3 Νοεμβρίου 2010

Σκοπός και λειτουργία της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης

Αποσπάσματα από τον νόμο 1566/85

Άρθρο 1

1. Σκοπός της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης είναι να συμβάλει στην ο­λό­πλευ­ρη, αρμονική και ισόρροπη ανάπτυξη των διανοητικών και ψυχοσωματικών δυ­νά­με­ων των μαθητών, ώ­στε, ανεξάρτητα από φύλο και καταγωγή, να έχουν τη δυνατότητα να ε­ξε­λι­χθούν σε ολοκληρωμέ­νες προσωπικότητες και να ζήσουν δημιουργικά.

Ειδικότερα υποβοηθεί τους μαθητές:

α) Να γίνονται ελεύθεροι, υπεύθυνοι, δημοκρατικοί πολίτες, να υπερασπίζονται την εθνική α­νε­ξαρ­­τη­σί­α, την εδαφική ακεραιότητα της χώρας και τη δημοκρατία, να εμπνέονται από α­γά­πη προς τον άνθρωπο, τη ζωή και τη φύση και να διακατέχονται από πίστη προς την πα­τρί­δα και τα γνήσια στοιχεία της ορθόδοξης χριστιανικής παράδοσης. Η ελευθερία της θρη­σκευ­τι­κής τους συνείδησης είναι απαραβίαστη.

β) Να καλλιεργούν και να αναπτύσσουν αρμονικά το πνεύμα και το σώμα τους, τις κλίσεις, τα εν­­δι­α­φέ­ρο­ντα και τις δεξιότητές τους. Να αποκτούν, μέσα από τη σχολική τους αγωγή, κοι­νω­νι­κή ταυτότητα και συνείδηση, να αντιλαμβάνονται και να συνειδητοποιούν την κοι­νω­νι­κή αξία και ισοτι­μία της πνευματικής και της χειρωνακτικής εργασίας. Να ενημερώνονται και να α­σκού­νται πάνω στη σωστή και ωφέλιμη για το ανθρώπινο γένος χρήση και αξιοποίηση των α­γα­θών του σύγχρονου πολιτισμού, καθώς και των αξιών της λαϊκής μας παράδοσης.

γ) Να αναπτύσσουν δημιουργική και κριτική σκέψη και αντίληψη συλλογικής προσπάθειας και συ­νεργασίας, ώστε να αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες και με την υπεύθυνη συμμετοχή τους να συντε­λούν αποφασιστικά στην πρόοδο του κοινωνικού συνόλου και στην ανάπτυξη της πατρίδας μας.

δ) Να κατανοούν τη σημασία της τέχνης, της επιστήμης και της τεχνολογίας, να σέβονται τις αν­­θρώ­πι­νες αξίες και να διαφυλάσσουν και προάγουν τον πολιτισμό.

ε) Να αναπτύσσουν πνεύμα φιλίας και συνεργασίας με όλους τους λαούς της γης, προ­σβλέ­πο­ντας σε έναν κόσμο καλύτερο, δίκαιο και ειρηνικό.

2. Βασικοί συντελεστές για την επίτευξη των παραπάνω σκοπών είναι:

α) Η προσωπικότητα και η κατάρτιση του προσωπικού όλων των κλάδων και των βαθμίδων της εκ­παίδευσης.

β) Τα αναλυτικά προγράμματα, τα σχολικά βιβλία και τα λοιπά διδακτικά μέσα, καθώς και η σω­­στή χρήση τους.

γ) Η εξασφάλιση όλων των αναγκαίων προϋποθέσεων και μέσων για την απρόσκοπτη λει­τουρ­γί­α των σχολείων.

δ) Η δημιουργία του απαραίτητου παιδαγωγικού κλίματος με την ανάπτυξη αρμονικών δι­α­προ­σω­πι­­κών σχέσεων στο σχολείο και στην τάξη και με τον σεβασμό προς την προ­σω­πι­κό­τη­τα του κάθε μα­θητή.

4. Γλώσσα διδασκαλίας, που αποτελεί και αντικείμενο συστηματικής διδασκαλίας και γλώσσα των διδακτικών βιβλίων των μαθητών και των βιβλίων των εκπαιδευτικών, είναι η δημοτική, ό­πως δια­μορφώνεται από τον λαό και τη δόκιμη λογοτεχνία, χωρίς την αυτούσια μεταφορά ξέ­νων λέξεων.

Άρθρο 2

3. Η φοίτηση είναι υποχρεωτική στο δημοτικό σχολείο και στο γυμνάσιο, εφόσον ο μαθητής δεν έ­χει υπερβεί το 16ο έτος της ηλικίας του. Όποιος έχει την επιμέλεια του προσώπου του α­νη­λί­κου και παραλείπει την εγγραφή ή την εποπτεία του ως προς τη φοίτηση τιμωρείται σύμ­φω­να με το άρθρο 458 του Ποινικού Κώδικα.

4. Μαθητές της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που έχουν ειδικές εκ­παι­δευ­τι­κές α­νάγκες φοιτούν σε ειδικά σχολεία ή σε ειδικές τάξεις ή εντάσσονται σε κανονικές τάξεις, για να πά­ρουν την κατάλληλη, σε κάθε περίπτωση, ειδική αγωγή και μάθηση.

6. Η πρωτοβάθμια και η δευτεροβάθμια εκπαίδευση παρέχεται από το κράτος δωρεάν.

7. Τα διδακτικά βιβλία και τα βιβλία των εκπαιδευτικών χορηγούνται δωρεάν στους μαθητές και στους εκπαιδευτικούς αντίστοιχα. Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρη­σκευ­μά­των μπορεί να καθιερωθεί η υποχρέωση των μαθητών να διατηρούν τα βιβλία σε κα­λή κατάσταση και να τα επιστρέφουν στο σχολείο στο τέλος του διδακτικού έτους, καθώς ε­πί­σης και οι κυρώσεις για τους μαθητές που παραβιάζουν αυτή την υποχρέωση και για ό­σους α­σκούν την επιμέλεια του προ­σώπου τους.

8. Οι δαπάνες λειτουργίας των σχολείων αντιμετωπίζονται με κρατικές επιχορηγήσεις προς την το­πική αυτοδιοίκηση, η οποία έχει την ευθύνη της διάθεσης και διαχείρισης των σχετικών πι­στώ­σε­ων. Τα τυχόν αδιάθετα υπόλοιπα από τις επιχορηγήσεις αυτές επιστρέφονται στον κρα­τι­κό προϋπολο­γισμό στο τέλος κάθε οικονομικού έτους.

Άρθρο 4

1. Σκοπός του δημοτικού σχολείου είναι η πολύπλευρη πνευματική και σωματική ανάπτυξη των μα­θητών μέσα στα πλαίσια που ορίζει ο ευρύτερος σκοπός της πρωτοβάθμιας και δευ­τε­ρο­βάθ­μι­ας εκ­παίδευσης.

Ειδικότερα, το δημοτικό σχολείο βοηθεί τους μαθητές:

α) Να διευρύνουν και αναδιατάσσουν τις σχέσεις της δημιουργικής τους δραστηριότητας με τα πράγματα, τις καταστάσεις και τα φαινόμενα που μελετούν.

β) Να οικοδομούν τους μηχανισμούς που συμβάλλουν στην αφομοίωση της γνώσης, να α­να­πτύσ­σο­­νται σωματικά, να βελτιώνουν τη σωματική και ψυχική τους υγεία και να καλ­λι­ερ­γούν τις κινητικές τους ικανότητες.

γ) Να κατακτούν το περιεχόμενο των βασικότερων εννοιών και να αποκτούν, βαθμιαία, την ι­κα­νό­τη­­τα να ανάγονται από τα δεδομένα των αισθήσεων στην περιοχή της αφηρημένης σκέ­ψης.

δ) Να αποκτούν την ικανότητα ορθής χρήσης του προφορικού και γραπτού λόγου.

ε) Να εξοικειώνονται βαθμιαία με τις ηθικές, θρησκευτικές, εθνικές, ανθρωπιστικές και άλλες α­ξί­ες και να τις οργανώνουν σε σύστημα αξιών.

στ) Να καλλιεργούν το αισθητικό τους κριτήριο, ώστε να μπορούν να εκτιμούν τα έργα της τέ­χνης και να εκφράζονται ανάλογα, μέσα από τα δικά τους καλλιτεχνικά δημιουργήματα.

ΠΗΓΗ: Νόμος 1566/85 (ΦΕΚ 167 Α΄/30.09.1985)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου