30 Αυγούστου 2010

Σχολική φοβία

Το φαινόμενο της σχολικής φοβίας δεν είναι καινούργιο και ούτε οι διαστάσεις του μπορεί να θεω­ρηθούν ανησυχητικές. Ωστόσο η τάση που καταγράφεται είναι ανοδική και οι επιστήμονες συμβου­λεύουν τέτοιου τύπου προβλήματα να αντιμετωπίζονται εγκαίρως, ώστε να μη μετεξελίσσονται αρ­γότερα χαρακτηρίζοντας μια προβληματική ενήλικη κοινωνική ζωή.

Η σχολική φοβία περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1941 από την αμερικανίδα ψυχίατρο Αντελαΐντε Τζόνσον και για πάρα πολλά χρόνια ερμηνευόταν κυρίως ως συνέπεια των σχέσεων εξάρτησης με­ταξύ μητέρας και παιδιού. Η μετεξέλιξη της επιστημονικής ερμηνείας χώρεσε στη συνέχεια την κα­θόλα ερμηνεύσιμη άρνηση του σχολείου, για να φθάσει σήμερα να διευρυνθεί αρκετά, ώστε να μπορεί να συμπεριλάβει πολλές διαφορετικές φοβίες, που μπορεί να κυμαίνονται από το άγχος –συ­νέπεια ενός χωρισμού– μέχρι τον φόβο για τα πειράγματα των συμμαθητών, τη φοβική αντιμετώπι­ση των δασκάλων ή και την πιθανότητα κακής βαθμολογίας.

Η ανάπτυξη της σχολικής φοβίας δε συνδέεται συνήθως με κακή απόδοση του παιδιού στο σχολείο. Αντίθετα, πολλές φορές τα παιδιά που εμφανίζουν το πρόβλημα είναι επιμελείς μαθητές με καλές ε­πιδόσεις.

Τα συμπτώματα

● Το παιδί εμφανίζεται αγχωμένο και κακοδιάθετο όταν έρχεται η ώρα να πάει στο σχολείο.
● Μπορεί να τρέμει, να ιδρώνει υπερβολικά ή και να παθαίνει κρίσεις πανικού.
● Η ανησυχία και τα προβλήματα μεγεθύνονται όσο το παιδί πλησιάζει στον χώρο του σχολείου.
● Μπορεί να εμφανισθούν συμπτώματα (ναυτία, πόνος στην κοιλιά, πονοκέφαλοι, «δέκατα» πυρε­τού) χωρίς άλλη αιτιολογία, τα οποία εξαφανίζονται σε περιόδους διακοπών ή παραμονής στο σπί­τι.
● Αν μιλάμε για πολύ μικρή ηλικία, μπορεί το παιδί να κλαίει και να μην ξεκολλάει από το χέρι των γονιών.
● Σε σοβαρές περιπτώσεις το παιδί φθάνει στην πλήρη άρνηση και μπορεί να του συμβεί να μπει στην τάξη και, εξαιτίας του έντονου άγχους που δεν μπορεί να διαχειριστεί, να το βάλει ξαφνικά στα πόδια!

Τι μπορεί να βιώνει το παιδί

● Επιθυμία να παραμείνει νήπιο, «προσκολλημένο» στην οικογένεια.
● Έλλειψη συναισθηματικής ασφάλειας.
● Μεγεθυσμένο φόβο απομάκρυνσης από το οικείο περιβάλλον.
● Όσο το παιδί μεγαλώνει μπορεί η κατάσταση αυτή να μετεξελιχθεί σε μια κοινωνική φοβία, σε φοβία της έκθεσης στην κριτική των φίλων ή των καθηγητών αλλά και σε πειράγματα και πιθανούς εξευτελισμούς.


► ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ (21.02.2007), επιμέλεια: Κατερίνα Τζαβάρα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου