21 Ιανουαρίου 2011

Παιδική κακοποίηση (1)

Από «Το χαμομηλάκι»

Σωματική κακοποίηση



Ακολουθεί το κείμενο του βίντεο:


Το ξύλο δε βγήκε από τον παράδεισο, αλλά από τη δική μας κόλαση

Δυστυχώς, η σωματική τιμωρία αποτελεί συνηθισμένη και αποδεκτή τακτική για την πειθαρχία των παιδιών σε αρκετές χώρες –μάλιστα είναι ιδιαίτερα γνωστή και στη χώρα μας. Η εφαρμογή και α­ποδοχή της σωματικής τιμωρίας σχετίζεται άμεσα με τη στάση και τις αντιλήψεις των γονέων και της κοινωνίας γενικότερα ως προς τους τρόπους ανατροφής των παιδιών.

Τι συνιστά σωματική κακοποίηση

● Το να χτυπά κάποιος ένα παιδί δυνατά, να το τσιμπά, να του τραβά τα μαλλιά, να το χαστουκί­ζει, να το δαγκώνει, να το καίει (π.χ. με τσιγάρο).
● Η χρήση αντικειμένων για να πονέσει το παιδί (π.χ. ξύλο με ζώνη, κουτάλα, ραβδί).
● Το να ταρακουνά κάποιος ένα βρέφος ή να το πετά δυνατά σε μία επιφάνεια –ακόμη και στην κούνια του.


Σύμφωνα με ενδεικτικές μελέτες σε όλο τον κόσμο, οι γονείς που κακοποιούν τα παιδιά τους μπορεί να αντιμετωπίζουν:

1. Σοβαρές ψυχικές παθήσεις, όπως κατάθλιψη και διαταραχή προσωπικότητας (σπανιότερα ακόμη και ψύχωση).

2. Περιορισμένες νοητικές ικανότητες.

3. Μεγάλο βαθμό δυσκολίας στο να καταφέρνουν να ελέγχουν τις εκρήξεις θυμού τους.

4. Αίσθημα βαθιάς ανεπάρκειας για τον εαυτό τους και τον ρόλο τους ως γονείς.

5. Έντονη ανάγκη να αισθάνονται εξάρτηση και προσοχή από τους άλλους με αποτέλεσμα να «βλέ­πουν» τα παιδιά τους ως πηγή φροντίδας και βαθιάς αφοσίωσης και αναγνώρισης. Έτσι τα παιδιά υιοθετούν ρόλο γονέα απέναντί τους.

6. Κακές σχέσεις με τους δικούς τους γονείς ως παιδιά. Οι περισσότεροι γονείς που κακοποιούν έ­χουν υπάρξει οι ίδιοι θύματα κακοποίησης όταν ήταν παιδιά. Μέσα από την κακοποίηση των παιδιών τους –χωρίς να το καταλαβαίνουν– ελέγχουν και ανακουφίζουν τα δικά τους παιδικά τραύματα.

Ένα κακοποιημένο παιδί ενδέχεται να γίνει ένας βίαιος γονιός στο μέλλον

Οι επιπτώσεις της σωματικής κακοποίησης

Κατά τη βρεφική και πρώτη παιδική ηλικία εκδηλώνονται κυρίως με έντονο κλάμα και εκρήξεις έ­ντονου θυμού που δεν κατευνάζεται εύκολα, ενώ τα παιδιά εμφανίζονται απαιτητικά και ανυπόμο­να.

Κατά τη μετέπειτα παιδική και εφηβική ηλικία τα παιδιά που έχουν υποστεί ή υπόκεινται σε σωματι­κή βία έχουν:

● Φοβισμένη και επιφυλακτική στάση απέναντι στους άλλους. Δείχνουν να αποτραβιούνται στο εν­δεχόμενο σωματικής επαφής ή στο άγγιγμα, κυρίως όταν βλέπουν απότομες κινήσεις (π.χ. σήκωμα χεριού).

● Έντονη ψυχοκινητική ανησυχία και υπερκινητικότητα.

● Καταθλιπτικά συμπτώματα, όπως χαμηλή αυτοεκτίμηση, θλίψη, στενοχώρια, απάθεια.

● Χαμηλή σχολική επίδοση, ακόμη και μαθησιακές δυσκολίες, ως αποτέλεσμα του ψυχικού πόνου που βιώνουν.

● Διαταραχές συμπεριφοράς. Ο έντονος θυμός και η επιθετικότητα του κακοποιημένου παιδιού μπο­ρεί να εκδηλωθεί με αντιδραστική ή επιθετική συμπεριφορά απέναντι στους συνομήλικους ή μεγα­λύτερούς του, καταστροφική συμπεριφορά σε παιχνίδια ή άλλα αντικείμενα, αυτοεπιθετική στάση με απόπειρες αυτοκτονίας, αυτοτραυματισμούς ή χρήση ναρκωτικών ουσιών. Επίσης, ο πόνος και η οργή από την κακοποίηση μπορεί να εξωτερικευτεί με αντικοινωνική συμπεριφορά και με παραβία­ση ηθικών κανόνων ή και του ίδιου του νομικού πλαισίου. Σε κάποιες περιπτώσεις τα παιδιά μπορεί να εκδηλώσουν ψευτοωριμότητα, ενώ μπορεί να καταβάλουν υπερβολική προσπάθεια να γίνουν α­γαπητά και αποδεκτά από τους άλλους με την κρυφή ελπίδα να τα αποδεχτούν και να τα αγαπή­σουν οι γονείς τους. Στην προσπάθειά τους αυτή να γίνουν αγαπητά και ευχάριστα, δείχνουν υπο­δειγματική, καταναγκαστική και πειθήνια στάση, καθώς και τελειομανία.

Τι κάνουμε σε περίπτωση που υπάρχει υποψία ή και ενδείξεις ότι κάποιο παιδί υφίσταται σω­ματική κακοποίηση

Κάθε ευαίσθητος και ενημερωμένος πολίτης θα πρέπει να ενημερώνει αμέσως για κάθε περιστατικό που πέφτει στην αντίληψή του και αφορά παιδί σε κίνδυνο. Η ανοχή είναι συνενοχή.

Γι’ αυτό θα πρέπει να γίνεται άμεση χρήση της Γραμμής SOS 1056, η οποία δέχεται καταγγελίες α­κόμη και ανώνυμα και τις παραπέμπει στις αρμόδιες εισαγγελικές αρχές.

Το ξύλο δε βγήκε από τον παράδεισο. Το ξύλο, κυριολεκτικά ή μεταφορικά, βγαίνει από τη δική μας κόλαση.

Το να είναι κάποιος γονιός είναι το μεγαλύτερο δώρο. Δώρο ανεκτίμητο και αγώνας καθημερινός. Μοναδικό όπλο στον αγώνα μας αυτό είναι η αγάπη.


► ΠΗΓΗ: hamomilaki.blogspot.gr (28.01.2009)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου