15 Ιουλίου 2011

Προσαρμογή στην κατασκήνωση

(ψυχολόγος, παιδοψυχολόγος, συγγραφέας, www.akappatou.gr)

Σε μια οργανωμένη κατασκήνωση τα παιδιά έχουν την ευκαιρία να βρεθούν στη φύ­ση και να μοι­ρα­στούν με συνομηλίκους τους διάφορες εμπειρίες μακριά από την οι­κο­γέ­νει­α. Ζουν, δη­λα­δή, σε μι­κρογραφία μια οργανωμένη κοινωνία που διέπεται από κα­νό­νες, τους οποίους κα­λού­νται να τηρή­σουν.

Η εμπειρία αυτή συνήθως λειτουργεί θετικά στην ψυχική ωρίμανση του παιδιού: δέ­χε­ται νέα ε­ρε­θί­σμα­τα, μαθαίνει να αυτενεργεί και να στηρίζεται στον εαυτό του, δη­μι­ουρ­γεί φιλίες και λει­τουρ­γεί συντροφικά μέσα στην ομάδα, λαμβάνοντας υ­πό­ψη και τους άλλους. Όλα αυτά του δημιουργούν έ­να αίσθημα χαράς και ε­πι­βε­βαί­ω­σης.

Πολλοί γονείς, αν και βλέπουν θετικά την κατασκήνωση, προβληματίζονται, ιδίως αν πρό­κει­ται να αποχωριστούν το παιδί τους για πρώτη φορά.

Προϋποθέσεις

Είναι γεγονός ότι, για να βιώσει θετικά ένα παιδί αυτήν την εμπειρία, απαιτούνται κά­ποιες προϋ­πο­θέ­σεις, όπως, για παράδειγμα, να έχει περάσει τα 7 χρόνια και να έ­χει προχωρήσει η κοι­νω­νι­κο­ποί­η­σή του. Πρέπει ήδη να έχει προσαρμοστεί στο σχο­λεί­ο, εφόσον έχει προ­η­γη­θεί η φοίτησή του στο νηπιαγωγείο και βρίσκεται τώ­ρα στο δημοτικό.

Επίσης, για να μην αναπτύξει το άγχος του αποχωρισμού, πρέπει να έχει κα­τα­νοή­σει ό­τι μπο­ρεί οι γονείς να φεύγουν, αλλά θα επιστρέψουν έπειτα από ένα συ­γκε­κρι­μέ­νο χρονικό δι­ά­στη­μα και, παρ’ ότι δεν είναι μαζί του, το αγαπούν.

Είναι εύλογο ότι αυτά τα κριτήρια λειτουργούν κατά περίπτωση και πάντα σε συ­νάρ­τη­ση με τον τρόπο που έχει διαπαιδαγωγηθεί το παιδί. Οι γονείς μπορούν να α­ντι­λη­φθούν κατά πόσο εί­ναι έτοι­μο, αν συλλογιστούν και αξιολογήσουν τις α­ντι­δρά­σεις του σε διάφορες περιπτώσεις της καθημερι­νότητας, όπως π.χ. αν μπορεί να κοι­μη­θεί κάποιο βράδυ σε φιλικό σπίτι, αν κά­νει εύκολα φιλίες, πώς αντιδρά στα δι­ά­φο­ρα προβλήματα που παρουσιάζονται κ.ά. Έτσι θα σχη­μα­τί­σουν κάποια ά­πο­­ψη για τον βαθ­μό της ετοιμότητάς του να αποδεχτεί αυτή την ε­μπει­ρί­α. Και φυ­σι­κά παίζει ρό­λο η ε­πιθυμία του ίδιου του παιδιού να πάει στην κα­τα­σκή­νω­ση.


Χρήσιμες οδηγίες

1. Προκειμένου να επιλέξουν οι γονείς την κατασκήνωση, είναι σκόπιμο να γνω­ρί­ζουν, εκτός α­πό τον τρόπο λειτουργίας και τον εξοπλισμό που διαθέτει, το α­να­λυ­τι­κό πρόγραμμα των η­με­ρή­σι­ων δραστηριοτήτων, καθώς και τις δυνατότητες που πα­ρέ­χει για παιχνίδι και δη­μι­ουρ­γι­κή απασχόλη­ση. Η άμεση επικοινωνία με τα ά­το­μα στα οποία θα εμπιστευτούν το παι­δί τους είναι καθοριστική. Από τη στιγμή που θα κα­τα­στα­λά­ξουν, είναι αναγκαίο να τους ε­νη­με­ρώ­σουν για οτιδήποτε το αφο­ρά, ό­πως πιθανά προβλήματα υγείας ή ιδιαιτερότητες και ευ­αι­σθη­σί­ες.

2. Απαιτείται αρκετή συζήτηση με το παιδί προτού πάει στην κατασκήνωση, ώστε να ε­νη­με­ρω­θεί λεπτομερώς για τις δραστηριότητες που θα αναπτύξει εκεί, αλλά και να α­ντι­λη­φθεί ότι ναι μεν θα αποκτήσει φίλους, θα παίζει και θα αθλείται, αλλά θα υπάρχουν και κάποιες υ­πο­χρε­ώ­σεις που πρέπει να αναλάβει, όπως π.χ. να ε­ξυ­πη­ρε­τεί μόνο του τον εαυτό του.

3. Είναι χρήσιμο το παιδί να πάει με συμμαθητές ή γνωστά του παιδιά, κυρίως αν εί­ναι η πρώ­τη φο­ρά.

4. Πρέπει να είναι εφοδιασμένο με άνετα ρούχα, κάποια αγαπημένα παιχνίδια και βι­βλί­α, χω­ρίς ό­μως περιττά πράγματα.

5. Οι τακτικές επισκέψεις των γονιών είναι αναγκαίες και φυσικά πρέπει να γί­νο­νται στο πλαί­σι­ο του προγράμματος κάθε κατασκήνωσης. Η χαρά του παιδιού είναι με­γά­λη, γιατί του δί­νε­ται επιπλέ­ον η ευκαιρία να τους παρουσιάσει στους νέους φί­λους του.

6. Η στάση των γονιών κατά την ώρα του αποχωρισμού πρέπει να είναι σταθερή. Εί­ναι προ­τι­μό­τε­ρο, ειδικά στο ξεκίνημα, να κρύψουν την ανησυχία και το άγχος τους, δεί­χνο­ντας σί­γου­ροι ότι το παιδί θα προσαρμοστεί.

7. Δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις που, ενώ το παιδί φαίνεται σίγουρο για τον ε­αυ­τό του ή ζη­τά να πάει στην κατασκήνωση με τους φίλους του, μόλις βρεθεί εκεί και διαπιστώσει ότι η κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα απαιτεί και υποχρεώσεις, δυσφορεί. Στην πε­ρί­πτω­ση αυτή χρειάζεται η στή­ρι­ξη των γονιών. Τα παιδιά που είναι υπερβολικά προ­σκολ­λη­μέ­να αντιδρούν άσχημα σε πε­ρι­βάλ­λον έξω από την οι­κογένεια. Αν η α­ντί­δρα­σή τους συνεχίζεται μετά την πρώτη ε­βδο­μά­δα, ίσως δεν είναι έτοιμα να προ­σαρ­μο­στούν. Τότε είναι προτιμότερο να αποχωρήσουν και να ξαναδοκιμάσουν την επόμενη χρο­νιά, αφού προετοιμαστούν καλύτερα.

8. Μόλις τελειώσουν οι μέρες της ομαδικής ζωής και το παιδί επιστρέψει πάλι στην οι­κο­γέ­νει­α, οι γονείς είναι καλό να μοιραστούν τις εμπειρίες του και να ε­νι­σχύ­σουν την α­νά­πτυ­ξη των δε­ξι­ο­τή­των που απέκτησε.

ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ (09.07.2011) ● ΕΙΚΟΝΑ: www.babysitting.academy

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου