15 Φεβρουαρίου 2016

Ενημέρωση σχετικά με την εποχική γρίπη

Εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας

Με αφορμή ερωτήματα σχετικά με την εμφάνιση της εποχικής γρίπης συστήνονται στις σχο­λι­κές μο­νάδες οι ακόλουθες οδηγίες με σκοπό να προληφθεί η εξάπλωσή της:

1. Παιδιά που εμφανίζουν συμπτώματα γρίπης αναμένουν, σε χώρο όπου δε θα έρχονται σε ε­πα­φή με άλλα άτομα, μέχρι να τα παραλάβουν οι γονείς ή οι κηδεμόνες τους, οι οποίοι θα πρέ­πει να ειδο­ποιούνται αμέσως.

2. Συστήνεται για την αποφυγή της εξάπλωσης της εποχικής γρίπης να τηρούνται οι κανόνες α­το­μι­­κής υγιεινής, όπως:
● Να αποφεύγεται η επαφή των χεριών με τα μάτια, τη μύτη και το στόμα για τη μείωση του κιν­δύ­­νου μόλυνσης.
● Να αποφεύγεται η κοινή χρήση των μολυβιών, των στυλό, των μαρκαδόρων και άλλων προ­σω­πι­­κών αντικειμένων.
● Σε βήχα ή φτέρνισμα να καλύπτονται η μύτη και το στόμα με το μανίκι στο ύψος του α­γκώ­να ή με χαρτομάντιλο. Το χρησιμοποιημένο χαρτομάντιλο πρέπει να απορρίπτεται αμέσως με­τά τη χρήση στους κάδους απορριμμάτων.
● Τα παιδιά απαγορεύεται να πίνουν νερό απευθείας από τη βρύση με το στόμα.
● Τα παιδιά και οι εργαζόμενοι πρέπει να πλένουν τακτικά τα χέρια με υγρό σαπούνι και νερό ή, ε­ναλλακτικά, να χρησιμοποιούν αντισηπτικό αλκοολούχο διάλυμα ή χαρτομάντιλα με αλ­κο­ό­λη.

Οι παραπάνω οδηγίες πρέπει να τηρούνται και από το προσωπικό των κυλικείων.

Παρακαλούνται οι διευθυντές σχολικών μονάδων να ενημερώσουν την εκπαιδευτική κοι­νό­τη­τα (μα­θητές, εκπαιδευτικούς, Συλλόγους Γονέων και Κηδεμόνων).

ΠΗΓΗ: Εγκύκλιος Φ1/19740/Δ2/05.02.2016

14 Φεβρουαρίου 2016

Μαθητές υπό την πίεση βαθμοθηρίας και γονέων

Ακραία, χωρίς αμφιβολία, η ενέργεια ενός δασκάλου δημοτικού να στείλει στους γονείς των μα­θη­τών του επιστολή, εξηγώντας πως βαθμολόγησε τα παιδιά με άριστα κατόπιν ισχυρών πι­έ­σε­ων που του άσκησαν ορισμένοι εξ αυτών. Διευκρινίζοντας ότι η αξιολόγησή του δεν α­ντα­πο­κρί­νε­ται στην πραγ­μα­τικότητα, διατυπώνει την ευχή τα παιδιά να καταφέρουν στο μέλ­λον να κατακτήσουν τους ί­διους βαθμούς με την αληθινή τους αξία. Η επιστολή κυκλοφόρησε πρό­σφα­τα στο διαδίκτυο, φέρ­νο­ντας τον εκπαιδευτικό σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση στο ερ­γα­σι­α­κό του περιβάλλον (απειλήθηκε α­κό­μη και με ΕΔΕ), καθώς μια κίνηση καλοπροαίρετη, σύμ­φω­να με τον ίδιο, διέρρευσε χωρίς να το ε­πι­θυμεί, όταν μάλιστα ανάλογη πίεση δέχονται από τους γονείς εκπαιδευτικοί σε πολλά ελληνικά σχολεία.

Τι αποτυπώνει αλήθεια μια τέτοια κίνηση; Αν και υπερβολική αυτή καθεαυτή ως αντίδραση, μή­πως τε­λικά η βαθμοθηρία είναι βαθύτερα ριζωμένη στο DNA των γονέων, αλλά και των ί­διων των παι­διών; «Ωχ! Πήρα 19 Γεωγραφία. Ποιος την ακούει τώρα τη μάνα μου που δεν έ­φε­ρα 20!» μονολογεί ο 12χρονος Γιάννης επιστρέφοντας το μεσημέρι από το σχολείο. «Κα­λά, εσύ πήρες 18, ο Γιώργος ό­μως σε πέρασε;» επιμένει να ανακρίνει κάθε φορά τον γιο της, μα­θη­τή Α' Γυμνασίου, η κ. Κα­τε­ρί­να. Η πραγματικότητα είναι κοινή σε μεγάλη μερίδα οι­κο­γε­νει­ών.

Από το Δημοτικό

Το άγχος της επίδοσης είναι πλέον ιδιαίτερα αισθητό. Η βαθμοθηρία ξεκινά νωρίς. Στις μι­κρό­τε­ρες τά­ξεις εκδηλώνεται με την τελειομανία –να είναι το παιδί γραμμένο, τα τετράδια ά­ψο­γα... Από την Ε' τάξη, κατά την οποία από το Άριστα ή το Καλά η βαθμολογία γίνεται α­ριθ­μη­τι­κή, ο στόχος των υψηλών επιδόσεων μπαίνει στο κάδρο. Στο Γυμνάσιο το κυνήγι του βαθ­μού εντείνεται, ενώ στο Λύ­κει­ο εγκαθιδρύεται σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής του εφήβου, που πελαγώνει και έχει εκρήξεις θυ­μού ή πανικού. Υποφέρει αλλά δεν ξέρει πώς αλλιώς να δι­α­χει­ρι­στεί την κατάσταση, όντας ε­γκλω­βι­σμένος σε μια «επένδυση στην τελειότητα». Και οι γο­νείς; Είναι διατεθειμένοι να τα πα­ρα­βλέ­ψουν όλα, αρκεί να έρθει η επιτυχία στις εξετάσεις. «Ε­ντά­ξει, μία χρονιά είναι, θα πιεστεί λί­γο...», αποτυπώνει την κατάσταση η κ. Άντζελα Μα­τσα­κά, σχολική ψυχολόγος.

Τι εισπράττουν οι εκπαιδευτικοί από τους γονείς; «Το παιδί μου είναι πραγματικά ξεχωριστό. Α­πο­ρώ πώς δεν το βλέπετε!», «Είναι το εξυπνότερο παιδί σε όλο το σχολείο!», «Καλό το 18, υ­πάρ­χει ό­μως και το 20...», «Είσαι ο καλύτερος κι απαιτείς από τον εαυτό σου μόνο το ά­ρι­στα». «Ωραία, πή­ρε το παιδί μου 19. Ποιος είναι όμως ο μέσος όρος της τάξης;», μερικές α­πό τις συνηθέστερες α­ντιδράσεις, σύμφωνα με την κ. Ιωάννα, φιλόλογο με πολυετή ε­μπει­ρί­α.

Ποιο είναι το «κρυμμένο μήνυμα» πίσω απ’ όλα αυτά κατά την ειδικό; «Συνήθως, αν και υ­παρ­κτή η α­παί­τηση για υψηλούς βαθμούς, δεν εκφράζεται ρητά. Εκδηλώνεται με έντονο άγ­χος για τη μελέτη του παιδιού και πίεση, η οποία συχνά συνοδεύεται από λεκτική ή σω­μα­τι­κή βί­α. Κι όταν έρχεται ο βαθ­μός, αν είναι καλός, διακρίνεις μια ικανοποίηση, σαν να ανήκει η ε­πι­βρά­βευ­ση στον γονέα. Στην α­ντίθετη περίπτωση οι γονείς αντιδρούν με “μούτρα”, δείχνουν την απογοήτευσή τους. Ο λόγος; Ευ­θύ­νε­ται κυρίως η απουσία ρεαλιστικών προσδοκιών σε σχέ­ση με τις επιδόσεις των παιδιών. Οι γο­νείς δε συνειδητοποιούν ότι κάθε παιδί έχει τη δική του νοημοσύνη, ιδιοσυγκρασία και κλίσεις. Δεν μπορούν όλα να ανταποκριθούν ή χρει­ά­ζο­νται έναν εναλλακτικό τρόπο μάθησης».

Ένας φαύλος κύκλος

Και πώς λειτουργούν τα παιδιά κάτω από την πίεση της βαθμοθηρίας; Όπως εξηγεί η κ. Μα­τσα­κά, «πα­ρουσιάζουν αγχώδεις εκδηλώσεις, τικ, τριχοτιλλομανία, χαμηλή αυτοεκτίμηση. Δί­νουν μεγάλη έμ­φα­ση στην καταναγκαστικότητα, όπως το “πρέπει να τα κάνω όλα τέλεια”. Α­πόρ­ροι­α όλων αυ­τών η πεσμένη διάθεση, το κλάμα, η δυσκολία συγκέντρωσης και προ­σαρ­μο­γής, ίσως και η άρνηση για το σχολείο. Βλέπεις μαθητές της Γ' Δημοτικού να λένε “δεν εί­μαι καλός”, “έκανα δύο λάθη, δεν α­ξίζω”. Κυρίως τα πιο έξυπνα παιδιά, με αυτογνωσία, έ­χουν μεγάλη πρόσβαση σε τέτοιες σκέψεις.

»Η κατάσταση επιδεινώνεται στην εφηβεία, καθώς υπεισέρχεται έντονα ο ψυχολογικός πα­ρά­γο­ντας, οι ορμονικές και ψυχοσεξουαλικές αλλαγές. Εκεί το παιδί μπορεί να παρουσιάσει κα­τά­θλι­ψη αλ­λά και απώλεια σχέσεων, να δυσκολεύεται δηλαδή να διατηρήσει φιλίες, να α­πο­μο­νω­θεί, ενώ πα­ράλ­λη­λα οι σχέσεις με τους γονείς γίνονται πολύ συγκρουσιακές. Α­πο­τέ­λε­σμα; Ένας φαύλος κύ­κλος: Το άγχος επίδοσης επηρεάζει την απόδοση των παιδιών και το α­ντί­στρο­φο».

Ποιος ευθύνεται τελικά; Η ειδικός αποφαίνεται πως «το ίδιο το εκπαιδευτικό σύστημα στη χώ­ρα μας ε­νι­σχύει τη βαθμοθηρία. Οι γονείς έχουν προσαρμοστεί σ’ αυτό, οπότε οι δύο πλευ­ρές αλ­λη­λο­τρο­φο­δοτούνται».

Έμφαση στη μελέτη αντί για το αποτέλεσμα

«Επειδή η βαθμοθηρία καλλιεργείται συνήθως από νωρίς, καλό είναι οι γονείς να αλλάξουν ε­γκαί­ρως τον τρόπο νοηματοδότησης της επίδοσης», συμβουλεύει η κ. Ματσακά. Τι σημαίνει ο βαθμός; Σύμ­φω­να με την ίδια, «δεν είναι παρά ένα μέσο για να ενισχυθεί η προσπάθεια του παιδιού. Δεν εί­ναι αντανάκλαση της αξίας του, ούτε δείκτης της νοημοσύνης του, ενώ δεν ε­ξα­σφα­λί­ζει τη μελ­λο­ντι­κή επιτυχία του στη ζωή. Αν το καταλάβει ο γονιός, θα το καταλάβει και το παιδί. Καλό είναι να δο­θεί έμφαση στη διαδικασία της μελέτης αντί για το αποτέλεσμα, να αναδειχθεί η σημασία της γνώ­σης, προκειμένου να αποσυνδεθεί ο βαθμός από την “αξία” του μαθητή. Ειδικά στο δημοτικό, αυ­τό γίνεται πολύ εύκολα, συσχετίζοντας τις σχολικές γνώ­σεις με την καθημερινή ζωή, με μια λει­τουρ­γικότητα (π.χ. χρήση μαθηματικών στα ψώνια ή στο μαγείρεμα).

»Σημαντικό είναι, επίσης, να αμφισβητήσουμε όλη αυτή την “επένδυση στην τελειότητα”, παύ­ο­ντας να επισημαίνουμε διαρκώς τα λάθη. Ο χαμηλός βαθμός δείχνει ότι “μάλλον κάτι δεν πήγε καλά” και α­πό κάτι τρομακτικό ή απειλητικό μετατρέπεται σε χρήσιμο μήνυμα που θα οδηγήσει στη βελτίωση. Και το πιο σημαντικό: να προσαρμόσουν οι γονείς τις προσ­δο­κί­ες τους στις πραγματικές δυ­να­τό­τη­τες του παιδιού τους, να το βοηθήσουν να δει τις ι­κα­νό­τη­τες για να τις αξιοποιήσει, αλλά και τις α­δυ­να­μί­ες του, ώστε να τις δουλέψει».

ΠΗΓΗ: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (23.01.2016) / Βασιλική Χρυσοστομίδου