31 Ιουλίου 2011

Bullying και ρατσισμός

Από τον Γιώργο Τσιάκαλο
(καθηγητής στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του ΑΠΘ)

Bullying. Αυτή η λέξη είναι ίσως ο μοναδικός αγγλισμός του οποίου την είσοδο στον λόγο μας αρνεί­ται επίμονα η ελληνική κοινωνία. Γι’ αυτό στην περίπτωση του Άλεξ δυσκολεύτηκε να αποδεχθεί την πιο πιθανή ερμηνευτική εκδοχή και προτίμησε να καταφύγει στα σενάρια των «εμπόρων οργάνων» και των «απαγωγέων».

Το bullying είναι ένα ευρέως διαδεδομένο φαινόμενο στα σχολεία των οικονομικά ανεπτυγμένων χω­ρών. Ο όρος εννοεί τη συστηματική επιθετική συμπεριφορά –από την απλή φραστική έως την πιο βίαιη– σε βάρος μεμονωμένων μαθητών μέσα και έξω από το σχολείο. Είναι μέρος της ζωής μιας γε­νιάς παιδιών που, σύμφωνα με έγκυρους υπολογισμούς, μέχρι την ηλικία των 14 ετών έχουν γίνει μάρτυρες έντεκα χιλιάδων (11.000) φόνων στην τηλεοπτική «πραγματικότητα»!

Πλούσια είναι η σχετική διεθνής βιβλιογραφία που περιγράφει το φαινόμενο και προτείνει λύσεις. Όμως, για να χρησιμοποιήσει κανείς αυτήν τη συσσωρευμένη επιστημονική γνώση πρέπει πρώτα ν’ αναγνωρίσει την ύπαρξη και τη σημασία του ιδιαίτερου φαινομένου, που είναι εντελώς διαφορετικό από τα παιδικά και εφηβικά μαλώματα –ακόμη και τα πιο βίαια. Στη χώρα μας επιλέξαμε να μιλούμε αδιαφοροποίητα για «αύξηση των κρουσμάτων βίας στα σχολεία» και για «συμμορίες μαθητών». Ε­νοχοποιούμε με ευκολία τις οικογένειες ακόμη και παντελώς άγνωστων δραστών. Ας γνωρίζουμε ό­μως ότι δράστες και θύματα του bullying μπορούν να γίνουν όλα τα παιδιά και σε όλα τα περιβάλ­λοντα.

«Και ο ρατσισμός δεν έπαιξε κανένα ρόλο στην τραγική περίπτωση του Άλεξ;», αναρωτιούνται με­ρικοί. Έπαιξε, και μάλιστα πολλαπλούς ρόλους. Έδωσε στους διώκτες του την κοινωνικά αποδεκτή κατηγοριοποίηση του θύματος, που χρειάζεται κάθε διώκτης, μικρός ή μεγάλος. Αλλά το πιο σημα­ντικό είναι ότι εμπόδισε μια ολόκληρη κοινωνία να αναζητήσει την αλήθεια, από φόβο μήπως υπο­χρεωθεί να παραδεχθεί την ύπαρξη ενός ρατσισμού που, πράγματι, μπορεί να οδηγήσει ακόμη και στον φόνο ενός τόσο καλλιεργημένου και ευγενικού παιδιού, που θα θέλαμε να του μοιάζει και το δικό μας.


► ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ (05.06.2006)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου