28 Αυγούστου 2011

Η σειρά της γέννησης και η
προσωπικότητα του παιδιού

Από τη Μυρσίνη Κωστοπούλου
(ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια Ρh. D.)

Η ηλικιακή σειρά γέννησής μας μέσα στην οικογένεια θεωρείται ένας σημαντικός παράγοντας που ε­πηρεάζει την ανάπτυξη της προσωπικότητάς μας. Ο αυστριακός ψυχίατρος Άλφρεντ Άντλερ, γνω­στός για το έργο του στον χώρο της μεταφροϋδικής ψυχαναλυτικής σκέψης, πίστευε ότι η σειρά γέννησης μπορεί να καθορίσει σημαντικά τη δυνατότητα ενός ατόμου να χτίζει φιλίες, σχέσεις αγά­πης και να εργάζεται.

● Τα μοναχοπαίδια είναι συνήθως καλομαθημένα, έχουν όλη την προσοχή και τη φροντίδα εστια­σμένη στο πρόσωπό τους, αλλά, ταυτόχρονα, είναι και οι μόνοι δέκτες των όποιων αρνητικών οικο­γενειακών βιωμάτων.

● Οι πρωτότοκοι μεγαλώνουν αρχικά ως μοναχοπαίδια, αλλά με τη γέννηση του δεύτερου παιδιού αποσύρονται εξ ανάγκης από το «θρόνο» τους. Αρχικά, το παιδί παλεύει για να ανακτήσει τη «χα­μένη» του θέση, συχνά π.χ. παλινδρομεί και γίνεται «μωρό» ή επαναστατεί και αρνείται την υποτα­γή στον γονιό, προκειμένου να λάβει την προσοχή που νιώθει ότι έχει χάσει. Σύμφωνα με τον Ά­ντλερ, το πρωτότοκο παιδί είναι πιο προσεκτικό στη ζωή του, πιο μοναχικό και πιο συντηρητικό α­πό τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας.

● Οι υστερότοκοι γεννιούνται σ’ ένα περιβάλλον όπου ήδη οι πρωτότοκοι έχουν θέσει ένα πλαίσιο προσδοκιών και έτσι τείνουν να γίνονται ανταγωνιστικοί, σε μια αγωνιώδη προσπάθεια να προσπε­ράσουν τα μεγαλύτερα αδέρφια τους αλλά και να διαφοροποιηθούν από αυτά. Συχνά υποκύπτουν σε έναν ατέρμονο ανταγωνισμό, όπου νιώθουν ότι ο «αγώνας» ποτέ δεν είναι αρκετός, με αποτέλε­σμα να χάνουν την ουσιαστική επαφή με το ποιοι πραγματικά είναι.

● Οι βενιαμίν είναι συνήθως εκείνοι που παραμένουν αιωνίως παιδιά και που λαμβάνουν την άπλετη φροντίδα και προστασία από τους γονείς αλλά και τα αδέρφια τους. Άλλωστε, δεν απειλούνται πο­τέ ότι θα χάσουν τη θέση τους από ένα μικρότερο αδερφάκι στην οικογένεια. Ωστόσο, και για εκεί­νους καραδοκούν απειλές, όπως για παράδειγμα το γεγονός ότι τείνουν να νιώθουν ουσιαστικά ανί­σχυροι μπρος στη δύναμη που αντιλαμβάνονται ότι έχουν τα μεγαλύτερα αδέρφια τους.

Αλληλεπίδραση

Τέλος, ας έχουμε κατά νου ότι η προσωπικότητα δεν αποτελεί ένα σύνολο σταθερών και αναλλοίω­των μέσα στον χρόνο γνωρισμάτων. Από την αρχή της ζωής έως το τέλος η ανθρώπινη συμπεριφο­ρά δεν παύει να είναι το αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης του ατόμου με το περιβάλλον του. Βρί­σκεται σ’ ένα διαρκές δυναμικό γίγνεσθαι και αυτό είναι μεγάλη παρηγοριά όποια κι αν είναι η θέση μας μέσα στην οικογένεια!


► ΠΗΓΗ: ΤΑ ΝΕΑ (31.12.2009)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου