21 Ιανουαρίου 2011

Παιδική κακοποίηση (1)

Από «Το χαμομηλάκι»

– Σωματική κακοποίηση –


ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΒΙΝΤΕΟ

Το ξύλο δε βγήκε από τον παράδεισο αλλά από τη δική μας κόλαση.

Δυστυχώς, η σωματική τιμωρία αποτελεί συνηθισμένη και αποδεκτή τακτική για την πει­θαρ­χί­α των παιδιών σε αρκετές χώρες –μάλιστα είναι ιδιαίτερα γνωστή και στη χώρα μας. Η ε­φαρ­μο­γή και α­ποδοχή της σωματικής τιμωρίας σχετίζεται άμεσα με τη στάση και τις α­ντι­λή­ψεις των γονέων και της κοινωνίας γενικότερα ως προς τους τρόπους ανατροφής των παι­διών.

Τι συνιστά σωματική κακοποίηση

● Το να χτυπά κάποιος ένα παιδί δυνατά, να το τσιμπά, να του τραβά τα μαλλιά, να το χα­στου­κί­­ζει, να το δαγκώνει, να το καίει (π.χ. με τσιγάρο).
● Η χρήση αντικειμένων για να πονέσει το παιδί (π.χ. ξύλο με ζώνη, κουτάλα, ραβδί).
● Το να ταρακουνά κάποιος ένα βρέφος ή να το πετά δυνατά σε μία επιφάνεια –ακόμη και στην κούνια του.


Σύμφωνα με ενδεικτικές μελέτες σε όλο τον κόσμο, οι γονείς που κακοποιούν τα παιδιά τους μπο­ρεί να αντιμετωπίζουν:
● Σοβαρές ψυχικές παθήσεις, όπως κατάθλιψη και διαταραχή προσωπικότητας (σπανιότερα α­κό­μη και ψύχωση).
● Περιορισμένες νοητικές ικανότητες.
● Μεγάλο βαθμό δυσκολίας στο να καταφέρνουν να ελέγχουν τις εκρήξεις θυμού τους.
● Αίσθημα βαθιάς ανεπάρκειας για τον εαυτό τους και τον ρόλο τους ως γονείς.
● Έντονη ανάγκη να αισθάνονται εξάρτηση και προσοχή από τους άλλους, με αποτέλεσμα να «βλέ­πουν» τα παιδιά τους ως πηγή φροντίδας και βαθιάς αφοσίωσης και αναγνώρισης. Έ­τσι τα παιδιά υιοθετούν ρόλο γονέα απέναντί τους.
● Κακές σχέσεις με τους δικούς τους γονείς ως παιδιά. Οι περισσότεροι γονείς που κα­κο­ποι­ούν έ­χουν υπάρξει οι ίδιοι θύματα κακοποίησης όταν ήταν παιδιά. Μέσα από την κα­κο­ποί­η­ση των παιδιών τους –χωρίς να το καταλαβαίνουν– ελέγχουν και ανακουφίζουν τα δικά τους παι­δι­κά τραύματα.

Ένα κακοποιημένο παιδί ενδέχεται να γίνει ένας βίαιος γονιός στο μέλλον.

Οι επιπτώσεις της σωματικής κακοποίησης

Κατά τη βρεφική και πρώτη παιδική ηλικία εκδηλώνονται κυρίως με έντονο κλάμα και ε­κρή­ξεις έ­ντονου θυμού που δεν κατευνάζεται εύκολα, ενώ τα παιδιά εμφανίζονται απαιτητικά και α­νυ­πό­μο­­να.

Κατά τη μετέπειτα παιδική και εφηβική ηλικία τα παιδιά που έχουν υποστεί ή υπόκεινται σε σω­μα­τι­­κή βία έχουν:
● Φοβισμένη και επιφυλακτική στάση απέναντι στους άλλους. Δείχνουν να αποτραβιούνται στο εν­δεχόμενο σωματικής επαφής ή στο άγγιγμα, κυρίως όταν βλέπουν απότομες κινήσεις (π.χ. σήκωμα χεριού).
● Έντονη ψυχοκινητική ανησυχία και υπερκινητικότητα.
● Καταθλιπτικά συμπτώματα, όπως χαμηλή αυτοεκτίμηση, θλίψη, στενοχώρια, απάθεια.
● Χαμηλή σχολική επίδοση, ακόμη και μαθησιακές δυσκολίες, ως αποτέλεσμα του ψυχικού πό­νου που βιώνουν.
● Διαταραχές συμπεριφοράς. Ο έντονος θυμός και η επιθετικότητα του κακοποιημένου παι­διού μπο­ρεί να εκδηλωθεί με αντιδραστική ή επιθετική συμπεριφορά απέναντι στους συ­νο­μή­λι­κους ή μεγα­λύτερούς του, καταστροφική συμπεριφορά σε παιχνίδια ή άλλα αντικείμενα, αυ­το­ε­πι­θε­τι­κή στάση με απόπειρες αυτοκτονίας, αυτοτραυματισμούς ή χρήση ναρκωτικών ου­σι­ών. Επίσης, ο πόνος και η οργή από την κακοποίηση μπορεί να εξωτερικευτεί με α­ντι­κοι­νω­νι­κή συμπεριφορά και με παραβία­ση ηθικών κανόνων ή και του ίδιου του νομικού πλαι­σί­ου. Σε κάποιες περιπτώσεις τα παιδιά μπορεί να εκδηλώσουν ψευτοωριμότητα, ενώ μπο­ρεί να καταβάλουν υπερβολική προσπάθεια να γίνουν α­γαπητά και αποδεκτά από τους άλ­λους με την κρυφή ελπίδα να τα αποδεχτούν και να τα αγαπή­σουν οι γονείς τους. Στην προ­σπά­θει­ά τους αυτή να γίνουν αγαπητά και ευχάριστα δείχνουν υπο­δειγματική, κα­τα­να­γκα­στι­κή και πειθήνια στάση, καθώς και τελειομανία.

Τι κάνουμε σε περίπτωση που υπάρχει υποψία ή και ενδείξεις ότι κάποιο παιδί υ­φί­στα­ται σω­ματική κακοποίηση

Κάθε ευαίσθητος και ενημερωμένος πολίτης θα πρέπει να ενημερώνει αμέσως για κάθε πε­ρι­στα­τι­κό που πέφτει στην αντίληψή του και αφορά παιδί σε κίνδυνο. Η ανοχή είναι συ­νε­νο­χή. Γι’ αυτό θα πρέπει να γίνεται άμεση χρήση της Γραμμής SOS 1056, η οποία δέχεται κα­ταγ­γε­λί­ες α­κόμη και ανώνυμα και τις παραπέμπει στις αρμόδιες εισαγγελικές αρχές.

Το ξύλο δε βγήκε από τον παράδεισο. Το ξύλο, κυριολεκτικά ή μεταφορικά, βγαίνει από τη δι­κή μας κόλαση.

Το να είναι κάποιος γονιός είναι το μεγαλύτερο δώρο. Δώρο ανεκτίμητο και αγώνας κα­θη­με­ρι­νός. Μοναδικό όπλο στον αγώνα μας αυτό είναι η αγάπη.

ΠΗΓΗ: hamomilaki.blogspot.gr (28.01.2009)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου