2 Νοεμβρίου 2010

Συμβουλές διαπαιδαγώγησης

Από τον Berry Brazelton
(καθηγητής παιδιατρικής και ψυχολογίας)

1. Πρέπει να ακούμε περισσότερο και να μιλάμε λιγότερο. Είναι πολύ εύκολο να κουράσουμε ένα παιδί με πολλές πληροφορίες που μπορεί ακόμα και να μην καταλαβαίνει. Καλό θα ήταν να απο­φεύγουμε τα κηρύγματα και να δείχνουμε προσοχή στις ανησυχίες του. Είναι πολύ σημαντικό να σε­βόμαστε τι γνωρίζουν τα παιδιά αλλά και τα όρια των γνώσεών τους.

2. Δεν υπάρχουν τέλειοι γονείς. Σταματήστε να ελπίζετε ότι θα κάνετε τα πάντα τέλεια. Τέλειοι γονείς δεν υπάρχουν, γι’ αυτό φροντίστε να μαθαίνετε από τα λάθη σας. Σπανίως τα παιδιά θα σας ανταμείψουν για τις επιτυχίες σας. Αντίθετα, θα φροντίζουν να σας υπενθυμίζουν –σχεδόν πάντα– τις αποτυχίες σας.

3. Πείτε ναι στις παραδόσεις. Οι οικογενειακές συνήθειες και παραδόσεις είναι πολύ σημαντικές για τα παιδιά. Αδράξτε ευκαιρίες για συνεύρεση μαζί τους στο πρωινό ή το μεσημεριανό. Χαρείτε τις γιορτές με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Ζωγραφίστε, φτιάξτε κατασκευές (π.χ. στολίδια για το χρι­στουγεννιάτικο δέντρο). Επιδιώξτε τις συναντήσεις με τους παππούδες και τις γιαγιάδες· ενισχύουν τα οικογενειακά «ήθη και έθιμα».

4. Η πειθαρχία είναι σημαντική. Η πειθαρχία είναι το δεύτερο σημαντικό πράγμα μετά την αγάπη. Τα παιδιά πρέπει να γνωρίζουν τα όρια τους. Σε καμία περίπτωση η πειθαρχία δεν είναι συνώνυμο της τιμωρίας. Αντίθετα, αποτελεί ένα είδος διδασκαλίας και έναν τρόπο εκδήλωσης της αγάπης σας απέναντί τους.

5. Ψάξτε τις αιτίες της συμπεριφοράς του. Μάθετε να ξεχωρίζετε τις πραγματικές αιτίες που κρύ­βονται πίσω από τη συμπεριφορά του παιδιού και μη μένετε στις επιφανειακές αντιδράσεις. Τα πά­ντα έχουν μια αιτία. Εναρμονιστείτε με το παιδί σας!

6. Μη σπαταλάτε ενέργεια για ασήμαντα πράγματα. Η παραμικρή αταξία δεν πρέπει να γίνεται θέμα. Αντίθετα, θα πρέπει να κάνετε θέμα, όταν ένα παιδί όντως παραβιάζει τα όρια. Πολλές φο­ρές γίνονται μάχες για πράγματα που πρέπει να αποφασίζει το παιδί. Όπως για παράδειγμα το «πόσο θα φάει». Ξεκαθαρίστε ποιες συμπεριφορές θεωρείτε απαράδεκτες (π.χ. παιχνίδια με σπίρ­τα).

7. Προσπαθήστε να είστε δίπλα του. Ο σεβασμός στις ανάγκες ενός παιδιού είναι πολύ σημαντι­κός. Όταν σας ρωτά κάτι, στρέψτε την προσοχή σας πάνω του. Σταθείτε δίπλα του σε προβλήματα που αντιμετωπίζει. Όταν είναι στενοχωρημένο, ρωτήστε το τι έχει, μιλήστε του, δείξτε του πόσο συμμερίζεστε το πρόβλημά του.

8. Παρατηρήστε το παιδί σας. Μη σταματήσετε ποτέ να παρατηρείτε τα μη λεκτικά μηνύματα του παιδιού. Μάθετε να παρατηρείτε τη συμπεριφορά του. Παρακολουθήστε τις ενδείξεις. Το άτονο πρόσωπο, το απόμακρο βλέμμα, οι σκυφτοί ώμοι είναι σημάδια ενός μηνύματος... (Όχι, δε θέλω!)

9. Τα παιδιά κάνουν ό,τι κάνετε. Εάν πείτε στο παιδί σας να μη μιλά άσχημα κι εσείς σε ένα δευ­τερόλεπτο αρχίσετε να βρίζετε, το παιδί θα κάνει ακριβώς αυτό που κάνετε. Με λίγα λόγια, το παι­δί θυμάται τη συμπεριφορά και όχι τα λόγια σας. Είναι επίσης πολύ σημαντικό να του δείχνετε πότε συγκρατείτε τον εαυτό σας. Είστε, για παράδειγμα, στο αυτοκίνητο και, αντί να βρίσετε τον οδηγό που πάει να σας προσπεράσει πάνω στη στροφή, του λέτε: «Θύμωσα πολύ μ’ αυτόν τον οδηγό, αλ­λά θα ήταν κακό και επικίνδυνο ενώ οδηγώ να φωνάζω».

10. Ανάγκη τού να ανήκουν κάπου. Σε μια εποχή που διαφορετικοί λαοί με διαφορετικές νοο­τροπίες καλούνται να συνυπάρξουν, είναι πολύ καλό για τα παιδιά να νιώθουν περήφανα, για την κουλτούρα, την εθνικότητα και την καταγωγή τους.


► ΠΗΓΗ: www.paidiatros.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου