17 Φεβρουαρίου 2012

Τεχνικές διαχείρισης θυμού

(σχολικός ψυχολόγος)

Όπως όλα τα συναισθήματα, έτσι και ο θυμός, όταν καταπιέζεται διογκώνεται. Ο δι­ο­γκω­μέ­νος θυ­μός μπορεί να ξεσπάσει με μικρή σχετικά αφορμή και με δυσανάλογο (της αφορμής) μέ­γε­θος.

Η ελεγχόμενη απελευθέρωση του θυμού
α) μειώνει τις πιθανότητες εκδήλωσης επιθετικής συμπεριφοράς και
β) μας επιτρέπει να σκεφτόμαστε πιο καθαρά.

Για τα παιδιά είναι πιο δύσκολο να καταλάβουν τα αρνητικά τους συναισθήματα και να τα εκ­φρά­σουν με κοινωνικά αποδεκτό τρόπο. Έτσι μπορούν πιο εύκολα να καταφύγουν σε λε­κτι­κή ή φυσική κακοποίηση, σε περιφρόνηση/απομόνωση, ακόμη και σε αυτοτιμωρητικές συ­μπε­ρι­φο­ρές (αυτο­τραυματισμός, άρνηση τροφής κ.ά.). Μπορούν επίσης να παρουσιάσουν α­ντι­κοι­νω­νι­κή συμπεριφο­ρά αντιδρώντας σε κανόνες, αποφεύγοντας συναναστροφές και μει­ώ­νο­ντας τις σχολικές τους επι­δόσεις.

Πώς μπορούμε να τα βοηθήσουμε:

1. Μιλάμε μαζί τους για τα συναισθήματα που βιώνουν και τα υποστηρίζουμε στην προ­σπά­θει­ά τους να τα κατανοήσουν. Είναι σημαντικό να απενοχοποιήσουμε τα συναισθήματα. Κα­νείς δεν είναι υπεύ­θυνος γι’ αυτά που νιώθει, μόνο για το πώς τα διαχειρίζεται. Αυτό είναι α­νά­γκη να το πιστέψουμε πρώτα εμείς και μετά να το περάσουμε και στα παιδιά.

2. Μένουμε κοντά στο παιδί καθώς προσπαθεί να καταλάβει τον θυμό του και να «δουλέψει» μα­ζί του. Δίνουμε το μήνυμα πως είμαστε παρόντες, πως δεν το απορρίπτουμε, πως δεν το α­γα­πού­με μόνο όταν είναι «καλό παιδί».

3. Βοηθούμε το παιδί να εκφράσει με θετικό τρόπο τον θυμό του. Του μαθαίνουμε να λέει «με ε­ξορ­γί­ζει όταν ο φίλος μου...» (κάνει ή λέει κάτι) και όχι «μισώ τον φίλο μου». Έτσι αρχίζει να κα­τα­νο­εί τα συναισθήματα και τις ανάγκες του και αποφεύγει τις προσωποποιήσεις και τις προ­βο­λές.

4. Εμποδίζουμε τη διόγκωση του θυμού του. Δίνουμε μη επιθετικές διεξόδους, όπως τη δυ­να­τό­τη­τα φυσικής εκτόνωσης (τρέξιμο, φωνές), έντονου παιχνιδιού (π.χ. μαξιλαρομαχία) κτλ. Χρή­σι­μες μπο­ρεί να αποδειχθούν και τεχνικές όπως η καταγραφή των αρνητικών συ­ναι­σθη­μά­των σε χαρτί και μετά καταστροφή του χαρτιού ή η εκτόνωση μέσω ζωγραφικής.

5. Γινόμαστε εμείς ένα καλό παράδειγμα διαχείρισης του θυμού μας.

Τέλος, η διαχείριση θυμού δεν πρέπει να εφαρμόζεται όταν γίνονται τα ξεσπάσματα, αλλά να εί­ναι μέρος της διαπαιδαγώγησης των παιδιών.

ΠΗΓΗ: ΑΝΟΙΧΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ (4-6/2009)

11 Φεβρουαρίου 2012

Προστατεύω εμένα και τα παιδιά μου στο διαδίκτυο

Από τη Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού
Εγκλήματος της Ελληνικής Αστυνομίας


Αποσπάσματα από το κείμενο του βίντεο:


Οι κύριες μορφές εγκληματικότητας στο διαδίκτυο είναι:
● Παιδική πορνογραφία
● Cyber bullying
● Δήλωση αυτοκτονίας
● Προσωπικά δεδομένα
● Απάτες μέσω διαδικτύου
● Cracking και hacking
● Τυχερά παιχνίδια, τζόγος

Παιδική πορνογραφία

Στην Ελλάδα τιμωρείται η κατοχή αρχείων παιδικής πορνογραφίας. Μέχρι στιγμής δεν έχει α­να­φερ­θεί παραγωγή υλικού παιδικής πορνογραφίας στη χώρα μας, ωστόσο 680 χρήστες ε­νε­πλά­κη­σαν σε υποθέσεις διακίνησης υλικού παιδικής πορνογραφίας το διάστημα 2004-2011.

Πώς αναπτύσσεται η παιδική πορνογραφία:
● Οι δράστες αποπλανούν ανηλίκους σε chat rooms και σελίδες κοινωνικής δικτύωσης
● Οι δράστες μαθαίνουν τον τόπο διαμονής, τα ενδιαφέροντά τους και τις σεξουαλικές τους ε­μπει­ρί­ες

Ηλεκτρονική παρενόχληση μεταξύ παιδιών (cyber bullying)

Είναι ένα φαινόμενο που γνωρίζει έξαρση παγκοσμίως, ενώ και στη χώρα μας σημειώνονται αρ­κε­τά περιστατικά.

Τι είναι η ηλεκτρονική παρενόχληση:
● Μηνύματα με προσβλητικό περιεχόμενο
● Κακόβουλη δημοσίευση φωτογραφιών με μοναδικό σκοπό την παρενόχληση
● Διάδοση φημών και ψευδών γεγονότων με σκοπό τη δυσφήμιση
● Ανώνυμες κλήσεις και μηνύματα με σκοπό τον φόβο και την ταραχή

Ποιες είναι οι συνέπειες για το παιδί και τον έφηβο:
● Αποχή από τα μαθήματα
● Απότομη πτώση στις σχολικές επιδόσεις
● Εκτέλεση πράξεων αντίθετων με τον χαρακτήρα του παιδιού ή παράνομες πράξεις λόγω εκ­βι­α­σμού
● Κατάθλιψη
● Αυτοκτονία

Εξάρτηση

Η εξάρτηση αποτελεί κυρίως πρόβλημα των νέων και προκαλείται συνήθως στα σάιτ κοι­νω­νι­κής δι­κτύωσης και μέσω των διαδικτυακών παιχνιδιών.

Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς:
● Εγκαταστήστε ειδικά προγράμματα παρακολούθησης στον Η/Υ
● Ελέγχετε το ιστορικό του προγράμματος πλοήγησης
● Αποφεύγετε τη χρήση του υπολογιστή σε παιδιά χωρίς την παρουσία ενηλίκου
● Συμβουλέψτε το παιδί να μη δίνει προσωπικές πληροφορίες
● Αποθαρρύνετέ το να συναντήσει άτομα που γνώρισε στο διαδίκτυο χωρίς την επίβλεψή σας
● Ζητήστε από το παιδί να σας ενημερώσει αν κάποιος του έστειλε υλικό που το τάραξε ή το α­να­στά­τω­σε
● Αποφύγετε τη δημοσιοποίηση φωτογραφιών με τα παιδιά σας στο διαδίκτυο

(πηγή)

8 Φεβρουαρίου 2012

Σύντομες συμβουλές για ασφαλές διαδίκτυο

Από το Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο