22 Ιανουαρίου 2011

Παιδική κακοποίηση (3)

Από «Το χαμομηλάκι»

– Σεξουαλική κακοποίηση (πρόληψη) –


ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΒΙΝΤΕΟ

Πώς μπορούμε να προλάβουμε τη σεξουαλική κακοποίηση των παιδιών

Θα πρέπει οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί να είναι ενήμεροι, ώστε να προστατεύουν τα παιδιά. Πα­­ράλ­λη­λα, τα ίδια τα παιδιά θα πρέπει να γνωρίζουν το σώμα τους και τη λειτουργία του, κα­θώς και τους πιθανούς κινδύνους που τα απειλούν, για να προφυλάσσονται.

Τι πρέπει να γνωρίζουν οι γονείς

● Το παιδί πάνω από τα τρία χρόνια του πρέπει να γνωρίζει τα μέρη του σώματός του, το ό­νο­μά τους και τη λειτουργία τους. Μιλάμε γι’ αυτά με την πρώτη κατάλληλη ευκαιρία και α­νά­λο­γα με την ηλικία.
● Το παιδί πρέπει να γνωρίζει να λέει «όχι» σε οποιονδήποτε προσπαθεί να το αγγίξει ενώ το ί­διο δε θέλει. Το σώμα του παιδιού τού ανήκει και πρέπει να απαιτεί σεβασμό από τους άλ­λους σε αυτό.
● Το παιδί πρέπει να σέβεται τους ενήλικες, αλλά να μη συγκατατίθεται σε ό,τι του ζητούν αν αυ­τό το ενοχλεί και το τρομάζει ή δεν το έχει διδαχθεί από τους ίδιους τους γονείς του.
● Δεν αφήνουμε το παιδί μόνο του, ή με κάποιον που δε γνωρίζουμε καλά, για πολλές ώρες και χω­ρίς διακριτική παρακολούθηση. Αν το παιδί είναι δυσαρεστημένο με αυτόν που το προ­σέ­χει, να μι­λάμε με το παιδί για αυτό το θέμα.
● Όλα τα μέλη της οικογένειας έχουν δικαίωμα στον ιδιωτικό χώρο. Ακόμη και τα μικρά παι­διά πρέ­πει να τα ακούμε και να τα σεβόμαστε.
● Ελέγχουμε τους λόγους που κάνουν το παιδί να μη θέλει να μείνει με κάποιον ή που τον α­πο­στρέ­­φε­ται.
● Γνωρίζουμε πάντα τους φίλους και τους ανθρώπους που είναι κοντά του.
● Αν κάποιος τα αγγίξει με τρόπο που τα φοβίζει ή τα μπερδεύει, πρέπει να το πουν. Τα συ­ναι­σθή­­μα­τα φόβου και σύγχυσης μπορεί να έρθουν για κάποιο άτομο και πριν ακόμη τα αγ­γί­ξει.
● Δεν είναι ποτέ φταίξιμο των παιδιών αν κάποιος τα κακοποιήσει.
● Δε θυμώνουμε αν μας πουν, ακόμη κι αν εκείνα νομίζουν ότι έκαναν κάτι λάθος ή αν αυτό πε­ρι­­λαμ­βά­νει κάποιον γνωστό ή άτομο της οικογένειας.
● Επιβλέπουμε το παιδί όταν πλοηγείται στο διαδίκτυο ή χρησιμοποιεί τον υπολογιστή του.

Τι πρέπει να γνωρίζουν τα παιδιά

● Το σώμα μου και το μυαλό μου είναι δικά μου. Οι άλλοι, μικροί και μεγάλοι, πρέπει να σέ­βο­νται το δικαίωμά μου αυτό.
● Μπορώ να πω «όχι» σε κάποιον που θέλει να με αγγίξει ενώ εγώ δεν το επιθυμώ.
● Τρέχω μακριά από όποιον με κάνει να φοβηθώ.
● Πρέπει να λέω «όχι» σε κάθε συμπεριφορά που με κάνει να ανησυχώ, να φοβάμαι ή να νιώ­θω μπερδεμένος/η.
● Λέω πάντα στους γονείς μου (και στους δύο ή στον έναν από τους δύο) ό,τι μου συμβαίνει –κυ­ρί­­ως αν με κάνει να νιώθω άσχημα.
● Οι γονείς μου και οι δικοί μου άνθρωποι πρέπει να γνωρίζουν πάντα πού βρίσκομαι και με ποιον.
● Δεν ακολουθώ ποτέ αγνώστους και δεν πλησιάζω περισσότερο από όσο πρέπει αυ­το­κί­νη­τα με αν­θρώπους που δε γνωρίζω.
● Βρίσκω πάντα κάποιον που να μπορώ να του έχω εμπιστοσύνη για να με βοηθήσει, όπως οι δά­σκαλοί μου.
● Γνωρίζω τον αριθμό 1056 για να τηλεφωνήσω από παντού και χωρίς χρήματα και να ζη­τή­σω βοήθεια, συμβουλή και υποστήριξη.

ΠΗΓΗ: hamomilaki.blogspot.gr (02.02.2009)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου