2 Νοεμβρίου 2010

Συμβουλές διαπαιδαγώγησης

Από τον Berry Brazelton
(καθηγητής παιδιατρικής και ψυχολογίας)

1. Πρέπει να ακούμε περισσότερο και να μιλάμε λιγότερο. Είναι πολύ εύκολο να κου­ρά­σου­με ένα παιδί με πολλές πληροφορίες που μπορεί ακόμα και να μην καταλαβαίνει. Καλό θα ήταν να απο­φεύγουμε τα κηρύγματα και να δείχνουμε προσοχή στις ανησυχίες του. Είναι πο­λύ σημαντικό να σε­βόμαστε τι γνωρίζουν τα παιδιά αλλά και τα όρια των γνώσεών τους.

2. Δεν υπάρχουν τέλειοι γονείς. Σταματήστε να ελπίζετε ότι θα κάνετε τα πάντα τέλεια. Τέ­λει­οι γονείς δεν υπάρχουν, γι’ αυτό φροντίστε να μαθαίνετε από τα λάθη σας. Σπανίως τα παι­διά θα σας ανταμείψουν για τις επιτυχίες σας. Αντίθετα, θα φροντίζουν να σας υ­πεν­θυ­μί­ζουν –σχεδόν πάντα– τις αποτυχίες σας.

3. Πείτε ναι στις παραδόσεις. Οι οικογενειακές συνήθειες και παραδόσεις είναι πολύ ση­μα­ντι­κές για τα παιδιά. Αδράξτε ευκαιρίες για συνεύρεση μαζί τους στο πρωινό ή το με­ση­με­ρια­νό. Χαρείτε τις γιορτές με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Ζωγραφίστε, φτιάξτε κατασκευές (π.χ. στο­λί­δια για το χρι­στουγεννιάτικο δέντρο). Επιδιώξτε τις συναντήσεις με τους παππούδες και τις για­γιά­δες (ενισχύουν τα οικογενειακά «ήθη και έθιμα»).

4. Η πειθαρχία είναι σημαντική. Η πειθαρχία είναι το δεύτερο σημαντικό πράγμα μετά την α­γά­πη. Τα παιδιά πρέπει να γνωρίζουν τα όριά τους. Σε καμία περίπτωση η πειθαρχία δεν εί­ναι συνώνυμο της τιμωρίας. Αντίθετα, αποτελεί ένα είδος διδασκαλίας και έναν τρόπο εκ­δή­λω­σης της αγάπης σας απέναντί τους.

5. Ψάξτε τις αιτίες της συμπεριφοράς του. Μάθετε να ξεχωρίζετε τις πραγματικές αιτίες που κρύ­βονται πίσω από τη συμπεριφορά του παιδιού και μη μένετε στις επιφανειακές α­ντι­δρά­σεις. Τα πά­ντα έχουν μια αιτία. Εναρμονιστείτε με το παιδί σας!

6. Μη σπαταλάτε ενέργεια για ασήμαντα πράγματα. Η παραμικρή αταξία δεν πρέπει να γί­νε­ται θέμα. Αντίθετα, θα πρέπει να το κάνετε θέμα, όταν το παιδί όντως παραβιάζει τα όρια. Πολ­λές φο­ρές γίνονται μάχες για πράγματα που πρέπει να αποφασίζει το παιδί, όπως, για πα­ρά­δειγ­μα, το «πόσο θα φάει». Ξεκαθαρίστε ποιες συμπεριφορές θεωρείτε απαράδεκτες (π.χ. παιχνίδια με σπίρ­τα).

7. Προσπαθήστε να είστε δίπλα του. Ο σεβασμός στις ανάγκες του παιδιού είναι πολύ ση­μα­ντι­κός. Όταν σας ρωτά κάτι, στρέψτε την προσοχή σας πάνω του. Σταθείτε δίπλα του σε προ­βλή­μα­τα που αντιμετωπίζει. Όταν είναι στενοχωρημένο, ρωτήστε το τι έχει, μιλήστε του, δείξ­τε του πόσο συμμερίζεστε το πρόβλημά του.

8. Παρατηρήστε το παιδί σας. Μη σταματήσετε ποτέ να παρατηρείτε τα μη λεκτικά μη­νύ­μα­τα του παιδιού. Μάθετε να παρατηρείτε τη συμπεριφορά του. Παρακολουθήστε τις ενδείξεις. Το άτονο πρόσωπο, το απόμακρο βλέμμα, οι σκυφτοί ώμοι είναι σημάδια ενός μηνύματος.

9. Τα παιδιά κάνουν ό,τι κάνετε. Εάν πείτε στο παιδί σας να μη μιλά άσχημα κι εσείς σε ένα δευ­τε­ρό­λε­πτο αρχίσετε να βρίζετε, το παιδί θα κάνει ακριβώς αυτό που κάνετε. Με λίγα λό­για, το παι­δί θυμάται τη συμπεριφορά και όχι τα λόγια σας. Είναι, επίσης, πολύ σημαντικό να του δείχνετε πότε συγκρατείτε τον εαυτό σας. Είστε, για παράδειγμα, στο αυτοκίνητο και, αντί να βρίσετε τον οδηγό που πάει να σας προσπεράσει πάνω στη στροφή, του λέτε: «Θύμωσα πο­λύ μ’ αυτόν τον οδηγό, αλ­λά θα ήταν κακό και επικίνδυνο ενώ οδηγώ να φωνάζω».

10. Η ανάγκη τού να ανήκουν κάπου. Σε μια εποχή που διαφορετικοί λαοί με διαφορετικές νο­ο­τρο­πί­ες καλούνται να συνυπάρξουν είναι πολύ καλό για τα παιδιά να νιώθουν περήφανα για την κουλτούρα, την εθνικότητα και την καταγωγή τους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου