12 Δεκεμβρίου 2010

Τα παιδιά που δεν αγαπάμε

(αναπληρωτής καθηγητής Ιατρικής)

«Τα παιδιά είναι ό,τι πολυτιμότερο έχουμε: το μέλλον και η ελπίδα της κοινωνίας και αξίζουν ό­λη την αγάπη και τη φροντίδα μας»
«Οι δαπάνες για την Παιδεία αποτελούν την καλύτερη επένδυση...»

Αυτές οι κοινότοπες και ανούσιες μεγαλοστομίες έρχονται σε κραυγαλέα αντίθεση με την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα που βιώνουν τα ίδια τα παιδιά, που τις ακούνε πλέον «βερεσέ». Το ότι ε­ξε­γεί­ρο­νται είναι μια ένδειξη ότι δεν τα αποβλακώσαμε εντελώς. Όταν πάλι εξεγείρονται με λά­θος τρόπο (ανόητες «καταλήψεις» και καταστροφές), είναι απόδειξη ότι δεν τους μάθαμε πώς να αντιδρούν εποικοδο­μητικά.

Όταν το παιδί γεννηθεί, φροντίζουμε στοιχειωδώς για την υγεία του αλλά ανεπαρκώς για την πνευ­μα­τι­κή του ανάπτυξη, εγκαταλείποντάς το στο έλεος τηλεοπτικών υποπροϊόντων, εις βά­ρος της πραγματικής επικοινωνίας μαζί του και ενθάρρυνσης της (καθοριστικής σημασίας) παι­δι­κής περιέρ­γειας για γνώση.

Στο σχολείο, με ευθύνη των αναρμόδιων «αρμοδίων» του υπουργείου Παιδείας και α­νεκ­παί­δευ­των εκπαιδευτικών, παιδιά και οικογένειες εξουθενώνονται σε ατέλειωτη καταναγκαστική, ά­χα­ρη και α­νούσια «πνευματική» εργασία, στην οποία τα παιδιά «μαθαίνουν» πολλά για την ε­πό­με­νη μέρα, για να τα ξεχάσουν αμέσως τη μεθεπόμενη. Οι βασικές γνώσεις χάνονται στον ωκεανό τής μη αφομοιώσιμης άχρηστης πληροφορίας.

Επιπλέον, το σχολείο δε διαπαιδαγωγεί, δε διαπλάθει έντιμους χαρακτήρες, σωστούς πο­λί­τες, άτο­μα με υγιή κοινωνικότητα. Ούτε μαθαίνει στα παιδιά να αποφεύγουν τους υ­παρ­κτούς κιν­δύ­νους της σύγχρονης κοινωνίας: τα τροχαία, τα ναρκωτικά, τον χουλιγκανισμό. Κα­τα­φέρ­νει όμως να τα κάνει να περιφρονούν ό,τι ωραίο προσφέρει η κοινωνία (γνήσια τέχνη, ε­πι­στη­μο­νι­κή γνώση) και να μισή­σουν το βιβλίο. Και φυσικά το ίδιο το σχολείο.

Τα παιδιά και οι έφηβοι εργάζονται απάνθρωπα σκληρά για το απόλυτο τίποτε. Οι κατά τεκ­μή­ρι­ο καλύτεροι πρώην μαθητές, και νυν φοιτητές της Ιατρικής Σχολής Αθηνών, αγνοούν τι εί­ναι θερμότη­τα, τι είναι η φωτιά, τι είναι τα σύννεφα, γιατί ο ουρανός είναι γαλάζιος κ.ο.κ. Α­πο­ρί­ες που διατύ­πωναν ως νήπια δεν κατάφεραν να λύσουν ούτε ως φοιτητές μετά από α­τέ­λειω­τες ώρες μελέτης και φροντιστηρίων. Αγνοούν στοιχειώδεις γνώσεις ανατομίας, φυ­σι­ο­λο­γί­ας, νοσολογίας, νομικής, φιλο­σοφίας, ιστορίας. Δεν αφομοιώνουν αποτελεσματικά τα ε­πι­στη­μο­νι­κά δεδομένα, διότι έχουν μάθει μόνο να αποστηθίζουν.

ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ (10.12.2009)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου