2 Νοεμβρίου 2010

Συμβουλές διαπαιδαγώγησης

Από τον Berry Brazelton
(καθηγητής Παιδιατρικής και Ψυχολογίας)

1. Πρέπει να ακούμε περισσότερο και να μιλάμε λιγότερο. Είναι πολύ εύκολο να κου­­ρά­­σου­­με ένα παιδί με πολλές πληροφορίες που μπορεί ακόμα και να μην κα­τα­λα­βαί­νει. Καλό θα ήταν να απο­φεύγουμε τα κηρύγματα και να δείχνουμε προσοχή στις ανησυχίες του. Είναι πο­λύ σημαντικό να σε­βόμαστε τι γνωρίζουν τα παιδιά αλ­λά και τα όρια των γνώσεών τους.

2. Δεν υπάρχουν τέλειοι γονείς. Σταματήστε να ελπίζετε ότι θα κάνετε τα πάντα τέ­λει­α. Τέ­λει­οι γονείς δεν υπάρχουν, γι’ αυτό φροντίστε να μαθαίνετε από τα λάθη σας. Σπανίως τα παι­διά θα σας ανταμείψουν για τις επιτυχίες σας. Αντίθετα, θα φρο­ντί­ζουν να σας υ­πεν­θυ­μί­ζουν –σχεδόν πάντα– τις αποτυχίες σας.

3. Πείτε ναι στις παραδόσεις. Οι οικογενειακές συνήθειες και παραδόσεις είναι πο­λύ ση­μα­ντι­κές για τα παιδιά. Αδράξτε ευκαιρίες για συνεύρεση μαζί τους στο πρω­ι­νό ή το με­ση­με­ρια­νό. Χαρείτε τις γιορτές με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Ζωγραφίστε, φτιάξ­τε κατασκευές (π.χ. στο­λί­δια για το χρι­στουγεννιάτικο δέντρο). Επιδιώξτε τις συναντήσεις με τους παππούδες και τις για­γιά­δες (ενισχύουν τα οικογενειακά «ή­θη και έθιμα»).

4. Η πειθαρχία είναι σημαντική. Η πειθαρχία είναι το δεύτερο σημαντικό πράγμα με­τά την α­γά­πη. Τα παιδιά πρέπει να γνωρίζουν τα όριά τους. Σε καμία περίπτωση η πει­θαρ­χί­α δεν εί­ναι συνώνυμο της τιμωρίας. Αντίθετα, αποτελεί ένα είδος δι­δα­σκα­λί­ας και έναν τρόπο εκ­δή­λω­σης της αγάπης σας απέναντί τους.

5. Ψάξτε τις αιτίες της συμπεριφοράς του. Μάθετε να ξεχωρίζετε τις πραγματικές αι­τί­ες που κρύ­βονται πίσω από τη συμπεριφορά του παιδιού και μη μένετε στις ε­πι­φα­νει­α­κές α­ντι­δρά­σεις. Τα πά­ντα έχουν μια αιτία. Εναρμονιστείτε με το παιδί σας!

6. Μη σπαταλάτε ενέργεια για ασήμαντα πράγματα. Η παραμικρή αταξία δεν πρέπει να γί­νε­ται θέμα. Αντίθετα, θα πρέπει να το κάνετε θέμα, όταν το παιδί όντως πα­ρα­βι­ά­ζει τα όρια. Πολ­λές φο­ρές γίνονται μάχες για πράγματα που πρέπει να α­πο­φα­σί­ζει το παιδί, όπως, για πα­ρά­δειγ­μα, το «πόσο θα φάει». Ξεκαθαρίστε ποιες συ­μπε­ρι­φο­ρές θεωρείτε απαράδεκτες (π.χ. παιχνίδια με σπίρ­τα).

7. Προσπαθήστε να είστε δίπλα του. Ο σεβασμός στις ανάγκες του παιδιού είναι πο­λύ ση­μα­ντι­κός. Όταν σας ρωτά κάτι, στρέψτε την προσοχή σας πάνω του. Στα­θεί­τε δίπλα του σε προ­βλή­μα­τα που αντιμετωπίζει. Όταν είναι στενοχωρημένο, ρω­τή­στε το τι έχει, μιλήστε του, δείξ­τε του πόσο συμμερίζεστε το πρόβλημά του.

8. Παρατηρήστε το παιδί σας. Μη σταματήσετε ποτέ να παρατηρείτε τα μη λεκτικά μη­­νύ­­μα­­τα του παιδιού. Μάθετε να παρατηρείτε τη συμπεριφορά του. Πα­ρα­κο­λου­θή­στε τις ενδείξεις. Το άτονο πρόσωπο, το απόμακρο βλέμμα, οι σκυφτοί ώμοι εί­ναι σημάδια ενός μηνύματος.

9. Τα παιδιά κάνουν ό,τι κάνετε. Εάν πείτε στο παιδί σας να μη μιλά άσχημα κι εσείς σε ένα δευ­τε­ρό­λε­πτο αρχίσετε να βρίζετε, το παιδί θα κάνει ακριβώς αυτό που κά­νε­τε. Με λίγα λό­για, το παι­δί θυμάται τη συμπεριφορά και όχι τα λόγια σας. Είναι, ε­πί­σης, πολύ σημαντικό να του δείχνετε πότε συγκρατείτε τον εαυτό σας. Είστε, για πα­ρά­δειγ­μα, στο αυτοκίνητο και, αντί να βρίσετε τον οδηγό που πάει να σας προ­σπε­ρά­σει πάνω στη στροφή, του λέτε: «Θύμωσα πο­λύ μ’ αυτόν τον οδηγό, αλ­λά θα ή­ταν κακό και επικίνδυνο ενώ οδηγώ να φωνάζω».

10. Η ανάγκη τού να ανήκουν κάπου. Σε μια εποχή που διαφορετικοί λαοί με δι­α­φο­ρε­τι­κές νο­ο­τρο­πί­ες καλούνται να συνυπάρξουν είναι πολύ καλό για τα παιδιά να νιώ­θουν περήφανα για την κουλτούρα, την εθνικότητα και την καταγωγή τους.



ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: διαπαιδαγώγηση

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου