2 Μαΐου 2016

Μήπως είστε γονείς ελικόπτερα;

(ψυχοπαιδαγωγός, οικογενειακή-συστημική σύμβουλος)

Οι γονείς ελικόπτερα είναι εκείνοι οι μανιώδεις προστατευτικοί μπαμπάδες και μαμάδες που «αι­­ω­­ρού­­νται» γύρω από τα παιδιά τους. Όταν όμως οι γονείς προσπαθούν να βγάζουν όλα τα εμπόδια α­πό τον δρόμο των παιδιών τους, δημιουργούν ανήμπορους εφήβους και ε­νή­λι­κες που α­να­ζη­τούν πάντοτε μια μαμά να ορμήσει να τους σώσει.

Εσείς είστε γονιός ελικόπτερο; Δείτε μερικά από τα εμφανή σημάδια:

1. Παραχαϊδεύετε και επαινείτε συνεχώς τα παιδιά σας. Ενώ τα παιδιά χρειάζονται εν­θάρ­ρυν­ση, μπορεί να υπερβάλλετε επαινώντας τα, όταν για παράδειγμα νιώθετε μια α­κα­τα­νί­κη­τη, ασυνείδητη ε­πι­θυ­μία να τα επαινείτε και να τα επιβραβεύετε πάντοτε.

2. Κάνετε εσείς τα περισσότερα για το παιδί σας. Τα βοηθάτε χωρίς να σας ζητηθεί. «Θα σου α­πλώσω εγώ τη μαρμελάδα στο ψωμί, για να μη λερωθείς, να μην κοπείς, να μην κου­ρα­στείς»... Με το να είστε συνεχώς εξυπηρετικοί στα παιδιά σας τα εμποδίζετε να γίνουν αυ­τό­νο­μα. Η συνεχής βοή­θεια δεν τους δίνει την ευκαιρία να πειραματιστούν και τα κάνει εύ­θραυ­στα.

3. Προσπαθείτε να προλάβετε όλα τα λάθη. Φανταστείτε αυτό: Το παιδί σας παίζει στις κού­νιες και ένα άλλο παιδί έρχεται και προσπαθεί να το σπρώξει στον δρόμο. Αισθάνεστε έ­τοι­μοι να πα­ρέμ­βε­τε; Φράσεις όπως «Ο γιος σας είναι αγενής και σπρώχνει το μωρό μου!» σας θυμίζουν κάτι;
● Αν ένα παιδί έχει πρόβλημα με έναν φίλο του, καλό θα ήταν να το ακούσετε και ίσως να του προ­τεί­νε­τε κάποιες λύσεις, αλλά δεν είναι ανάγκη να παρασυρθείτε από τα συναισθήματά σας και να μα­λώ­σε­τε το άλλο παιδί ή να στραφείτε άμεσα στους γονείς του. Πολλές φορές τα παι­διά τα πη­γαί­νουν καλύτερα χωρίς την επέμβαση των ενηλίκων.

4. Παραμελείτε τη σχέση σας με τον σύντροφό σας. Πόσος καιρός πέρασε από τότε που φύ­γα­τε για να περάσετε ένα ήσυχο Σαββατοκύριακο οι δυο σας; Καταλαβαίνετε ότι κάτι δεν πά­ει καλά, ό­ταν όπου κι αν πάτε υπάρχει κι ένα παιδί μαζί σας. Οι οικογένειες που ε­πι­κε­ντρώ­νο­νται στα παιδιά δε φτιάχνουν ούτε σωστούς γονείς ούτε σωστά παιδιά.

5. Γίνεστε ο καλύτερος φίλος του παιδιού σας. Πολύ συχνά οι γονείς δεν ξέρουν τι να κά­νουν με τη δική τους ζωή. Όταν μια μητέρα κάθεται σπίτι και περιμένει να έρθουν το παιδί της και οι φίλοι του, ώστε να κά­νουν παρέα, το μήνυμα που στέλνει είναι: «Δεν έχω φίλους, φο­βά­μαι να κάνω ε­νή­λι­κες φίλους. Φοβάμαι να πω ακόμη και το πρόβλημά μου. Δεν έχω τίποτε άλ­λο να κάνω στη ζωή μου...».
● Τα παιδιά είναι σαν μικρά μόρια αέρα που τρυπώνουν και γεμίζουν οποιοδήποτε κενό συ­να­ντή­σουν. Αν η ζωή σας είναι κενή, εκείνα αυτομάτως θα τρέξουν να γεμίσουν το κενό, όσο κι αν δια­μαρ­τύ­ρε­στε.

6. Προσφέρετε πολλές υλικές ανταμοιβές. Πολύ συχνά μπορεί να αισθάνεστε ενοχή για το έρ­γο σας ως γονείς και προσπαθείτε να επανορθώσετε τα λάθη σας σε έναν τομέα με το να εί­στε πο­λύ υ­πο­χω­ρη­τι­κοί σε έναν άλλο. Μαλώνετε με την γυναίκα σας; Είστε χωρισμένοι; Περ­νά­τε πολλές ώ­ρες στη δουλειά σας; Προσφέρετε στα παιδιά σας πολλές υλικές α­ντα­μοι­βές και νομίζετε ότι έτσι τα αποζημιώνετε κατά ένα μέρος για τη στενοχώρια που νιώθουν, αλ­λά δυστυχώς κάτι τέτοιο δεν ι­σχύ­ει. Απλώς συσσωρεύετε στε­νο­χώ­ρια πάνω στη στε­νο­χώ­ρια, διογκώνοντας τα προβλήματα.

7. Εξωθείτε το παιδί σας σε πολλές εξωσχολικές δραστηριότητες. Μπορείτε να πιέσετε τα παιδιά μέ­χρι να καταρρεύσουν και στη συνέχεια να τα πιέσετε ακόμη περισσότερο, αλλά το μόνο πράγμα που θα πετύχετε είναι δυστυχισμένοι έφηβοι που ίσως έχουν μια μέτρια ε­πι­τυ­χί­α στη σταδιοδρομία τους, αν σταθούν τυχεροί.
● Αν το παιδί σας αρρωσταίνει συχνά, δεν έχει κοινωνική ζωή ή έχει χαμηλή ικανότητα να α­να­πτύσ­σει κοι­νω­νικές σχέσεις, αν είναι συναισθηματικά μουδιασμένο, τότε είναι καιρός για αλ­λα­γή.

8. Περιμένετε από το παιδί σας να εκπληρώσει τα δικά σας όνειρα. Ως γονείς δίνετε τα πά­ντα στα παιδιά σας προκειμένου να πετύχουν τον στόχο. Συχνά τρέφεστε με αυτό. Υ­πε­ρη­φα­νεύ­ε­στε α­πό τις επιτυχίες τους και ταπεινώνεστε από τις αποτυχίες τους. Δε «ζείτε» για να ζή­σουν μια άνετη και ξένοιαστη ζωή τα παιδιά σας. Θυσιάζεστε για εκείνα, αλλά η ίδια η θυ­σί­α εί­ναι η τροφή σας. Η ε­πι­τυ­χί­α τους σας δικαιώνει, σας ανακουφίζει.

9. Δίνετε διαταγές στα παιδιά και όχι ξεκάθαρους κανόνες, που τους προσφέρουν δο­μή. Τα παι­διά αποκτούν εσωτερική δομή και πειθαρχία αφού πρώτα δοκιμάσουν την ε­ξω­τε­ρι­κή δομή. Αντί να είστε οι ιδιοκτήτες των παιδιών, είναι καλύτερα να είστε οι φύλακές τους, οι προ­στά­τες και οι ο­δη­γοί τους. Μια καλή καθοδήγηση περιλαμβάνει αγάπη, φροντίδα, στορ­γή, αρχές και όρια. Όχι ό­μως διαταγές, κριτική και αυταρχισμό. Ένας καλός αρχηγός εμπνέει τους άλλους να τον α­κο­λου­θή­σουν.

10. Είστε ανταγωνιστικοί με τους άλλους γονείς. «Δεν είναι δυνατόν οι συμμαθητές σου να έχουν πά­ρει καλύτερο βαθμό στη Φυσική!» Το να συγκρίνετε τα παιδιά σας και να μπαί­νε­τε σε έναν συ­νε­χή ανταγωνισμό με τους άλλους γονείς μπορεί να τους κάνει κακό και να τους δώ­σει την εντύπωση ό­τι οι άλλοι είναι καλύτεροι από εκείνα. Να θυμάστε ότι και τα εξαιρετικά τα­λέ­ντα κάνουν λάθη.

Για να μπορέσει όμως κανείς να βοηθήσει πραγματικά τα παιδί του, πρώτα πρέπει να δου­λέ­ψει με τον εαυτό του, να τακτοποιήσει τις σκέψεις και τα συναισθήματά του, να α­να­κα­λύ­ψει τα «θέ­λω» και τα «δε θέλω» του και να προσπαθήσει να βάλει σε τάξη όλο αυτό το χάος που έ­χει μέσα του και γύρω του. Δεν μπορούμε να βοηθήσουμε κανέναν αν δε βοηθήσουμε πρώ­τα τον εαυτό μας. Με­γα­λώ­νου­με τον άλλον μεγαλώνοντας τον εαυτό μας.

ΠΗΓΗ: www.babyonline.gr (29.09.2015)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου