26 Οκτωβρίου 2011

Πατέρας και γιος

Ένας πατέρας γυρίζει σπίτι από την εργασία του αργά, κουρασμένος και εκνευρισμένος, και βρί­σκει τον πεντάχρονο γιο του να τον περιμένει στην πόρτα.

–Μπαμπά, μπορώ να σου κάνω μια ερώτηση; ρωτά το παιδί.
–Ναι, βεβαίως, τι συμβαίνει;
–Μπαμπά, πόσα λεφτά κερδίζεις σε μια ώρα;
–Αυτό δεν είναι δική σου δουλειά. Γιατί ρωτάς; απαντά ο άντρας θυμωμένα.
–Να, θέλω μόνο να ξέρω. Σε παρακαλώ, πες μου! Πόσα κερδίζεις σε μια ώρα;
–Αν πρέπει να ξέρεις, κερδίζω 50€ σε μια ώρα.
–Α! απαντά το μικρό αγόρι με το κεφάλι του χαμηλωμένο. Μπαμπά, μπορείς, σε παρακαλώ, να μου δανείσεις 25€;

Ο πατέρας αγριεύει:
–Αν ο μόνος λόγος που με ρώτησες είναι για να δανειστείς κάποια χρήματα, για να αγοράσεις ένα ανόητο παιχνίδι ή κάποιες άλλες αηδίες, τότε πήγαινε κατευθείαν στο δωμάτιό σου και πέσε να κοι­μηθείς. Σκέψου γιατί είσαι τόσο εγωιστής. Δεν εργάζομαι σκληρά κάθε μέρα για τέτοιες παιδαριώ­δεις επιπολαιότητες.

Το μικρό αγόρι πηγαίνει ήσυχα στο δωμάτιό του και κλείνει την πόρτα.

Ο άντρας κάθεται και αρχίζει να θυμώνει ακόμη περισσότερο με την ερώτηση του μικρού αγοριού. Πώς τόλμησε να κάνει τέτοιες ερωτήσεις μόνο για να πάρει κάποια χρήματα;


Μετά από περίπου μία ώρα ο άντρας ηρεμεί και αρχίζει να σκέφτεται:
–Ίσως υπάρχει κάτι που έπρεπε πραγματικά να αγοράσει με αυτά τα 25€.
Και, πραγματικά, δε ζητούσε χρήματα πολύ συχνά.

Ο άντρας πηγαίνει στην πόρτα του δωματίου του μικρού αγοριού και την ανοίγει.

–Κοιμάσαι, γιε μου; ρωτά.
–Όχι, μπαμπά, είμαι ξύπνιος, απαντά το αγόρι.
–Σκέφτηκα ότι ίσως ήμουν πάρα πολύ σκληρός μαζί σου πιο πριν, λέει ο άντρας. Ήταν μια δύσκολη μέρα και έβγαλα τον εκνευρισμό μου πάνω σου. Να, πάρε τα 25€ που μου ζήτησες.

Το αγόρι ανακαθίζει αμέσως στο κρεβάτι του χαμογελώντας.

–Ευχαριστώ, μπαμπά! φωνάζει. Ύστερα ψάχνει κάτω από το μαξιλάρι του και βγάζει μερικά τσα­λακωμένα χαρτονομίσματα.

Ο άντρας βλέπει ότι το αγόρι ήδη είχε χρήματα κι αρχίζει πάλι να νευριάζει. Το μικρό αγόρι μετρά­ει αργά τα χρήματά του και έπειτα κοιτάζει τον πατέρα του.

–Γιατί θέλεις περισσότερα χρήματα αφού ήδη έχεις μερικά; του λέει θυμωμένα εκείνος.
–Επειδή δεν είχα αρκετά αλλά τώρα έχω, απαντά το αγόρι. Μπαμπά, έχω 50€ τώρα, μπορώ να α­γοράσω μια ώρα από τον χρόνο σου; Σε παρακαλώ, έλα νωρίς στο σπίτι αύριο, θέλω να φάμε μα­ζί.

Ο πατέρας, συντετριμμένος, αγκαλιάζει το μικρό του γιο και του ζητά να τον συγχωρήσει...


► ΠΗΓΗ: Το παιδικό μας ιστολόγιο ΠΟΔήΛΑΤΟ (26.10.2011)

Μικρή οθόνη, μεγάλη ζημιά

Κλειστή πρέπει να είναι η τηλεόραση στο σπίτι όταν μέσα σε αυτό ζουν παιδιά. Τελεία και παύλα. Έρευνες που έχουν γίνει κατά καιρούς ανέφεραν ότι οι γονείς είναι καλό να περιορίσουν τον χρόνο που τα παιδιά τους παρακολουθούν τηλεόραση. Μια τελευταία όμως έρευνα, που πραγματοποίησε η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τα παιδιά δεν πρέπει να παρακολουθούν λεπτό τηλεόραση.

Φυσικά, τονίζει η ίδια έρευνα, η απαγόρευση δεν αφορά μόνο την τηλεόραση, αλλά και το σερφά­ρισμα στο διαδίκτυο και τα βίντεο γκέιμ. Επίσης προσθέτει ότι, προς αποφυγή παρανόησης, δεν υ­πάρχει κανένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα στην τηλεόραση, όπως πολλοί θέλουν να υποστηρίζουν. Α­ντίθετα, καλύτερη εκπαίδευση από το δημιουργικό παιχνίδι και την επαφή με άλλους ανθρώπους δεν υπάρχει.

Πιο αυστηρή είναι η έρευνα όσον αφορά τα βρέφη και τα παιδιά ηλικίας μικρότερης των δύο ετών που παρακολουθούν τηλεόραση. Σε αυτές τις περιπτώσεις οι γονείς είναι βέβαιο ότι μεγαλώνουν παιδιά που θα έχουν πρόβλημα στην ανάπτυξη του λεξιλογίου, στη συγκρότηση της σκέψης τους, στην ικανότητα αυτοσυγκέντρωσης και κοινωνικοποίησης.

Απόσπαση προσοχής

Πολλά είναι τα νοικοκυριά που έχουν μόνιμα μια τηλεόραση αναμμένη μέσα στο σπίτι, ανεξάρτητα αν παρακολουθεί κανείς. Αυτός ο συνεχόμενος ήχος είναι ό,τι πρέπει για να αποσπάται η προσοχή και να μην υπάρχει ηρεμία στον χώρο.

Ο παιδίατρος δρ Μπράουν ανέφερε ότι «πριν από μία δεκαετία είχαμε παρακαλέσει τους γονείς να επιστήσουν την προσοχή στην πολύωρη έκθεση των παιδιών τους μπροστά στις οθόνες. Φέτος προ­ειδοποιούμε ότι οι επιπτώσεις στην υγεία των παιδιών είναι μεγάλες». Τονίζει ακόμη ότι «μέσα σε έ­να σπίτι μπορεί να υπάρχουν και δέκα οθόνες (τηλεόραση, υπολογιστές, iPad, smartphone), άρα και οι επιρροές είναι πολύ περισσότερες».

Επαφή με άλλους ανθρώπους

«Τα παιδιά μαθαίνουν σε λιγότερο χρόνο, και ευκολότερα, όταν έρχονται σε επαφή με άλλους αν­θρώπους, όχι όταν βρίσκονται μπροστά σε μια οθόνη», επισήμανε ο ψυχολόγος Τζόρτζεν Τρόσεθ σχετικά με τα δήθεν εκπαιδευτικά τηλεοπτικά προγράμματα αλλά και τα μαθησιακά dvd.

Πολλοί είναι οι γονείς που εξομολογούνται ότι αφήνουν τα παιδιά τους μπροστά στην οθόνη της τη­λεόρασης όποτε χρειάζονται ησυχία για να κάνουν μια δουλειά ή όταν μεταδίδεται ένα αξιόλογο παιδικό πρόγραμμα.

Τέλος, η έρευνα επισημαίνει πως για κάθε μία ώρα που ένα παιδί μικρότερο των δύο ετών παρακο­λουθεί τηλεόραση μειώνεται κατά 50 λεπτά η επαφή με τους γονείς του και κατά 10% η ασχολία του με το δημιουργικό παιχνίδι.


► ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ (24.10.2011), από τη Δώρα Παπαγεωργίου.

16 Οκτωβρίου 2011

Νηστικά στο σχολείο!

Στις υποβαθμισμένες συνοικίες της πόλης υπάρχουν παιδιά που πηγαίνουν στο σχολείο πεινασμένα. Η κατανάλωση στα κυλικεία έχει μειωθεί κατακόρυφα. Πολλά παιδιά δεν έχουν λεφτά ούτε για κουλούρι. Προέρχονται κυρίως από μονογονεϊκές οικογένειες, έχουν γονείς ανέργους ή μετανάστες. Στην Ελλάδα του 2011 ο υποσιτισμός αποτελεί πλέον το «δηλητήριο» μαθητών που, χωρίς λεφτά για φαγητό, οδηγούνται όπως όπως στις τάξεις προκειμένου «να καλύψουν τις χαμένες διδακτικές ώρες».

«Πολλά παιδιά τρώνε ένα μόνο γεύμα την ημέρα. Αυτό είναι κάτι που αναφέρουμε εδώ και καιρό στις ανακοινώσεις μας. Όσο οξύνεται η φτώχεια και η ανεργία, οξύνεται και το φαινόμενο. Από πρόπερσι έχουν λιποθυμήσει 5-6 παιδιά σε σχολεία του κέντρου. Είναι βαρβαρότητα να πεινούν παιδιά στον αιώνα μας», δηλώνει η πρόεδρος της Ομοσπονδίας Γονέων Αθήνας Διονυσία Αθανασο­πούλου.

Οι περιγραφές δασκάλων της Αθήνας είναι συγκλονιστικές: «Μέσα στην τάξη κάποια μας λένε ότι ζαλίζονται, άλλα νυστάζουν και σε άλλα πονάει η κοιλιά τους επειδή υποσιτίζονται. Από περηφάνια δε μας το λένε. Εμείς όμως γνωρίζουμε...», λέει η Ίρις Αδαμοπούλου, καθηγήτρια σε γυμνάσιο του Κερατσινίου.

Στην ευρύτερη περιοχή του Πειραιά η κατανάλωση στα κυλικεία έχει μειωθεί κατά πολύ και πολλά παιδιά φέρνουν φαγητό από το σπίτι. «Έχει αυξηθεί κατακόρυφα η κατανάλωση ειδών σε διατίμη­ση και έχει κοπεί στο μισό η κατανάλωση εμφιαλωμένου νερού. Πολλοί γονείς βρίσκονται σε πολύ δύσκολη θέση και αυτό έχει επιπτώσεις στην οικογενειακή γαλήνη. Έρχονται και μας ζητούν βοήθει­α γιατί “ο μπαμπάς δε φέρεται καλά στη μαμά”», αναφέρει καθηγήτρια από σχολείο της περιοχής.

Κάποια δεν έχουν λεφτά ούτε για κουλούρι. «Δυο τρία παιδιά έχουν πρόβλημα επιβίωσης. Δεν έ­χουν ούτε μισό ευρώ για ελάχιστο κολατσιό. Είναι κάτι αναμενόμενο, γιατί στις εγγραφές του Σε­πτεμβρίου πολλοί γονείς ήταν άνεργοι. Και τώρα έχουν πολλαπλασιαστεί. Παλιά πήγαιναν 2-3 φο­ρές την ημέρα στο κυλικείο. Τώρα δεν πάνε καθόλου», τονίζει ο Νεκτάριος Κορδής, γενικός γραμ­ματέας της Β΄ ΕΛΜΕ Δυτικής Αττικής.

Σύμφωνα με τον ίδιο, πολλοί καθηγητές, γνωρίζοντας ότι κάποιο παιδάκι έχει ανάγκη, δίνουν λεφτά στο κυλικείο και πληρώνουν το φαγητό του. «Οι καθηγητές βοηθούν πάρα πολύ με τα ελάχιστα λε­φτά που παίρνουν».

Στην Πετρούπολη το φαινόμενο του υποσιτισμού ανηλίκων έχει ενταθεί τους τελευταίους μήνες. Σύλλογοι γονέων με δικά τους έξοδα προσφέρουν σάντουιτς σε παιδιά. «Κάτι τέτοιο συμβαίνει σε δυο δημοτικά της περιοχής, όπου έχουν εντοπιστεί 6-7 παιδάκια με σοβαρότατο οικονομικό πρόβλη­μα. Επίσης μας λένε ότι στα κυλικεία υπάρχουν αρκετά “φέσια”. Οι γονείς αδυνατούν πλέον να πληρώσουν. Αυτά δεν αναφέρονται στις εγκυκλίους του υπουργείου Παιδείας. Ενδιαφέρονται μόνο για την αναπλήρωση των χαμένων ωρών. Μάλλον μας προετοιμάζουν για μια νέα Κατοχή», μας είπε ο Δημήτρης Κοντός, αντιπρόεδρος της ΑΣΓΜΕ (Ανώτατη Συνομοσπονδία Γονέων Μαθητών Ελλά­δας). Ταυτόχρονα στα συσσίτια της Εκκλησίας έχουν προστεθεί 100 άτομα τους τελευταίους μήνες. «Μεταξύ τους πολλά παιδιά και οικογένειες», προσθέτει.

Σε ορισμένες περιοχές τα εκπαιδευτικά προγράμματα εκτός ωραρίου (για αγωγή υγείας, περιβαλ­λοντικά θέματα κ.ά.) θα συνεχιστούν και φέτος, παρά το γεγονός ότι οι δάσκαλοι δε θα τα πληρω­θούν ως υπερωριακή απασχόληση. «Τα παιδιά το έχουν ανάγκη περισσότερο από ποτέ. Μάλιστα φέτος σκεφτόμαστε να κάνουμε πρόγραμμα για την ψυχική υγεία. Να τους δείξουμε πώς θα αντε­πεξέλθουμε χωρίς να μας πάρει από κάτω», λέει καθηγητής σχολείου του Πειραιά.

Φαίνεται ότι η οργάνωση συσσιτίων και η δημιουργία κοινωνικών παντοπωλείων έχουν αρχίσει να απασχολούν σοβαρά τους συνδικαλιστικούς φορείς. Οπως σημειώνει ο Νίκος Ζούτσος, τέως πρόε­δρος της Α΄ ΕΛΜΕ Δυτικής Αττικής, «η αρχή του αγώνα στη γερμανική Κατοχή, η πρώτη μέριμνα του ΕΑΜ, ήταν τα συσσίτια. Δυστυχώς μας έφεραν στο σημείο να κάνουμε τέτοιους συνειρμούς.
Της μόρφωσης όμως προηγείται η επιβίωση».


► ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ (16.10.2011), από τη Νάντια Βασιλειάδου.

Το χρέος είναι μεγάλο και δυσβάστακτο

Η Ελλάδα χρωστάει. Χρωστάει στα παιδιά της το μέλλον τους...



ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ (15.10.2011)