19 Δεκεμβρίου 2011

Οι κίνδυνοι από τις online δραστηριότητες
των παιδιών

Οι ειδικοί διαπιστώνουν ότι τα παιδιά, όταν αντιμετωπίζουν κινδύνους στον κυ­βερ­νο­χώ­ρο, είναι πιθανότερο να αυτοπροστατευθούν παρά να βοηθηθούν από ε­νη­λί­κους

Στη νέα γενιά, που βιώνει ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής της μέσα από το δι­α­δί­κτυ­ο και α­πο­τε­λεί τη σημερινή εμπροσθοφυλακή της τεχνολογικής αλλαγής, ε­πα­να­πο­τί­θε­νται πε­ρισ­σό­τε­ρες ελπίδες για μελλοντικές καινοτόμες στρατηγικές α­ντι­με­τώ­πι­σης των κινδύνων που α­ντι­με­τω­πί­ζουν τα παιδιά online. Οι ανήλικοι, για τους ο­ποί­ους σήμερα ο γονιός, ο δάσκαλος, το κρά­τος και πολλοί άλλοι α­νησυχούν «τι κά­νουν τόσες ώρες στον υπολογιστή» και «τι κακό μπο­ρεί να πάθουν εκεί μέ­σα», είναι τε­λι­κά αυτοί που φαίνεται να κατανοούν περισσότερο τους κινδύνους που δι­α­τρέ­χουν.

Το χάσμα ανάμεσα στη γνώση που έχουν τα παιδιά και οι γονείς τους γύρω από τις τε­χνο­λο­γί­ες του διαδικτύου έχει αποτυπωθεί σε πολλές επιστημονικές μελέτες μέ­χρι σήμερα. Ως ση­μα­ντι­κό παράγο­ντα της αδυναμίας προστασίας των ανηλίκων στον online κόσμο το ε­πι­κα­λεί­ται και έκθεση του Ε­ρευνητικού Κέντρου Innocenti της UNICEF (www.unicef.org/irc) που δό­θη­κε στη δημοσιότητα τον Δεκέμβριο του 2011.

Εστιάζοντας στη διακίνηση φωτογραφιών εκμετάλλευσης παιδιών, την προ­σέλ­κυ­ση (groom­ing) και τον κυβερνο-εκφοβισμό (cyberbullying) ως τις τρεις κύριες α­πει­λές, η έκθεση κα­τα­λή­γει σε γενικές συστάσεις για τη στρατηγική που πρέπει να α­κο­λου­θη­θεί στο εξής, ώστε να υ­πάρ­ξει διεθνής συντο­νισμός για την α­ντι­με­τώ­πι­σή τους. Αυ­τή περιλαμβάνει
● την ενδυνάμωση των παιδιών ώστε να ξέρουν πώς να αντιδράσουν,
● την ανάπτυξη μηχανισμών ενημέρωσης και αναφοράς των κινδύνων,
● την άρση της ασυλίας των δραστών,
● τον περιορισμό του σχετικού περιεχομένου που συνήθως διακινείται επί χρόνια και
● την υποστήριξη της ανάρρωσης των παιδιών που έχουν πέσει θύματα.

Κατηγορίες κινδύνων που σχετίζονται με online δραστηριότητες
(σύμφωνα με κατηγοριοποίηση του EU Kids Online)


1. Online βλάβη από κάποιου είδους περιεχόμενο: Όταν το παιδί είναι πα­θη­τι­κός δέ­κτης πορνογραφικού ή επιβλαβούς σεξουαλικού περιεχομένου.

2. Βλάβη από φυσική επαφή: Όταν το παιδί στοχοποιείται από κάποιον ε­νή­λι­κο ή α­πό άλλο παιδί για να συμμετάσχει σε δραστηριότητες σεξουαλικής εκ­με­τάλ­λευ­σης που φω­το­γρα­φί­ζο­­νται και στη συνέχεια κυκλοφορούν για να δε­λε­ά­σουν άλλους (grooming) ή για κυβερνο-εκ­φοβισμό.

3. Επιβλαβής συμπεριφορά: Όταν το παιδί επιδεικνύει επικίνδυνη ή κα­τα­χρη­στι­κή συ­μπε­ρι­­φο­ρά, π.χ. δημιουργώντας και ανεβάζοντας πορνογραφικό πε­ρι­ε­χό­με­νο, συ­να­ντώ­ντας από κοντά ενηλίκους που γνώρισε στο διαδίκτυο, α­ναρ­τώ­ντας φω­το­γρα­φί­ες δικές του ή άλλου νεαρού ατόμου, κατεβάζοντας φω­το­γρα­φί­ες άλλου παιδιού που το εκμεταλλεύονται σεξουα­λικά ή το εκ­φο­βί­ζουν.

Οι ειδικοί λαμβάνουν υπόψη τους τις σημαντικότερες σχετικές έρευνες που έχουν γί­νει στον πλα­νή­τη και επισημαίνουν πως αφορούν κυρίως τον αναπτυγμένο κό­σμο. Με­γά­λα κενά υ­πάρ­χουν σε ό,τι α­φορά τους κινδύνους από τη χρήση του δι­α­δι­κτύ­ου στην Αφρική, στα με­γα­λύ­τε­ρα τμήματα της Ασί­ας και στη Μέση Α­να­το­λή. Σε αυ­τές τις περιοχές, όμως, φαίνεται πως τα παιδιά είναι λιγότερο προ­στατευμένα, α­φού σερ­φά­ρουν κυρίως από ίντερνετ καφέ και οι γο­νείς τους αγνοούν το δι­α­δί­κτυ­ο.

Ο φόβος της έκθεσης των παιδιών σε κινδύνους μεγαλώνει όσο διευρύνεται η χρή­ση των κι­νη­τών τηλεφώνων (ακόμη και αυτών χωρίς σύνδεση στο ίντερνετ) ως πλατ­φόρ­μες ε­πι­κοι­νω­νί­ας, διασκέ­δασης, παιχνιδιού, δικτύωσης ή πλη­ρο­φό­ρη­σης, στις οποίες δεν έχουν πρό­σβα­ση οι ανησυχούντες ενήλικοι. Όπως φαίνεται, ό­μως, κομ­μά­τι της ανησυχίας οφείλεται (και καλ­λι­ερ­γεί­ται) από ενήλικες ακριβώς λό­γω της άγνοιάς τους για το μέσο. Είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό ότι ο σχετικός προ­βλη­μα­τι­σμός μει­ώ­νε­ται στην Ευρώπη όσο ευρύ ποσοστό των γονιών προ­σχω­ρεί στην πλευ­ρά των χρηστών.

Ο κίνδυνος, πάντως, είναι υπαρκτός. Μόνο το 2010 η βρετανική υπηρεσία κα­τα­πο­λέ­μη­σης της on­line διακίνησης εγκληματικού περιεχομένου (www.iwf.org.uk) ε­ντό­πι­σε και ανέλαβε δρά­ση για περί­που 16.700 περιστατικά σεξουαλικής κακοποίησης α­νη­λί­κων που α­να­φέρ­θη­καν. Υπολογίζεται ότι κυκλοφορούν εκατομμύρια τέτοιες ει­κό­νες, στις οποίες τα θύματα είναι δε­κά­δες χιλιάδες ανήλικοι. Σύμφωνα με την ί­δια πηγή, ο μέσος όρος ηλικίας τους μειώνεται δι­αρ­κώς, με το 73% των θυμάτων να εί­ναι παιδιά κάτω των 10 ετών.

Παρόλο που η Interpol χρησιμοποιεί πλέον προϊόντα λογισμικού που της ε­πι­τρέ­πουν να ε­πι­τα­χύ­­νει τις έρευνες (π.χ. συγκρίνοντας αυτόματα μέσα από μεγάλες βά­σεις δε­δο­μέ­νων φω­το­γρα­φί­ες ανηλί­κων), θεωρείται βέβαιο ότι σε πολλές χώ­ρες θα πά­ρει χρόνια μέχρι να α­πο­κτή­σουν νομοθεσία και ειδικά τμήματα α­στυ­νό­μευ­σης και α­κό­μη περισσότερα για να συ­ντο­νι­στούν σε ένα πλαίσιο διεθνούς συ­νερ­γα­σί­ας.

ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ (18.12.2011) / Αγγελική Μπούμπουκα




2 σχόλια:

Hamomilaki Gr είπε...

Χρονια Πολλά Δάσκαλε μας, με υγεία και Χαρά :-)

δάσκαλος98 είπε...

Κι ότι ερχόμουν να σας ευχηθώ! :))
Πολλές ειλικρινείς ευχές για υγεία και πολλές στιγμές ευτυχίας!
Με μεγάλη εκτίμηση,
Γιώργος

Δημοσίευση σχολίου

ΔΙΑΒΑΣΤΗΚΑΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ: