7 Σεπτεμβρίου 2013

Ο ρόλος του πατέρα στην ψυχοσυναισθηματική
ανάπτυξη του παιδιού

(κλινική ψυχολόγος)

Οι γονείς τοποθετούν τις πρώτες σταθερές βάσεις στην προσωπικότητα του παι­διού. Πα­λαι­ό­τε­ρα ο ρόλος τους ήταν διακριτός: Η μητέρα αναλάμβανε τη δι­α­παι­δα­γώ­γη­ση, τη φροντίδα και την ανα­τροφή των παιδιών, ενώ ο πατέρας ήταν ο «κου­βα­λη­τής», εκείνος δηλαδή που με­τέ­φε­ρε τα υλικά αγαθά στην οικογενειακή ε­στί­α. Τα τε­λευ­ταί­α χρόνια, με τις κοινωνικές και οι­κο­νο­μι­κές αλλαγές και την είσοδο της γυ­ναί­κας στην αγορά εργασίας, τα δεδομένα αυτά α­να­τρά­πη­καν. Σήμερα ο πα­τέρας συμ­με­τέ­χει όλο και πιο ενεργά στα οικογενειακά δρώμενα. Αυ­τό είναι ι­δι­αί­τε­ρα ω­φέ­λι­μο για το παιδί, καθώς δέχεται διαφορετικά ερεθίσματα ανάλογα με το φύ­λο, τις προσωπικές αξίες και τις εμπειρίες του κάθε γονιού.

Ο πατέρας μπορεί να λειτουργήσει ως εξισορροπιστής στη μοναδική δυαδική σχέση που δη­μι­ουρ­γεί­ται από την πρώτη στιγμή της γέννησης ανάμεσα στη μητέρα και το παι­δί. Βοηθάει να κοπεί ο ομ­φάλιος λώρος μεταξύ τους και προσφέρει ασφάλεια και προστασία, καθώς στα μά­τια του παιδιού είναι σύμβολο δύναμης και εξουσίας. Με τον τρόπο αυτό ολοκληρώνεται ο­μα­λά η κοινωνικοποίηση, η αυτονομία και η ψυ­χι­κή οργάνωσή του, αφού η συχνή παρουσία του πατέρα το καθιστά ικανό να α­πο­κτή­σει εμπιστοσύνη στον εαυτό του και να εξασφαλίζει τη δημιουργία υγιών σχέ­σε­ων με τους άλλους.

Η απουσία του πατέρα

Η μητέρα πρέπει να παραχωρήσει χώρο στον πατέρα, ώστε να μπορέσει να παίξει τον κα­θο­ρι­στι­κό του ρόλο. Σε αντίθετη περίπτωση η πατρική αποστέρηση θα έχει δυ­σά­ρε­στες ε­πι­πτώ­σεις στην ψυ­χοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού: Θα πα­ρα­μεί­νει προσκολλημένο στη μητέρα και αυτό θα ε­πηρεάζει τη ζωή του, δη­μι­ουρ­γώ­ντας ένα αίσθημα προσωπικής α­δυ­να­μί­ας και ανεπάρκειας.

Η απουσία του πατέρα από τη ζωή του αγοριού παρεμποδίζει την ταυτοποίηση μαζί του, δι­α­δι­κα­σί­α η οποία είναι απαραίτητη για την ολοκλήρωση της ταυτότητάς του.
● Για να μπορέσουν να διαχειριστούν τα συναισθήματα της απώλειας, τα αγόρια μπο­ρεί να στρέ­ψουν την επιθετικότητά τους προς τους άλλους και να αναπτύξουν α­ντι­κοι­νω­νι­κή ή πα­ρα­πτω­μα­τι­κή συμπεριφορά. Συχνά διακατέχονται από α­να­σφά­λει­α και ανωριμότητα, έχουν χα­μη­λή αυτοεκτίμηση και εμπιστοσύνη στον εαυτό τους, δυ­σκο­λεύ­ο­νται στις σχέσεις με τους συ­νο­μη­λί­κους ή αναζητούν πατρικά υ­πο­κα­τά­στα­τα με λανθασμένη μορφή.

Στα κορίτσια η έλλειψη του πατέρα δημιουργεί διαστρεβλωμένη εικόνα για το α­ντρι­κό πρό­τυ­πο, με αποτέλεσμα να δυσκολεύονται στις σχέσεις τους με το άλλο φύ­λο.
● Τα κορίτσια, σε αντίθεση με τα αγόρια, στρέφουν την επιθετικότητά τους προς τον εαυτό τους. Παρουσιάζουν χαμηλή αυτοεκτίμηση, νιώθουν φόβο εγκατάλειψης και απόρριψης από το αντίθετο φύλο και αισθάνονται ενοχές όταν η σχέση τους δεν ε­ξε­λίσ­σε­ται σωστά, παρόλο που μπορεί να μην ευθύνονται εκείνα.

ΠΗΓΗ: ΕΘΝΟΣ (29.08.2013)




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΔΙΑΒΑΣΤΗΚΑΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ: