28 Αυγούστου 2011

Η σειρά της γέννησης και η
προσωπικότητα του παιδιού

(ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια Ρh. D.)

Η ηλικιακή σειρά γέννησής μας μέσα στην οικογένεια θεωρείται ένας σημαντικός παράγοντας που ε­πηρεάζει την ανάπτυξη της προσωπικότητάς μας. Ο Αυστριακός ψυχίατρος Άλφρεντ Ά­ντλερ, γνω­στός για το έργο του στον χώρο της μεταφροϋδικής ψυχαναλυτικής σκέψης, πί­στευ­ε ότι η σειρά γέννησης μπορεί να καθορίσει σημαντικά τη δυνατότητα ενός ατόμου να χτί­ζει φιλίες, σχέσεις αγά­πης και να εργάζεται.
● Τα μοναχοπαίδια είναι συνήθως καλομαθημένα, έχουν όλη την προσοχή και τη φροντίδα ε­στι­α­σμέ­νη στο πρόσωπό τους, αλλά, ταυτόχρονα, είναι και οι μόνοι δέκτες των όποιων αρ­νη­τι­κών οικο­γενειακών βιωμάτων.
● Οι πρωτότοκοι μεγαλώνουν αρχικά ως μοναχοπαίδια, αλλά με τη γέννηση του δεύτερου παι­διού αποσύρονται εξ ανάγκης από τον «θρόνο» τους. Αρχικά το παιδί παλεύει για να α­να­κτή­σει τη «χα­μένη» του θέση, συχνά π.χ. παλινδρομεί και γίνεται «μωρό» ή επαναστατεί και αρ­νεί­ται την υποτα­γή στον γονιό, προκειμένου να λάβει την προσοχή που νιώθει ότι έχει χά­σει. Σύμφωνα με τον Ά­ντλερ, το πρωτότοκο παιδί είναι πιο προσεκτικό στη ζωή του, πιο μο­να­χι­κό και πιο συντηρητικό α­πό τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας.
● Οι υστερότοκοι γεννιούνται σε ένα περιβάλλον όπου ήδη οι πρωτότοκοι έχουν θέσει ένα πλαί­σι­ο προσδοκιών και έτσι τείνουν να γίνονται ανταγωνιστικοί, σε μια αγωνιώδη προ­σπά­θει­α να προσπε­ράσουν τα μεγαλύτερα αδέρφια τους αλλά και να διαφοροποιηθούν α­πό αυ­τά. Συχνά υποκύπτουν σε έναν ατέρμονα ανταγωνισμό, όπου νιώθουν ότι ο «αγώνας» πο­τέ δεν είναι αρκετός, με αποτέλε­σμα να χάνουν την ουσιαστική επαφή με το ποιοι πραγματικά εί­ναι.
● Οι βενιαμίν είναι συνήθως εκείνοι που παραμένουν αιωνίως παιδιά και που λαμβάνουν την άπλετη φροντίδα και προστασία από τους γονείς αλλά και τα αδέρφια τους. Άλλωστε, δεν α­πει­λού­νται πο­τέ ότι θα χάσουν τη θέση τους από ένα μικρότερο αδερφάκι στην οικογένεια. Ω­στό­σο και για εκεί­νους καραδοκούν απειλές, όπως για παράδειγμα το γεγονός ότι τείνουν να νιώθουν ουσιαστικά ανί­σχυροι μπροστά στη δύναμη που αντιλαμβάνονται ότι έχουν τα με­γα­λύ­τε­ρα αδέρφια τους.

Αλληλεπίδραση

Τέλος, ας έχουμε κατά νου ότι η προσωπικότητα δεν αποτελεί ένα σύνολο σταθερών και α­ναλ­λοί­ω­των μέσα στον χρόνο γνωρισμάτων. Από την αρχή της ζωής έως το τέλος η αν­θρώ­πι­νη συμπεριφο­ρά δεν παύει να είναι το αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης του ατόμου με το πε­ρι­βάλ­λον του. Βρί­σκεται σε ένα διαρκές δυναμικό γίγνεσθαι και αυτό είναι μεγάλη πα­ρη­γο­ριά όποια κι αν είναι η θέση μας μέσα στην οικογένεια!

ΠΗΓΗ: ΤΑ ΝΕΑ (31.12.2009)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου