30 Σεπτεμβρίου 2015

Ο ύπνος θρέφει τα παιδιά

(δημοσιογράφος)

Δε θα ξεχάσω ποτέ το αίσθημα έκπληξης και τρόμου, με το οποίο ξυπνούσα τα χει­μω­νιά­τι­κα πρω­ι­νά της παιδικής μου ηλικίας. Έξω δεν είχε ακόμα ξημερώσει και το α­θώ­ο μυαλό μου δυ­σκο­λευ­ό­ταν να κα­ταλάβει γιατί έπρεπε να εγκαταλείψω από τό­σο νωρίς το ζεστό κρεβάτι μου για να βρεθώ σε μια τάξη γεμάτη εξίσου α­γου­ρο­ξυ­πνη­μέ­να και ανίκανα να συγκεντρωθούν παι­διά. Ξανά και ξανά οι ενή­λι­κες μου υ­πεν­θύ­μι­ζαν ότι το σχολείο αποτελεί «προθάλαμο» της ε­παγ­γελ­μα­τι­κής ζωής και κα­λά θα κάνω να συνηθίσω ή με διαβεβαίωναν πως όταν με­γα­λώ­σω θα καταλάβω.

Αντίθετα με τις προβλέψεις τους, ουδέποτε κατάφερα να απαλλαγώ από τη φα­ντα­σί­ω­ση ενός κό­­σμου όπου οι δημόσιες υπηρεσίες έχουν ωράριο κα­τα­στη­μά­των, οι υ­πάλ­λη­λοι γραφείων προ­λα­­βαί­­νουν να απολαύσουν το πρωινό τους και οι μαθητές φτά­νουν στο σχολείο ξε­κού­ρα­στοι, με καθαρό μυαλό. Για χρόνια πίστευα πως α­πο­τε­λού­σε ένδειξη ανωριμότητας, φαίνεται ό­μως πως η «ουτοπία» μου έχει αρ­κε­τούς υ­πο­στη­ρι­κτές –κάποιους μάλιστα εντός της ε­πι­στη­μο­νι­κής κοινότητας. Τον Σε­­πτέμ­­βρι­ο του 2015 ο δρ Paul Kelley, ερευνητής του πα­νε­πι­στη­μί­ου της Οξφόρδης και ει­δι­κός σε θέ­μα­τα ύπνου, εξέπληξε το κοινό στο Βρετανικό Φε­στι­βάλ Ε­πι­στη­μών ό­ταν πρό­τει­νε στα δημοτικά σχο­λεία της χώρας να αρχίζουν το πρόγραμμά τους το νω­ρί­τε­ρο στις 8.30 και στα γυμνάσια να με­τα­θέσουν την ώρα έναρξης μα­θη­μά­των κα­τά δύ­ο με τρεις ώρες, επιτρέποντας στους εφήβους (που έχουν δι­α­φο­ρε­τι­κούς κιρ­κα­δι­κούς ρυθ­μούς) να κερδίζουν δέκα ώρες επιπλέον ύπνου την ε­βδο­μά­δα. «Είμαστε μια κοινωνία στε­ρη­μέ­νη από ύπνο, αλλά οι ηλικίες 14 με 24 εμ­φα­νί­ζουν με­γα­λύ­τε­ρες ελ­λεί­ψεις από κάθε άλ­λο κομμάτι της κοινωνίας. Αυτό έχει σο­βα­ρές ε­πι­πτώ­σεις στις επιδόσεις και στη σωματική και πνευματική υγεία», υ­πο­γράμ­μι­σε.

Όμως και οι μεγαλύτεροι φαίνεται ότι πλήττονται από την έλλειψη ύπνου. Σύμ­φω­να με τον δρα Kel­ley, τα άτομα από 24 έως 35 ετών κοιμούνται κατά μέσο όρο μία με μιά­μι­ση ώρα λι­γό­τε­ρο από όσο έχει ανάγκη ο οργανισμός τους, ενώ μόνο μετά τα 55 προ­σαρ­μο­ζό­μα­στε εύ­κο­λα στο «τυπικό» ω­ρά­ρι­ο 8 π.μ. με 4 μ.μ. Πρόταση του ε­ρευ­νη­τή είναι οι επιχειρήσεις να ε­φαρ­μό­ζουν κυλιόμενο ωράριο, συμβάλλοντας έτσι στη μείωση των ατυχημάτων στους δρό­μους και σηματοδοτώντας το τέλος των πε­ρι­ό­δων αιχμής στις πόλεις.

ΠΗΓΗ: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (29.09.2015)


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: σχολική λειτουργία

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου