27 Αυγούστου 2017

Η εκτίμηση των συμμαθητών

(δημοσιογράφος, διπλωματικός ανταποκριτής)

Με αφορμή τη μεγάλη συζήτηση που άνοιξε για τον σημαιοφόρο, η προσωπική ε­μπει­ρί­α από εκ­παι­δευ­τι­κά συστήματα άλλων χωρών ίσως μπορεί να αποδειχθεί χρή­σι­μη.

Δεν είμαι ειδήμων του χώρου της παιδείας, όμως έχω την αίσθηση ότι η επιλογή πρέ­πει να ση­μα­το­δο­τεί κάτι ξεχωριστό, κάτι που να αντανακλά αναγνώριση από τους ίδιους τους συμ­μα­θη­τές. Η επιλογή του σημαιοφόρου να γίνεται με κριτήριο ό­χι ότι έχει καλύτερους βαθ­μούς α­πό τους συμμαθητές του, αλλά ότι οι τελευταίοι τον εκτιμούν και τον εμπιστεύονται. Να είναι ο επιλεγείς τρόπον τινά ο καλύτερος πο­λί­της, με την έννοια του όρου προσαρμοσμένη στη μα­θη­τι­κή κοινότητα, στο τμή­μα, στην τάξη, στο σχολείο. Αυτός θα έπρεπε, κατά την ταπεινή μου γνώμη, να είναι ο σημαιοφόρος. Και αυτός δεν είναι απαραίτητα ο καλύτερος μαθητής.

Να τον επιλέγουν –μέσα από διαδικασίες που πιθανώς θα περιλαμβάνουν κάποιου τύ­που ψη­φο­φο­ρί­α– οι συμμαθητές του. Κριτήριο να είναι όχι μόνο η αριστεία, η ο­ποί­α προφανώς και θα αποτελεί σημαντική διάσταση, όχι η ικανότητα απορρόφησης πλη­ρο­φο­ρι­ών και α­πό­κτη­σης γνώσεων, αλλά η εκτίμηση και η αποδοχή από τους συμ­μα­θη­τές.

Δεν μπορεί και δεν πρέπει να παραγνωρίζει κανείς τις ακαδημαϊκές επιδόσεις, ω­στό­σο με­γα­λύ­τε­ρη αξία έχει το παιδί, ο μαθητής, ο άνθρωπος που εκπροσωπεί τους συμ­μα­θη­τές του να δι­α­θέ­τει την αξιοπιστία, τον σεβασμό, την εμπιστοσύνη των υ­πό­λοι­πων μελών της τά­ξης, του σχο­λεί­ου, του συγκεκριμένου κοινωνικού συ­νό­λου.

Σε άλλα εκπαιδευτικά συστήματα, από τα οποία μπορεί το δικό μας να αντλήσει χρή­σι­μα συ­μπε­ρά­σμα­τα, στο τέλος της σχολικής χρονιάς βραβεύεται ο «καλύτερος πο­λί­της», το παιδί που βοήθησε κάποιον ή κάποιους συμμαθητές του όταν αυτοί α­ντι­με­τώ­πι­σαν μια α­ντι­ξο­ό­τη­τα, βρήκε λύση σε μια δύσκολη κατάσταση –για να μην πά­ω σε ακραία παραδείγματα, όπου έ­να παιδί μπορεί να έσωσε τη ζωή κάποιου άλ­λου.

Σε αυτό το πνεύμα, όχι μόνο είναι άδικο η επιλογή του παιδιού που θα κρατήσει τη ση­μαί­α να γί­νε­ται με κλήρωση, αλλά έτσι χάνεται και μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για μια διδακτική δι­α­δι­κα­σί­α που δε θα αφορά εξετάσεις και βαθμούς αλλά συ­μπε­ρι­φο­ρά.

Γιατί σκοπός του σχολείου δεν είναι να παράγει μόνο μορφωμένους μαθητές, αλλά και σω­στούς ανθρώπους και συγκροτημένους πολίτες.

ΠΗΓΗ: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (15.08.2017)




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΔΙΑΒΑΣΤΗΚΑΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ: