15 Φεβρουαρίου 2016

Ενημέρωση σχετικά με την εποχική γρίπη

Εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας

Με αφορμή ερωτήματα σχετικά με την εμφάνιση της εποχικής γρίπης συστήνονται στις σχολικές μο­νάδες οι ακόλουθες οδηγίες με σκοπό να προληφθεί η εξάπλωσή της:

1. Παιδιά που εμφανίζουν συμπτώματα γρίπης αναμένουν, σε χώρο όπου δε θα έρχονται σε επαφή με άλλα άτομα, μέχρι να τα παραλάβουν οι γονείς ή οι κηδεμόνες τους, οι οποίοι θα πρέπει να ειδο­ποιούνται αμέσως.

2. Συστήνεται για την αποφυγή της εξάπλωσης της εποχικής γρίπης να τηρούνται οι κανόνες ατομι­κής υγιεινής, όπως:
● Να αποφεύγεται η επαφή των χεριών με τα μάτια, τη μύτη και το στόμα για τη μείωση του κινδύ­νου μόλυνσης.
● Να αποφεύγεται η κοινή χρήση των μολυβιών, των στυλό, των μαρκαδόρων και άλλων προσωπι­κών αντικειμένων.
● Σε βήχα ή φτέρνισμα να καλύπτονται η μύτη και το στόμα με το μανίκι στο ύψος του αγκώνα ή με χαρτομάντιλο. Το χρησιμοποιημένο χαρτομάντιλο πρέπει να απορρίπτεται αμέσως μετά τη χρήση στους κάδους απορριμμάτων.
● Τα παιδιά απαγορεύεται να πίνουν νερό απευθείας από τη βρύση με το στόμα.
● Τα παιδιά και οι εργαζόμενοι πρέπει να πλένουν τακτικά τα χέρια με υγρό σαπούνι και νερό ή, ε­ναλλακτικά, να χρησιμοποιούν αντισηπτικό αλκοολούχο διάλυμα ή χαρτομάντιλα με αλκοόλη.

Οι παραπάνω οδηγίες πρέπει να τηρούνται και από το προσωπικό των κυλικείων.

Παρακαλούνται οι διευθυντές σχολικών μονάδων να ενημερώσουν την εκπαιδευτική κοινότητα (μα­θητές, εκπαιδευτικούς, Συλλόγους Γονέων και Κηδεμόνων).


► ΠΗΓΗ: Εγκύκλιος Φ1/19740/Δ2/05.02.2016

14 Φεβρουαρίου 2016

Μαθητές υπό την πίεση βαθμοθηρίας και γονέων

Ακραία, χωρίς αμφιβολία, η ενέργεια ενός δασκάλου δημοτικού να στείλει στους γονείς των μα­θη­τών του επιστολή, εξηγώντας πως βαθμολόγησε τα παιδιά με άριστα κατόπιν ισχυρών πιέσεων που του άσκησαν ορισμένοι εξ αυτών. Διευκρινίζοντας ότι η αξιολόγησή του δεν ανταποκρίνεται στην πραγ­μα­τικότητα, διατυπώνει την ευχή τα παιδιά να καταφέρουν στο μέλλον να κατακτήσουν τους ί­διους βαθμούς με την αληθινή τους αξία. Η επιστολή κυκλοφόρησε πρόσφατα στο διαδίκτυο, φέρ­νο­ντας τον εκπαιδευτικό σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση στο εργασιακό του περιβάλλον (απειλήθηκε α­κό­μη και με ΕΔΕ), καθώς μια κίνηση καλοπροαίρετη, σύμφωνα με τον ίδιο, διέρρευσε χωρίς να το ε­πι­θυμεί, όταν μάλιστα ανάλογη πίεση δέχονται από τους γονείς εκπαιδευτικοί σε πολλά ελληνικά σχολεία.

Τι αποτυπώνει αλήθεια μια τέτοια κίνηση; Αν και υπερβολική αυτή καθεαυτή ως αντίδραση, μήπως τε­λικά η βαθμοθηρία είναι βαθύτερα ριζωμένη στο DNA των γονέων, αλλά και των ίδιων των παι­διών; «Ωχ! Πήρα 19 Γεωγραφία. Ποιος την ακούει τώρα τη μάνα μου που δεν έφερα 20!» μονολογεί ο 12χρονος Γιάννης επιστρέφοντας το μεσημέρι από το σχολείο. «Καλά, εσύ πήρες 18, ο Γιώργος ό­μως σε πέρασε;» επιμένει να ανακρίνει κάθε φορά τον γιο της, μαθητή Α' Γυμνασίου, η κ. Κα­τε­ρί­να. Η πραγματικότητα είναι κοινή σε μεγάλη μερίδα οικογενειών.

Από το Δημοτικό

Το άγχος της επίδοσης είναι πλέον ιδιαίτερα αισθητό. Η βαθμοθηρία ξεκινά νωρίς. Στις μικρότερες τά­ξεις εκδηλώνεται με την τελειομανία –να είναι το παιδί γραμμένο, τα τετράδια άψογα... Από την Ε' τάξη, κατά την οποία από το Άριστα ή το Καλά η βαθμολογία γίνεται αριθμητική, ο στόχος των υψηλών επιδόσεων μπαίνει στο κάδρο. Στο Γυμνάσιο το κυνήγι του βαθμού εντείνεται, ενώ στο Λύ­κει­ο εγκαθιδρύεται σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής του εφήβου, που πελαγώνει και έχει εκρήξεις θυ­μού ή πανικού. Υποφέρει αλλά δεν ξέρει πώς αλλιώς να διαχειριστεί την κατάσταση, όντας ε­γκλω­βι­σμένος σε μια «επένδυση στην τελειότητα». Και οι γονείς; Είναι διατεθειμένοι να τα πα­ρα­βλέ­ψουν όλα, αρκεί να έρθει η επιτυχία στις εξετάσεις. «Εντάξει, μία χρονιά είναι, θα πιεστεί λί­γο...», αποτυπώνει την κατάσταση η κ. Άντζελα Ματσακά, σχολική ψυχολόγος.

Τι εισπράττουν οι εκπαιδευτικοί από τους γονείς; «Το παιδί μου είναι πραγματικά ξεχωριστό. Α­πο­ρώ πώς δεν το βλέπετε!», «Είναι το εξυπνότερο παιδί σε όλο το σχολείο!», «Καλό το 18, υπάρχει ό­μως και το 20...», «Είσαι ο καλύτερος κι απαιτείς από τον εαυτό σου μόνο το άριστα». «Ωραία, πή­ρε το παιδί μου 19. Ποιος είναι όμως ο μέσος όρος της τάξης;», μερικές από τις συνηθέστερες α­ντιδράσεις, σύμφωνα με την κ. Ιωάννα, φιλόλογο με πολυετή εμπειρία.

Ποιο είναι το «κρυμμένο μήνυμα» πίσω απ’ όλα αυτά κατά την ειδικό; «Συνήθως, αν και υπαρκτή η α­παί­τηση για υψηλούς βαθμούς, δεν εκφράζεται ρητά. Εκδηλώνεται με έντονο άγχος για τη μελέτη του παιδιού και πίεση, η οποία συχνά συνοδεύεται από λεκτική ή σωματική βία. Κι όταν έρχεται ο βαθ­μός, αν είναι καλός, διακρίνεις μια ικανοποίηση, σαν να ανήκει η επιβράβευση στον γονέα. Στην α­ντίθετη περίπτωση οι γονείς αντιδρούν με "μούτρα", δείχνουν την απογοήτευσή τους. Ο λόγος; Ευ­θύ­νε­ται κυρίως η απουσία ρεαλιστικών προσδοκιών σε σχέση με τις επιδόσεις των παιδιών. Οι γο­νείς δε συνειδητοποιούν ότι κάθε παιδί έχει τη δική του νοημοσύνη, ιδιοσυγκρασία και κλίσεις. Δεν μπορούν όλα να ανταποκριθούν ή χρειάζονται έναν εναλλακτικό τρόπο μάθησης».

Ένας φαύλος κύκλος

Και πώς λειτουργούν τα παιδιά κάτω από την πίεση της βαθμοθηρίας; Όπως εξηγεί η κ. Ματσακά, «πα­ρουσιάζουν αγχώδεις εκδηλώσεις, τικ, τριχοτιλλομανία, χαμηλή αυτοεκτίμηση. Δίνουν μεγάλη έμ­φα­ση στην καταναγκαστικότητα, όπως το "πρέπει να τα κάνω όλα τέλεια". Απόρροια όλων αυ­τών η πεσμένη διάθεση, το κλάμα, η δυσκολία συγκέντρωσης και προσαρμογής, ίσως και η άρνηση για το σχολείο. Βλέπεις μαθητές της Γ' Δημοτικού να λένε "δεν είμαι καλός", "έκανα δύο λάθη, δεν α­ξίζω". Κυρίως τα πιο έξυπνα παιδιά, με αυτογνωσία, έχουν μεγάλη πρόσβαση σε τέτοιες σκέψεις.

»Η κατάσταση επιδεινώνεται στην εφηβεία, καθώς υπεισέρχεται έντονα ο ψυχολογικός πα­ρά­γο­ντας, οι ορμονικές και ψυχοσεξουαλικές αλλαγές. Εκεί το παιδί μπορεί να παρουσιάσει κατάθλιψη αλ­λά και απώλεια σχέσεων, να δυσκολεύεται δηλαδή να διατηρήσει φιλίες, να απομονωθεί, ενώ πα­ράλ­λη­λα οι σχέσεις με τους γονείς γίνονται πολύ συγκρουσιακές. Αποτέλεσμα; Ένας φαύλος κύ­κλος: Το άγχος επίδοσης επηρεάζει την απόδοση των παιδιών και το αντίστροφο».

Ποιος ευθύνεται τελικά; Η ειδικός αποφαίνεται πως «το ίδιο το εκπαιδευτικό σύστημα στη χώρα μας ε­νι­σχύει τη βαθμοθηρία. Οι γονείς έχουν προσαρμοστεί σ’ αυτό, οπότε οι δύο πλευρές αλ­λη­λο­τρο­φο­δοτούνται».

Έμφαση στη μελέτη αντί για το αποτέλεσμα

«Επειδή η βαθμοθηρία καλλιεργείται συνήθως από νωρίς, καλό είναι οι γονείς να αλλάξουν ε­γκαί­ρως τον τρόπο νοηματοδότησης της επίδοσης», συμβουλεύει η κ. Ματσακά. Τι σημαίνει ο βαθμός; Σύμ­φω­να με την ίδια, «δεν είναι παρά ένα μέσο για να ενισχυθεί η προσπάθεια του παιδιού. Δεν εί­ναι αντανάκλαση της αξίας του, ούτε δείκτης της νοημοσύνης του, ενώ δεν εξασφαλίζει τη μελ­λο­ντι­κή επιτυχία του στη ζωή. Αν το καταλάβει ο γονιός, θα το καταλάβει και το παιδί. Καλό είναι να δο­θεί έμφαση στη διαδικασία της μελέτης αντί για το αποτέλεσμα, να αναδειχθεί η σημασία της γνώ­σης, προκειμένου να αποσυνδεθεί ο βαθμός από την "αξία" του μαθητή. Ειδικά στο δημοτικό, αυ­τό γίνεται πολύ εύκολα, συσχετίζοντας τις σχολικές γνώσεις με την καθημερινή ζωή, με μια λει­τουρ­γικότητα (π.χ. χρήση μαθηματικών στα ψώνια ή στο μαγείρεμα).

»Σημαντικό είναι, επίσης, να αμφισβητήσουμε όλη αυτή την "επένδυση στην τελειότητα", παύοντας να επισημαίνουμε διαρκώς τα λάθη. Ο χαμηλός βαθμός δείχνει ότι "μάλλον κάτι δεν πήγε καλά" και α­πό κάτι τρομακτικό ή απειλητικό μετατρέπεται σε χρήσιμο μήνυμα που θα οδηγήσει στη βελτίωση. Και το πιο σημαντικό: να προσαρμόσουν οι γονείς τις προσδοκίες τους στις πραγματικές δυ­να­τό­τη­τες του παιδιού τους, να το βοηθήσουν να δει τις ικανότητες για να τις αξιοποιήσει, αλλά και τις α­δυ­να­μί­ες του, ώστε να τις δουλέψει».


► ΠΗΓΗ: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (23.01.2016), από τη Βασιλική Χρυσοστομίδου