2 Μαΐου 2016

Γονείς ελικόπτερα: Κρατάτε αποστάσεις!

Ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας είναι σαφής. Κρατάτε, λέει, ασφαλείς αποστάσεις α­πό τα προ­­πο­­ρευ­­ό­­με­­να οχήματα είτε είναι σταματημένα είτε εν κινήσει. Απλό και κα­τα­νοη­τό. Μακάρι να ήταν το ί­διο απλό και όσον αφορά τις αποστάσεις που πρέπει να κρατούμε οι γονείς από τα παιδιά μας.

Τώρα τελευταία ένας καινούργιος όρος έκανε την εμφάνισή του. Είναι οι γονείς ε­λι­κό­πτε­ρα. Αυ­τοί, δη­λα­δή, που βρίσκονται συνέχεια σαν ελικόπτερα πάνω από τα παι­διά τους, πα­ρα­κο­λου­θούν κάθε τους κίνηση, δεν τα αφήνουν να αναλαμβάνουν πρω­το­βου­λί­ες και τα πνίγουν με την αγάπη και την προ­στα­σί­α τους.

Το να θέλει κάποιος να προστατέψει και να βοηθήσει το παιδί του είναι απολύτως κα­τα­νοη­τό. «Θα έ­κανα τα πάντα για να βοηθήσω τα παιδιά μου», λένε οι πε­ρισ­σό­τε­ροι γονείς και το εν­νο­ούν. Αυτό το «τα πάντα», όμως, περιλαμβάνει πολλά. Από μια υ­γι­ή μέχρι μια αρ­ρω­στη­μέ­νη συμπεριφορά. Για­τί είναι ένα πράγμα, για παράδειγμα, να κάτσω να εξηγήσω στο παιδί μου πώς να κάνει ε­ξι­σώ­σεις με κλάσματα και ε­ντε­λώς διαφορετικό να κάτσω να τις λύσω ε­γώ.

Οι γονείς ελικόπτερα ζουν και αναπνέουν για τα παιδιά τους, δεν υπάρχει τίποτε άλ­λο στη ζω­ή τους. Φτάνουν στο σημείο να μην μπορούν να διαχωρίσουν τον εαυτό τους από το παι­δί. Όταν α­να­φέ­ρονται σε αυτό μιλούν στον πληθυντικό αριθμό: Βγά­λα­με δοντάκια, κάναμε εμ­βό­λι­ο, πα­ρα­κο­λου­θού­με μα­θή­μα­τα πιάνου, πήραμε άριστα στο διαγώνισμα. Και τούτο εί­ναι το λιγότερο. Οι γονείς ε­λι­κό­πτε­ρα θέλουν να α­σκούν τον πλήρη έλεγχο στη ζωή των παι­διών τους: Ποια ρούχα θα φο­ρέ­σουν, ποιοι θα είναι οι φίλοι τους, πώς θα κάνουν την κατ’ οί­κον εργασία τους, τι θα σπου­δά­σουν.

Είναι φρικτό να μεγαλώνει κανείς σε συνθήκες σκλαβιάς. Δόθηκαν πολλοί αγώνες για την ε­­λευ­­θε­­ρί­­α, για να φτάνουμε στο σημείο σήμερα οι ίδιοι οι γονείς να γίνονται δυ­νά­στες. Η κα­τα­πί­ε­ση που υ­φί­στα­νται αυτά τα παιδιά είναι τρομερή, αλλά δυ­στυ­χώς δεν είναι το μοναδικό πρό­βλη­μα που έχουν να αντιμετωπίσουν. Τα παιδιά που βρί­σκο­νται στο επίκεντρο του γο­νεϊ­κού σύμπαντος προ­σγει­ώ­νο­νται άσχημα ό­ταν δι­α­πι­στώ­σουν ότι δε συμβαίνει το ίδιο στην α­λη­θι­νή ζωή. Τα παιδιά των γονιών ε­λι­κο­πτέ­ρων είναι άβουλα, αδύναμα να αντεπεξέλθουν στις πραγματικές δυσκολίες της ζω­ής.

H πρώην Πρύτανης του Πανεπιστημίου του Στάντφορντ Lythcott-Haims υ­πο­στη­ρί­ζει πως οι γο­νείς ε­λι­κόπτερα καταστρέφουν μια ολόκληρη γενιά παιδιών. Ως ε­πι­κε­φα­λής ενός από τα πιο φημισμένα πα­νεπιστημιακά ιδρύματα σε ολόκληρο τον κό­σμο έ­χει παρατηρήσει τα τε­λευ­ταί­α χρόνια όλο και πε­ρισσότερους φοιτητές να μην εί­ναι σε θέση να φροντίσουν τον εαυτό τους στα πιο απλά ζη­τή­μα­τα. Νέοι με α­πί­στευ­τες γνώ­σεις, που όμως δεν μπορούν να κάνουν τα αυτονόητα. Μιλούν τρεις ξέ­­νες γλώσ­σες και δεν ξέρουν πώς να κλείσουν ένα ραντεβού στο νοσοκομείο. Παίρ­νουν άριστα στις ε­ξετάσεις και δεν μπορούν να πάνε να ψωνίσουν ό,τι χρει­ά­ζε­ται για να μα­γει­ρέ­ψουν.

Όλοι θέλουμε να βοηθήσουμε τα παιδιά μας. Οι ειδικοί λένε να το κάνουμε με τέ­τοιο τρόπο, ώ­στε να μην ευνουχίζουμε την προσωπικότητά τους. Άλλο είναι να στέ­κο­μαι συμπαραστάτης δί­πλα στο παιδί μου και άλλο να στέκομαι μπάστακας από πά­νω του. Η ζωή είναι και σκληρή και δύσκολη. Γι’ αυτό το περίπλοκο, ακατανόητο, ί­σως και ζοφερό μέλλον που τα περιμένει ας δώσουμε στα παιδιά μας το καλύτερο ε­φό­δι­ο: την ικανότητα να σκέφτονται μόνα τους και να παίρνουν τις αποφάσεις που τα α­φορούν, γνωρίζοντας πάντα πως οι πράξεις τους έχουν και συνέπειες. Αυτό θα έ­πρε­πε να ήταν γραμ­μένο στον Κώδικα Γονεϊκής Συμπεριφοράς, αν βέ­βαι­α υπήρχε κά­τι τέτοιο.

ΠΗΓΗ: philenews.com (26.10.2015) / Ξένια Τούρκη




1 σχόλιο:

Ηλιακά παιχνίδια είπε...

Ενώ ο έλεγχος και η φροντίδα των γονιών χρειάζεται σε κάθε περίπτωση, με στόχο τη σωματική και ψυχική υγεία του παιδιού, η υπερβολική φροντίδα και προστασία από την άλλη όχι μόνο δεν χρειάζεται, αλλά προκαλεί και προβλήματα. Επιθυμώντας ο υπερπροστατευτικός γονιός να μη βιώσει το παιδί του στενοχώρια, πόνο, απόρριψη και γενικά αρνητικά συναισθήματα, στην πραγματικότητα του στερεί τις βασικές δεξιότητες που είναι απαραίτητες ώστε να εξελιχθεί σε μια υγιή προσωπικότητα και να μάθει να αντιμετωπίζει με επιτυχία τις δυσκολίες της ζωής. Το να κάνει λάθη το παιδί δεν είναι κάτι κακό, αφού αποτελεί μέρος της ίδιας της ζωής, αρκεί να μαθαίνει από αυτά. Η υπερβολική εξάρτηση από τους γονείς του έχει ως αποτέλεσμα το παιδί να αποκτά σταδιακά χαμηλή αυτοεκτίμηση, πράγμα που συχνά καταλήγει στην άσχημη αντίδραση του παιδιού, καθώς αυτό μεγαλώνει και, τελικά, την εξέλιξή του σε έναν ενήλικα με αρνητικά συναισθήματα, όπως μεγάλο θυμό, κατάθλιψη, χαμηλή αυτοπεποίθηση, δυσκολίες προσαρμογής και διαταραχές πανικού.

Οι γονείς, επομένως, θα πρέπει να προσέχουν, ώστε να στηρίζουν το παιδί τους και να το ενθαρρύνουν να πειραματιστεί, ώστε να δοκιμάσει τις δυνάμεις του και να μάθει από τα λάθη του.

Δημοσίευση σχολίου

ΔΙΑΒΑΣΤΗΚΑΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ: