηση –


ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΒΙΝΤΕΟ

Είναι μια σχετικά άγνωστη αλλά πολύ συνηθισμένη μορφή κακοποίησης. Δεν περιλαμβάνει α­σέλ­γει­­α, ούτε σωματική βία. Σπάνια αναγνωρίζεται από τους δράστες, από τα θύματα ή α­πό τον περίγυ­ρο ως κακοποίηση. Απεναντίας, ο κόσμος συνηθίζει να τη βλέπει ως «υ­περ­βο­λι­κή αγάπη» ή ότι «του έχει ΦΟΒΕΡΗ αδυναμία».

Οι συνέπειές της όμως είναι πολλές φορές εξίσου σοβαρές με αυτές της ασέλγειας, ενώ η βα­θιά άρ­νηση που την περιβάλλει προκαλεί μεγάλη σύγχυση στο παιδί: το κάνει να μην ε­μπι­στεύ­ε­ται την ί­δια του την πραγματικότητα.

Συναισθηματική (ή «καλυμμένη») σεξουαλική κακοποίηση έχουμε όταν ο γονιός χρη­σι­μο­ποι­εί το παι­δί ως συναισθηματικό σύντροφο. Ο γονιός δεν καλύπτεται συναισθηματικά από τη σχέ­ση με τον σύ­ντροφό του και για να γεμίσει τη δική του μοναξιά δίνει στο παιδί (συνήθως του α­ντί­θε­του φύλου) τον ξεχωριστό ρόλο του έμπιστου συντρόφου.

Το παιδί γίνεται για τον γονιό υποκατάστατο σχέσης.

Παραδείγματα:
● Η μοναχική μητέρα μιλά συνέχεια στον γιο της για τα δικά της προβλήματα, για τη μοναξιά της, ακόμη και για την έλλειψη ερωτικής ικανοποίησης στη ζωή της.
● Ο πατέρας κάνει την κόρη του «μικρή πριγκίπισσα» και εκείνη τον συνοδεύει παντού –σχε­δόν ως παρτενέρ.
● Η μητέρα κοιμάται μαζί με τον γιο της (ακόμη και σε ηλικία 7, 9 ή 11 ετών) με τη δικαιολογία ό­τι το παιδί φοβάται να κοιμηθεί μόνο του, ενώ στην πραγματικότητα εκείνη χρειάζεται ένα ζε­στό σώ­μα δίπλα της.
● Ο πατέρας γίνεται πολύ αυστηρός με τις εξόδους της έφηβης κόρης «για να την προ­στα­τέ­ψει», ε­νώ στην πραγματικότητα ζηλεύει τα φλερτ της.
● Η μητέρα υπονομεύει την ερωτική σχέση του γιου με μια γυναίκα, καθώς απειλούνται η κυ­ρι­αρ­χί­α της και η ικανοποίηση των δικών της αναγκών.
● Όταν ο έφηβος ή ο νεαρός ενήλικας επιθυμεί να αποδεσμευτεί, να φύγει από το σπίτι, η μη­τέ­ρα τού επιτίθεται: «θα πάθει η καρδιά μου...», «είσαι αχάριστος, εγωιστής».

Όλες οι παραπάνω συμπεριφορές είναι κακοποιητικές και τραυματίζουν το παιδί:
● Φουσκώνει το «εγώ» του.
● Γεμίζει ενοχές, ντροπή, οργή και λύπη.
● Νιώθει εγκατάλειψη από τον αιμομικτικό γονιό γιατί, στην πραγματικότητα, η «υ­περ­βο­λι­κή α­δυναμία» δεν αφορά καθόλου τις ανάγκες του παιδιού.
● Νιώθει εγκατάλειψη και από τον άλλο γονιό, ο οποίος συνήθως βολεύεται και δε χρειάζεται να α­σχοληθεί με τον ανικανοποίητο σύντροφο.

Η συναισθηματική αιμομιξία από τη μητέρα είναι κάποιες φορές ο βαθύτερος λόγος για την α­νι­κα­νό­­τη­τα του άνδρα να συνάψει ή να «δεσμευτεί» σε μια ουσιαστική σχέση και να ε­πι­ζη­τεί, με κατανα­γκαστικό σχεδόν τρόπο, ανακούφιση στον σεξουαλικό εθισμό, π.χ. μέσω πορ­νο­γρα­φί­ας, πορνείας ή αλλεπάλληλων εφήμερων σχέσεων (καθώς αυτά είναι κοινωνικώς α­πο­δε­κτά για το ανδρικό φύ­λο). Η δέσμευση σε μια ουσιαστική σχέση σημαίνει κατά βάθος «ε­γκα­τά­λει­ψη της μαμάς» και ο νε­αρός (ή όχι και τόσο νεαρός) άνδρας νιώθει πολύ μεγάλες ε­νο­χές.

Καθώς οι διαδικασίες αυτές είναι σε μεγάλο βαθμό ασυνείδητες, και από τον γονιό και από το παι­δί, είναι σημαντική για τη θεραπεία η επίγνωση αυτού που πραγματικά συμβαίνει. Εί­ναι, ε­πί­σης, σημα­ντικό να καταλάβει το παιδί ότι δε φταίει εκείνο που ωθήθηκε σε τέτοιου εί­δους σχέ­ση και να απε­νοχοποιηθεί.

Η πραγματική αγάπη σημαίνει ότι αφήνουμε το παιδί ελεύθερο να βρει τον δικό του δρόμο...

ΠΗΓΗ: hamomilaki.blogspot.gr (26.05.2009)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου