22 Απριλίου 2011

Γονείς και ασφάλεια στο διαδίκτυο (1)

Ασφαλής χρήση ανάλογα με την ηλικία των παιδιών

Παιδιά μικρότερα από 7 ετών

Οι πρώτες επισκέψεις στο διαδίκτυο θέτουν τις βάσεις για τη μελλοντική του χρή­ση και για την α­πόκτηση καλών συνηθειών από τα παιδιά. Στα παιδιά προ­σχο­λι­κής η­λι­κί­ας αρέσουν οι κα­θο­ρι­σμέ­­νες ρουτίνες και αυτός είναι ο ιδανικός τρόπος για την ανάπτυξη ασφαλών συ­νη­θει­ών και πρακτι­κών χρήσης.

Τα παιδιά αυτά έχουν περιορισμένη ικανότητα κατανόησης των πληροφοριών που δι­α­τί­θε­νται στο διαδίκτυο και περιορισμένη κριτική ικανότητα, για παράδειγμα, με­τα­ξύ των διαφημίσεων και του πραγματικού περιεχομένου. Οι γονείς πρέπει να τα βοη­θούν να βρίσκουν κατάλληλο υ­λι­κό. Άλλω­στε, συχνά δεν μπορούν να κα­τα­νοή­σουν τη διαφορά μεταξύ της χρήσης του δι­α­δι­κτύ­ου και των παιχνιδιών ή της ζω­γρα­φι­κής που κάνουν στον δικό τους υπολογιστή.

Σε αυτό το στάδιο, η οικογένεια μπορεί να θέσει τους πρώτους οικιακούς κανόνες για τη χρή­ση του υπολογιστή:
● Ο χρόνος που δαπανούν στον υπολογιστή θα πρέπει, για λόγους υγείας, να είναι πε­ρι­ο­ρι­σμέ­νος.
● Τοποθετήστε τον υπολογιστή σε δημόσιο χώρο, π.χ. στο σαλόνι. Τα παιδιά προ­σχο­λι­κής η­λι­κί­ας είναι σωστό να χρησιμοποιούν το διαδίκτυο μαζί με κάποιον ε­νή­λι­κο.
● Η πρόσβαση στο διαδίκτυο θα πρέπει να περιορίζεται σε συγκεκριμένες, προ­συμ­φω­νη­μέ­νες διαδι­κτυακές τοποθεσίες. Τα πιο προχωρημένα παιδιά μπορούν να βρί­σκουν τις συ­γκε­κρι­μέ­νες τοποθεσί­ες μέσω του μενού «Αγαπημένα» του προ­γράμ­μα­τος περιήγησης.
● Η ασφαλέστερη λύση είναι να δημιουργήσετε ένα προσωπικό λειτουργικό πε­ρι­βάλ­λον για το παι­δί, όπου η πρόσβαση στο διαδίκτυο θα περιορίζεται αποκλειστικά σε συγκεκριμένες δι­α­δι­κτυ­α­κές τοποθεσίες.

Παιδιά 7-9 ετών

Οι μικροί μαθητές έρχονται σε επαφή με το διαδίκτυο στο σχολείο, σε σπίτια φίλων αλ­λά και στο δικό τους σπίτι. Οι γονείς και τα παιδιά θα πρέπει να συζητούν σχε­τι­κά με τη σωστή χρή­ση του και να συμφωνούν σχετικά με τους κανόνες που θα πρέ­πει να ακολουθούνται. Τα παι­διά αυτά ίσως έ­χουν ήδη αναπτύξει μια σωστή α­ντί­λη­ψη του τι ακριβώς βλέπουν, ωστόσο δεν είναι ακόμη έτοιμα να διαχειριστούν ό,τι προ­σφέ­ρε­ται στο διαδίκτυο –ιδιαίτερα τρο­μα­κτι­κό ή άλλο ακατάλληλο υλικό (ει­κόνες, κείμενο ή ήχο). Η συζήτηση σχετικά με αυτά τα θέ­μα­τα και η ενημέρωση των παι­διών σχετι­κά με τα διάφορα πράγματα που ίσως συναντήσουν στο δι­α­δί­κτυ­ο θα τα βοηθήσει να γίνουν υπεύ­θυνα και να μπορούν να εργάζονται και μόνα τους με α­σφά­λει­α. Οι γονείς μπορούν επίσης να πουν στα παιδιά τη δική τους γνώμη και να τους με­τα­δώ­σουν τις δικές τους αξίες σχετικά με το διαδίκτυ­ο, προκειμένου να τα βοη­θή­σουν.

Στην ηλικία αυτή οι περιορισμοί, η προστασία και η επιβλεπόμενη χρήση του δι­α­δι­κτύ­ου ε­ξα­κο­λου­­θούν να έχουν προτεραιότητα. Συνιστάται να συμφωνούν τα παιδιά και οι γονείς στους κα­νό­νες που θα εφαρμόσουν σχετικά με τη χρήση του δι­α­δι­κτύ­ου. Οι κανόνες, ω­στό­σο, πρέ­πει να αλλάζουν κα­θώς τα παιδιά μεγαλώνουν.
● Στο σπίτι η χρήση του διαδικτύου εξακολουθεί να επιτρέπεται μόνο όταν είναι πα­ρό­ντες οι γο­νείς. Έτσι διασφαλίζεται ότι θα είναι εκεί και θα βοηθήσουν εάν προ­κύ­ψει οποιοδήποτε πρό­βλη­μα.
● Εάν ο υπολογιστής τοποθετηθεί σε ένα δωμάτιο που χρησιμοποιείται από όλους, η χρήση του δια­δικτύου θα αποτελεί μέρος της καθημερινής ζωής της οικογένειας.
● Το παιδί ίσως να μην είναι ακόμη έτοιμο να διαπιστώσει την αξιοπιστία μιας δι­α­δι­κτυ­α­κής το­πο­θε­­σί­ας, οπότε θα πρέπει πάντοτε να ζητά την άδεια των γονιών του προ­τού δημοσιεύσει προ­σω­πι­κές πληροφορίες.
● Τα δωμάτια συνομιλίας και οι δημόσιες συζητήσεις μέσω διαδικτύου ίσως να μην εί­ναι α­κό­μη δρα­στηριότητες κατάλληλες για το παιδί. Γι’ αυτό, η διεύθυνση η­λε­κτρο­νι­κού τα­χυ­δρο­μεί­ου που χρησι­μοποιείται από ένα παιδί αυτής της ηλικίας θα πρέ­πει να είναι μια κοινή, οι­κο­γε­νει­α­κή διεύθυνση.
● Η δημιουργία ενός λογαριασμού για το παιδί, με περιορισμένα δικαιώματα χρή­στη, το βοη­θά να μάθει να χρησιμοποιεί ανεξάρτητα τον υπολογιστή.
● Μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν προγράμματα φίλτρων για την αποτροπή της πρό­σβα­σης σε ακατάλληλες τοποθεσίες, αλλά παραμένει σημαντικό να ε­μπλέ­κο­νται οι γονείς ε­νερ­γά στη χρήση του διαδικτύου από τα παιδιά τους.

Παιδιά 10-12 ετών

Οι μαθητές ενδέχεται να έχουν ήδη μάθει να χρησιμοποιούν το διαδίκτυο για δι­ά­φο­ρες χρή­σεις. Οι γονείς μπορούν να υποστηρίζουν το παιδί, μαθαίνοντας για δι­α­δι­κτυ­α­κές το­πο­θε­σί­ες που σχετίζο­νται με τις σχολικές εργασίες, τα χόμπι ή τα άλ­λα του ενδιαφέροντα. Το δι­α­δί­κτυ­ο μπο­ρεί επίσης να χρησιμοποιείται για την ορ­γά­νω­ση θεμάτων που αφορούν όλη την οι­κο­γέ­νει­α. Έτσι δίνεται η ευ­καιρία στους γο­νείς και τα παιδιά να συζητούν ποιες τοποθεσίες εί­ναι α­ξι­ό­πι­στες και φερέγγυες και πού μπορούν να βρουν ποιοτικές πληροφορίες.

Το παιδί εξακολουθεί να χρειάζεται γονική επίβλεψη και έλεγχο, καθώς και κα­νό­νες για τη σω­στή χρήση. Ωστόσο, ίσως ήδη να έχει βρει τρόπους να αποφεύγει τους κα­νό­νες και την ε­πί­βλε­ψη εάν θεωρεί ότι είναι πολύ περιοριστικοί ή ότι δεν κα­λύ­πτουν τις ανάγκες του.
● Οι γονείς και τα παιδιά πρέπει να συμφωνήσουν σχετικά με το τι μπορούν και τι δεν μπο­ρούν να κάνουν ή με ποιον τρόπο να χρησιμοποιούν το διαδίκτυο και αυτή η συμ­φω­νί­α θα πρέ­πει να καλύπτει όλες τις ανάγκες και τις απόψεις. Παραδείγματα: οι ευθύνες που φέρουν ο αποστολέας ενός μηνύ­ματος, εκείνος που κάνει λήψη αρ­χεί­ων (τα οποία ενδεχομένως να κα­λύ­πτο­νται από πνευματικά δι­καιώματα), καθώς και όποιος κάνει εγκατάσταση προ­γραμ­μά­των.
● Συμφωνήστε ποιες προσωπικές πληροφορίες είναι σωστό να δίνει και συζητήστε τους κιν­δύ­νους που σχετίζονται με την αποκάλυψη πληροφοριών.
● Αν το παιδί ήδη ενδιαφέρεται για διαδικτυακές συνομιλίες ή IRC, οι γονείς θα πρέ­πει να συ­ζη­τούν μαζί του κατά πόσο είναι ασφαλείς και να επιβλέπουν τις ε­μπει­ρί­ες που θα έχει στις συ­νο­μι­λί­ες του μέσω διαδικτύου.
● Πολλά παιδιά είναι περίεργα, γι’ αυτό οι γονείς θα πρέπει να δίνουν έμφαση στη α­νά­γκη για α­σφαλή και προσεκτική χρήση.
● Τα προγράμματα προστασίας των πληροφοριών θα πρέπει επίσης να δι­α­τη­ρού­νται ε­νη­με­ρω­μέ­να.

Παιδιά 13-15 ετών

Σε αυτή την ηλικία το διαδίκτυο αποτελεί μέρος της κοινωνικής ζωής του παιδιού: συ­να­ντά φί­λους και περνά αρκετό χρόνο εκεί, ενώ αναζητά πληροφορίες για τις σχο­λι­κές εργασίες και τα ενδιαφέ­ροντά του. Καθώς το μορφωτικό επίπεδο του παι­διού είναι υψηλότερο, ανοίγονται πε­ρισ­σό­τε­ρες ευκαιρίες για χρήση του δι­α­δι­κτύ­ου. Ενδέχεται να είναι δύσκολο για τους γονείς να παρακολουθούν τι ακριβώς κά­νει εκεί το παιδί. Στην ηλικία αυτή, επίσης, τα παιδιά δι­α­κιν­δυ­νεύ­ουν και δο­κι­μά­ζουν τα όριά τους. Οι τεχνικοί περιορισμοί και οι απαγορεύσεις εν­δέ­χε­ται να μην εί­ναι αποτελεσματικοί τρόποι για τη βελτίωση της ασφάλειάς τους στο διαδίκτυο.

Τα παιδιά ενδέχεται να θέλουν να διατηρούν τις δραστηριότητές τους μυστικές, ει­δι­κά εάν οι γο­νείς δεν είχαν ενδιαφερθεί στο παρελθόν για τον τρόπο που χρη­σι­μο­ποι­ούν το διαδίκτυο και δεν τον γνωρίζουν. Είναι σημαντικό για την οι­κο­γέ­νει­α να γί­νο­νται ανοιχτές συζητήσεις και να ενδιαφέρο­νται οι γονείς για όσα κάνει το παιδί στο διαδίκτυο, αλλά και για εκείνους μαζί με τους οποίους το χρησιμοποιεί.
● Οι οικιακοί κανόνες που ορίζονται από κοινού εξακολουθούν να χρειάζονται.
● Ο έφηβος εξακολουθεί να έχει περιορισμένες δυνατότητες στην αξιολόγηση πραγ­μά­των και να χρειάζεται τη συμβουλή ενός ενηλίκου για θέματα όπως η δη­μο­σί­ευ­ση στο διαδίκτυο φω­το­γρα­φι­ών ή ενός κειμένου σχετικά με τον εαυτό του.
● Τα ηθικά θέματα και η προσωπική ευθύνη που φέρει κανείς ως χρήστης του δι­α­δι­κτύ­ου εί­ναι ση­μαντικά θέματα για συζήτηση. Για παράδειγμα, η παράνομη λήψη αρ­χεί­ων, οι κανόνες συ­μπε­ρι­φο­­ράς και τα πνευματικά δικαιώματα. Τα παιδιά θα πρέ­πει επίσης να είναι υπεύθυνα για όσα δημοσι­εύουν, περιλαμβανομένων των προ­σω­πι­κών τους πληροφοριών ή των πλη­ρο­φο­ρι­ών που ίσως είναι παράνομες.
● Οι γονείς θα πρέπει να ενδιαφέρονται εξίσου για τις «διαδικτυακές επαφές» τόσο του παι­διού τους όσο και των φίλων του. Και καλό είναι να εμπλακούν εάν το παιδί θε­λή­σει να γνω­ρί­σει νέους ανθρώπους μέσω διαδικτύου.
● Οι γονείς θα πρέπει να προσπαθούν να μην αντιδρούν υπερβολικά, ακόμη κι αν α­να­κα­λύ­ψουν ότι συνέβη κάτι «φριχτό» όταν το παιδί συνδέθηκε στο διαδίκτυο. Μπο­ρούν και πά­λι να υ­πο­δει­κνύ­ουν στο παιδί κατάλληλο περιεχόμενο. Για πα­ρά­δειγ­μα, υπάρχουν καλές δι­α­δι­κτυ­α­κές υπηρεσίες που αφορούν τη σεξουαλικότητα και την υγεία και οι οποίες προορίζονται για το νεανικό κοινό. Οι νέοι άνθρωποι θέ­λουν να αισθάνονται ότι μπορούν να μιλήσουν στους γο­νείς τους για κάτι που τους κά­­νει να νιώθουν άβολα στο διαδίκτυο.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου