9 Σεπτεμβρίου 2011

Γιατί να του λέτε παραμύθια

Από το περιοδικό Prevention

«ΑΠΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ» είναι ο όρος που χρησιμοποιούν οι ειδικοί για τα ση­με­ρι­νά, πιο έ­ξυπνα, πιο «σκεπτόμενα» παιδιά, τα οποία όμως εγκαταλείπουν πρόωρα την α­θω­ό­τη­τα της ηλικίας τους. Είναι χαρακτηριστικό, αλλά και μάλλον δυσοίωνο, το γεγονός ότι ο­λο­έ­να και περισσότερα παιδιά τείνουν να συμπεριφέρονται ως ενήλικοι. Ακολουθούν και αυ­τά τα ερεθίσματα της εποχής μας, όπου προωθείται μια καταναγκαστική ωριμότητα, ε­ξαι­τί­ας της οποίας καλούνται να ασχολη­θούν με έναν σωρό πράγματα για να καταφέρουν να α­ντα­πο­κρι­θούν στις σύγχρονες απαιτήσεις.

Ευτυχώς, στον αντίποδα υπάρχουν ακόμη τα παραμύθια, τα οποία μας παραπέμπουν σε πα­λαι­ό­τε­­ρες, πιο «αγνές» εποχές και αποτελούν πολύτιμα εργαλεία στο σωστό μεγάλωμα των παι­διών.


Τι προσφέρουν τα παραμύθια

1. Εξάπτουν την παιδική φαντασία. Ένας τεράστιος κόσμος ανοίγεται μπροστά στα παι­διά. Σε αυτόν μπορούν να χωρέσουν νέες γνώσεις, ποικίλα ερεθίσματα αλλά και τα πε­ρί­πλο­κα συναισθή­ματά τους.

2. Αντιπαραθέτουν το «καλό» με το «κακό». Η μάχη του πρίγκιπα με τον δράκο ή του πρό­βα­του με τον λύκο προετοιμάζει τα παιδιά για τους αγώνες που θα κληθούν να δώσουν ό­ταν «χά­σουν» την ασφάλεια που απλόχερα παρέχουν οι γονείς. Επίσης, παραδίδεται ένα μά­θη­μα ηθικής: Στο τέλος των παραμυθιών χάνει πάντα ο «κακός». Το καλό και το σωστό συν­δέ­ο­νται στο παιδικό μυαλό με την ευτυχία και τη δικαίωση.

3. Περνούν το μήνυμα της αλληλεγγύης. Στα περισσότερα παραμύθια κάποιος συ­νερ­γά­ζε­ται με τον ήρωα ή την ηρωίδα. Οι πρωταγωνιστές –όσο έξυπνοι, πλούσιοι, σπουδαίοι ή δυ­να­τοί κι αν είναι– δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να φτάσουν τον στόχο τους ή να ο­λο­κλη­ρώ­σουν τον «άθλο» που έχουν να φέρουν εις πέρας χωρίς τη μεσολάβηση ή τη συμ­βου­λή κά­ποιου. Έτσι τα παιδιά μαθαί­νουν από νωρίς τη σημασία που έχει η συνεργασία, η πα­ρο­χή βοή­θει­ας και συμπαράστασης προς και από τον πλησίον.

4. Είναι η φωνή της ελπίδας. Τα παραμύθια μιλούν στα παιδιά για τα προβλήματα που έ­χουν να αντιμετωπίσουν: τον φόβο, την τιμωρία, την έλλειψη αγάπης, την εγκατάλειψη, τον θά­να­το, τη μο­ναξιά. Επικεντρώνονται, ωστόσο, στο ότι μέσα από όλα αυτά μπορούν να βγουν νικητές:

● Μπορούν να κινήσουν βουνά ή να περάσουν μέσα από ένα σκοτεινό δάσος...
(συμβολίζουν τις καθημερινές δοκιμασίες, αλλά και τη δυσκολία του αποχωρισμού από την
 ε­στί­α της οικογένειας)

● Μπορούν να αναμετρηθούν με τέρατα...
(δίνουν σάρκα και οστά στο άγνωστο και στις παροδικές αξίες)

● Μπορούν να ξεγελάσουν πανούργες μάγισσες...
(συμβολίζουν τα φαινομενικά ανυπέρβλητα εμπόδια)

● Μπορούν να κατατροπώσουν μια άσπλαχνη μητριά...
(αντικατοπτρίζει τη σκοτεινή φύση μας)

● Μπορούν να τα βάλουν και με πονηρά ξωτικά...
(συγκεντρώνουν όλα τα παιδικά ελαττώματα)

5. Παρέχουν συμβολισμούς, ανοίγουν έναν καινούργιο, «μαγικό» κόσμο. Τα ζώα, τα φυ­τά, α­κόμη και τα αντικείμενα, έχουν ζωή, δυνατότητα απόφασης και επιλογής. Α­κο­λου­θούν τις α­ξί­ες των λαών από τις απαρχές του ανθρώπινου είδους αλλά και όλα όσα έχει ανάγκη να πι­στεύ­ει καθένας από εμάς τα πρώτα χρόνια της ζωής του.

ΠΗΓΗ: paidagwgos.blogspot.gr (07.02.2010) ● ΕΙΚΟΝΑ: www.miscw.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου