2 Μαΐου 2016

Μήπως είστε γονείς ελικόπτερα;

Από την Αιμιλία Αξιωτίδου
(ψυχοπαιδαγωγός, οικογενειακή-συστημική σύμβουλος)

Οι γονείς ελικόπτερα είναι εκείνοι οι μανιώδεις προστατευτικοί μπαμπάδες και μαμάδες που «αι­ω­ρού­νται» γύρω από τα παιδιά τους. Όταν, όμως, οι γονείς προσπαθούν να βγάζουν όλα τα εμπόδια α­πό τον δρόμο των παιδιών τους, δημιουργούν ανήμπορους εφήβους και ενήλικες που πάντα α­να­ζη­τούν μια μαμά να ορμήσει να τους σώσει.

Εσείς είστε γονιός ελικόπτερο; Δείτε μερικά από τα εμφανή σημάδια:

1. Παραχαϊδεύετε και επαινείτε συνεχώς τα παιδιά σας. Ενώ τα παιδιά χρειάζονται ενθάρρυνση, μπορεί να υπερβάλλετε επαινώντας τα, όταν για παράδειγμα νιώθετε μια ακατανίκητη, ασυνείδητη ε­πι­θυ­μία να τα επαινείτε και να τα επιβραβεύετε πάντοτε.

2. Κάνετε εσείς τα περισσότερα για το παιδί σας. Τα βοηθάτε χωρίς να σας ζητηθεί. «Θα σου α­πλώσω εγώ τη μαρμελάδα στο ψωμί, για να μη λερωθείς, να μην κοπείς, να μην κουραστείς»... Με το να είστε συνεχώς εξυπηρετικοί στα παιδιά σας τα εμποδίζετε να γίνουν αυτόνομα. Η συνεχής βοή­θεια δεν τους δίνει την ευκαιρία να πειραματιστούν και τα κάνει εύθραυστα.

3. Προσπαθείτε να προλάβετε όλα τα λάθη. Φανταστείτε αυτό: Το παιδί σας παίζει στις κούνιες και ένα άλλο παιδί έρχεται και προσπαθεί να το σπρώξει στον δρόμο. Αισθάνεστε έτοιμοι να πα­ρέμ­βε­τε; Φράσεις όπως «Ο γιος σας είναι αγενής και σπρώχνει το μωρό μου!» σας θυμίζουν κάτι;

Αν ένα παιδί έχει πρόβλημα με έναν φίλο του, καλό θα ήταν να το ακούσετε και ίσως να του προ­τεί­νε­τε κάποιες λύσεις, αλλά δεν είναι ανάγκη να παρασυρθείτε από τα συναισθήματά σας και να μα­λώ­σε­τε το άλλο παιδί ή να στραφείτε άμεσα στους γονείς του. Πολλές φορές τα παιδιά τα πη­γαί­νουν καλύτερα χωρίς την επέμβαση των ενηλίκων.

4. Παραμελείτε τη σχέση σας με τον σύντροφό σας. Πόσος καιρός πέρασε από τότε που φύγατε για να περάσετε ένα ήσυχο Σαββατοκύριακο οι δυο σας; Καταλαβαίνετε ότι κάτι δεν πάει καλά, ό­ταν όπου κι αν πάτε υπάρχει κι ένα παιδί μαζί σας. Οι οικογένειες που επικεντρώνονται στα παιδιά δε φτιάχνουν ούτε σωστούς γονείς ούτε σωστά παιδιά.

5. Γίνεστε ο καλύτερος φίλος του παιδιού σας. Πολύ συχνά οι γονείς δεν ξέρουν τι να κάνουν με τη δική τους ζωή. Όταν μια μητέρα κάθεται σπίτι και περιμένει να έρθουν το παιδί της και οι φίλοι του, ώστε να κάνουν παρέα, το μήνυμα που στέλνει είναι: «Δεν έχω φίλους, φοβάμαι να κάνω ε­νή­λι­κες φίλους. Φοβάμαι να πω ακόμα και το πρόβλημά μου. Δεν έχω τίποτε άλλο να κάνω στη ζωή μου...».

Τα παιδιά είναι σαν μικρά μόρια αέρα που τρυπώνουν και γεμίζουν οποιοδήποτε κενό συναντήσουν. Αν η ζωή σας είναι κενή, εκείνα αυτομάτως θα τρέξουν να γεμίσουν το κενό, όσο κι αν δια­μαρ­τύ­ρε­στε.

6. Προσφέρετε πολλές υλικές ανταμοιβές. Πολύ συχνά μπορεί να αισθάνεστε ενοχή για το έργο σας ως γονείς και προσπαθείτε να επανορθώσετε τα λάθη σας σε έναν τομέα με το να είστε πο­λύ υ­πο­χω­ρη­τι­κοί σε έναν άλλο. Μαλώνετε με την γυναίκα σας; Είστε χωρισμένοι; Περνάτε πολλές ώ­ρες στη δουλειά σας; Προσφέρετε στα παιδιά σας πολλές υλικές ανταμοιβές και νομίζετε ότι έτσι τα αποζημιώνετε κατά ένα μέρος για τη στενοχώρια που νιώθουν, αλλά δυστυχώς κάτι τέτοιο δεν ι­σχύ­ει. Απλώς συσσωρεύετε στενοχώρια πάνω στη στενοχώρια, διογκώνοντας τα προβλήματα.

7. Εξωθείτε το παιδί σας σε πολλές εξωσχολικές δραστηριότητες. Μπορείτε να πιέσετε τα παιδιά μέ­χρι να καταρρεύσουν και στη συνέχεια να τα πιέσετε ακόμη περισσότερο, αλλά το μόνο πράγμα που θα πετύχετε είναι δυστυχισμένοι έφηβοι που ίσως έχουν μία μέτρια επιτυχία στη σταδιοδρομία τους, αν σταθούν τυχεροί.

Αν το παιδί σας αρρωσταίνει συχνά, δεν έχει κοινωνική ζωή ή έχει χαμηλή ικανότητα να αναπτύσσει κοι­νω­νικές σχέσεις, αν είναι συναισθηματικά μουδιασμένο, τότε είναι καιρός για αλλαγή.

8. Περιμένετε από το παιδί σας να εκπληρώσει τα δικά σας όνειρα. Ως γονείς δίνετε τα πάντα στα παιδιά σας προκειμένου να πετύχουν τον στόχο. Συχνά τρέφεστε με αυτό. Υπερηφανεύεστε α­πό τις επιτυχίες τους και ταπεινώνεστε από τις αποτυχίες τους. Δε «ζείτε» για να ζήσουν μια άνετη και ξένοιαστη ζωή τα παιδιά σας. Θυσιάζεστε για εκείνα αλλά η ίδια η θυσία είναι η τροφή σας. Η ε­πι­τυ­χί­α τους σας δικαιώνει, σας ανακουφίζει.

9. Δίνετε διαταγές στα παιδιά και όχι ξεκάθαρους κανόνες που τους προσφέρουν δομή. Τα παι­διά αποκτούν εσωτερική δομή και πειθαρχία αφού πρώτα δοκιμάσουν την εξωτερική δομή. Αντί να είστε οι ιδιοκτήτες των παιδιών, είναι καλύτερα να είστε οι φύλακές τους, οι προστάτες και οι ο­δη­γοί τους. Μια καλή καθοδήγηση περιλαμβάνει, αγάπη, φροντίδα, στοργή, αρχές και όρια. Όχι ό­μως διαταγές, κριτική και αυταρχισμό. Ένας καλός αρχηγός εμπνέει τους άλλους να τον α­κο­λου­θή­σουν.

10. Είστε ανταγωνιστικοί με τους άλλους γονείς. «Δεν είναι δυνατόν οι συμμαθητές σου να έχουν πά­ρει καλύτερο βαθμό στη Φυσική!» Το να συγκρίνετε τα παιδιά σας και να μπαίνετε σε έναν συ­νε­χή ανταγωνισμό με τους άλλους γονείς μπορεί να τους κάνει κακό και να τους δώσει την εντύπωση ό­τι οι άλλοι είναι καλύτεροι από εκείνα. Να θυμάστε ότι και τα εξαιρετικά ταλέντα κάνουν λάθη.

Για να μπορέσει όμως κανείς να βοηθήσει πραγματικά τα παιδί του, πρώτα πρέπει να δουλέψει με τον εαυτό του, να τακτοποιήσει τις σκέψεις και τα συναισθήματά του, να ανακαλύψει τα «θέλω» και τα «δε θέλω» του και να προσπαθήσει να βάλει σε τάξη όλο αυτό το χάος που έχει μέσα του και γύρω του. Δεν μπορούμε να βοηθήσουμε κανέναν αν δε βοηθήσουμε πρώτα τον εαυτό μας. Με­γα­λώ­νου­με τον άλλον μεγαλώνοντας τον εαυτό μας.


► ΠΗΓΗ: www.babyonline.gr (29.09.2015)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου